ApyarBooks

{"books":[{"title":"ကမ္ဘာသစ်တွေ့သူ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYW5DXAUmMZ1DdiprNzkq48Cn_Evl_I06dX8vWnBlaFc4A7-hEQJdKWyXQ8vaTlmz1HMg9jsBs0uxbmnYOIGOTPogbZGVzPorztfqoOmsp49NM_biQeWXeI1zEoetefVawVBv6gVhEcYVt/s320/24e9c1ee1b288e7058112943d6fe2297.jpg","content":"
သားရေ ခြံရှေ့ကဆိုင်ကယ်ဟွန်းတီးနေတယ် ထွက်ကြည့်လိုက်အုံး။
ဟုတ်ကဲ့ အမေ။ ဖိုးကျော် သူ့ရဲ့မိခင်ဖြစ်သူ နောက်ဖက်မှာ ရေချိုးနေသဖြင့် အိမ်ရှေ့သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်သည်။
မေမေ့မိတ်ဆွေဖြစ်သူ မဇင်မာသဲ။
ကဲ ငါ့မောင်ရေ စားစရာတွေလာယူအုံး။ ဇာခြည်သဲကဆွဲလာသော ခေါက်ဆွဲကြော်ထုပ်နှစ်ထုပ်ကို ဖိုးကျော်ဆီပေးလိုက်သည်။
ဒီလိုဘဲ ဇာခြည်သဲက အိမ်လာတိုင်း ဖိုးကျော်တို့ သားအမိ စားဖို့တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုတော့ယူလာနေကျ။
ဟဲ့ မင်းအမကို အိမ်ထဲခေါ်အုံးလေ လာအထဲဝင်အုံး သဲသဲ။ ဘာလို့စားစရာတွေယူလာတာလဲ အားနာစရာ။
အို အန်တီကလဲအားနာစရာမှမဟုတ်တာ ကျွန်မဆိုင်မှာဘဲလုပ်တာကို။ ဇင်မာသဲကဒီမြို့လေးမှာ အအေးဆိုင်ခေါက်ဆွဲဆိုင်ဖွင့်ထားသူလေ။ ဖိုးကျော်တို့အမေနဲ့ရင်းနှီးသလို ဖိုးကျော်ကလဲသွားကူတတ်သည်။
ဒါကြောင့်ခင်မင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဖိုးကျော်က ၂၅နှစ်ခန့်ရှိပြီ။ အစိုးရရုံးတစ်ရုံးမှာအလုပ်လုပ်သည်။ ဒီရက်ပိုင်းသင်္ကြန်ရုံးပိတ်ရက်ရှည်ရှိသဖြင့်နားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဇာခြည်သဲက အသက် ၃၅ နှစ်ခန့်။ ယောကျင်္ားရှိသည်။ ကလေးတစ်ယောက်အမေဆိုပေမဲ့ ဖင်တွေ ရင်တွေက တောင့်ဆဲပင်။ အသားခပ်ညိုညို။
ကဲ ဆိုပါအုံး ဘာကိစ္စများရှိ။ ဖိုးကျော်မိခင်ဖြစ်သူ၏ အမေးကို ဇာခြညသဲ က အထွေအထူးတော့မရှိပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း သင်္ကြန်ပိတ်ရက် ကျွန်မယောကျင်္ားကလဲ သူ့အမေတို့ရွာပြန်တယ်။ တစ်လလောက်တော့ကြာမယ်။ ကျွန်မကလဲ ကျွန်မဆိုင်လေးကရောင်းအားကောင်းနေတော့ မပိတ်ချင်ဘူး။ ဆိုင်မှာကလဲ မိစုဆိုတဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဘဲ ရှိတယ်။ ဖိုးကျော်ကလဲ သင်္ကြန်ရံးပိတ်ထားတော့ပျင်းနေမှာ။
ကျွန်မဆိုင်မှာလာကူပေးပါအုံးလို့။ သင်္ကြန်တွင်းဆိုတော့ လူစည်တယ် ရောင်းအားကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ပါ။
ရတယ် အမကျွန်တော်လာကူမယ်လေ။ ဖိုးကျော်ကသွက်သွက်လက်လက်ပင်။ မဇင်မာသဲဆိုင်မှာ သူသွားကူလျင် သူသုံးဖို့ တစ်ရက် တစ်သောင်းနှစသောင်းရအုံးမယ်လေ။
ကျွန်တော် ဘယ်နေ့လာရမလဲ အမ။ မနက်ဖြန်လာခဲလေ မောင်လေး။ ဆိုင်မှာက အမနဲ့မိစုနဲ့နှစ်ယောက်ထဲ။ ဆိုင်က လွတ်နေတဲ့ အခန်းမှာဘဲအိပ်ပေး မင်းအကို ပြန်မလာမချင်းပေါ့။
လူကလဲမရှိတော့ ဆိုင်နားက သူခိုးကပ်ချင်တယ်။
ဟုတ်ပြီ အမဒါဆိုလဲ မနက်ဖြန်မနက် ကျွန်တော်လာခဲ့မယ်လေ။
ဒါဆိုလဲ အမသွားအုံးမယ်။ အန်တီ ကျွန်မသွားမယ်နော်။
အေးအေး ဆိုင်ကယ်လဲ ဖြေးဖြေးစီးသွားအုံး။
ဖိုးကျော်အမေဒေါ်ခင်မြက ဇင်မာသဲကိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ မကြာမီဆိုင်ကယ်စက်နိုးသံနဲ့အတူ ဇင်မာတစ်ယောက် ဖိုးကျော်တို့အိမ်ရှေ့မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
သဲသဲ ရေရှင်းမယ် သူငယ်ချင်း။
မို့မို့က အအေးခွက်ထဲမှလက်ကျန်အအေးများကို သောက်လိုက်ပြီး ဇင်မာသဲကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
အေး အေး သူငယ်ချင်း ပြန်တော့မလို့လား။ မောင်လေးရေ နင့်မမို့တို့ ဝိုင်းကရှင်းမယ်တဲ့။ ဟုတ်အမ။
ဖိုးကျော် မို့မို့တို့ဝိုင်းကိုကိုလှမ်းလာတာမြင်တော့မို့မို့က ၅၀၀၀ ထောင်တန်(၁)ရွက်ကိုထုတ်လိုက်ပါတယ်။
နေနေ မို့မို့ ငါရှင်းလိုက်မယ် ရော့ရော့ဒီကယူ။ ဘယ်လောက်ကျလဲ မောင်လေး။ အတူတူထိုင်နေသော မသွယ်က သူမပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ တစ်ထောင်တန်နှစ်ရွက်ကိုထုတ်၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပေးလိုက်သည်။
အားနာစရာကြီး မသွယ်ရယ်။ ရပါတယ်မို့မို့ရဲ့တစ်ခါတစ်လေမှ တွေ့ရတာ။ နောက်မှပြန်တိုက်တော့။
မို့မို့က ဖိုးကျော်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး။ ဖိုးကျော်ပါလား။
နင့်ချစ်မကြီးဆိုင်ပိတ်ရက်လာကူနေတာလား။
ဟုတ် အမ။ ဖိုးကျော်က မို့မို့နဲ့ တစ်ရုံးထဲတွေလေ။
ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အဆင်ပြေတာပေါ့။
နင့် ချစ်မကြီးအတွက်။ မသွယ်ရေသွားမယ်လေ ကျွန်မလိုက်ပို့မယ်။
ဆိုင်ရှေ့မှာ ရပ်ထားသော ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက် စက်နိုး
မသွယ် နောက်ကထိုင်ပြီးတာနဲ့ မို့မို့ ဆိုင်ကယ်မောင်းထွက်ခဲ့သည်။
စကားလေးတပြောပြောနဲ့ ပြန်လာကြသည်။ မသွယ်နဲ့မို့မို့က တစ်ရပ်ကွက်ထဲလေ။ ခုနက ဖိုးကျော်က ဇင်မာသဲနဲ့မောင်နှမ မဟုတ်ဖူးလားလို့ပါ။ မသွယ် အမေးကိုမို့မို့က
ဘယ်ကလာ မသွယ်ကလဲ ဘာမောင်နှမမှမဟုတ်ဖူး။
ဘာမှမတော်ဘူး။ အဲ့ကောင်နဲ့ကဘာလိုလိုညာလိုလိုနဲ့။
ဟုတ်လား မို့မို့ မထင်ရဘူးနော်။ မသွယ်လဲ သတိထားမိမှာဘဲ မောင်လေးမောင်လေးနဲ့ပါးစပ်ဖျားကကိုမချဘူး။
ဟိုကောင်ကလဲ သူ့ယောကျင်္ားမရှိရင် ဖင်ပုတ်ခေါင်းပုတ်စလိုက် ခါးဖက်လိုက်နဲ့။ သူ့မိန်းမကျနေတာဘဲ။ ဟိုကောင်မကလဲ လင်ငယ်တော်ချင်နေတာနေမှာပေါ့။ လူပျိုဆိုတော့ သူ့ယောကျင်္ားထက်သန်မှာလေ။
ဟုတ်မယ် ဟုတ်မယ် ခိခိ။
မို့မို့နဲ့ မသွယ်ကလဲ အိမ်ထောင်သည်တွေဆိုတော့ အိမ်ထောင်သည် မိန်းမတစ်ယောက် ဘယ်ယုံမြင်လို့ဘယ်ခြုံကိုထွင်နေသည်ဆိုတာ ရိပ်မိသည်။ သူမတို့နှစ်ယောက်ထင်နေသလိုဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကတော့ ကာယကံရှင်များသာသိပေလိမ့်မည်။
ဟုတ်သည်မဟုတ်သည်အပထား။ မို့မို့ကလဲ ဒါမျိုးလုပ်နေကျဆိုတော့ သူမလိုဘဲထင်သည်။ မသွယ်ကလဲ လူပုံကြည့်လျှင် ရိုးသလိုလိုနဲ့ ကုတ်ကမြင်းတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။
ဖိုးကျော် ကို အပြင်ကို ကိစ္စ တစ်ခုနှင့်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဇင်မာသဲက ကောင်တာမှငွေများကိုထုတ်ရေလိုက်သည်။ သူမအံဆွဲထဲမှာ ငွေကအထပ်လိုက်ရှိနေသည်။ နေ့လည်က မသွယ်လာတာ သူမချဲပေါက်ထားတာငွေကိုလာလျော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှ သူမချဲပေါက်တာ မသိကြ။ မသွယ်က ချဲကိုယ်စားလှယ်လေ။ တစ်သောင်းဖိုးပေါက်တာ နှုတ်ပိတ်ခ တစ်သိန်းကျော် မုန့်ဖိုးပေးလိုက်တော့ဘယ်သူမှမသိ။မသွယ်ကလဲမပြောတော့။ အချိန်က ညနေသုံးနာရီလောက်ဘဲရှိသေးသည်။
အမရေ ကျွန်မရောက်ပြီ။ ဆိုင်မှအကူကောင်မလေး မိစုရဲ့အမေ။
မနက်က သူမဖုန်းဆက်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ မိစုတို့က သူမတို့မြို့နဲ့ ၁၀ မိုင်ခန့်ဝေးသည့်ရွာက။
မိစုရေ မိစု။ နင့်အထုပ်တွေသိမ်းပြီးပြီလား။
ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ။ မိစုကအခန်းထဲမှပြေးထွက်လာသည်။
ရော့အန်တီ ဒါက မိစုတစ်နှစ်စာလခ။ ဇင်မာသဲက ငွေ ၈သိန်းကို မိစုအမေကိုပေးလိုက်သည်။
ရော့ ဒါက မိစုနင့်အတွက်မုန့်ဖိုးသပ်သပ်ပေးတာ။ ပိုက်ဆံ တစ်သိန်း ကောင်မလေးကို ပေးလိုက်တော့ ကောင်မလေးပျော်လို့။
အဲ နင်ခွင့်ရတယ် မုန့်ဖိုးရတယ်ဆိုပြီး ငါ့ယောကျင်္ားပြန်လာရင် မပြောနဲ့နော်။ ဒါက အန်တီက နင့်ကို သင်္ကြန်ရွာပြန်ဖို့ ယောကျင်္ားမသိအောင်ပေးရတာ။
စိတ်ချပါအန်တီရဲ့ သမီးမပြောပါဘူး။ မိစုအမေနှင့်မိစုကား အထုပ်ကိုယ်စီဆွဲ၍ ရွာပြန်ရန်ကားဂိတ်သို့သွားကြလေတော့သည် ပျော်ရွင်စွာဖြင့်။အချိန်ကစောသေးသော်လည်း ဇင်မာသဲတစ်ယောက်ဆိုင်တံခါးများကိုပိတ်လိုက်သည်။ ရောင်းရတာမရောင်းရတာသူမအလုပ်မဟုတ်တော့။ သူမဆိုင်ထဲက စားပွဲမှာ သူမအဆင်သင့်ဝယ်ထားသော အကောင်းစားအရက်တစ်လုံးနဲ့ သူမသောက်ဖို့ဝိုင်ပုလင်းများကို ပြင်လိုက်သည်။ ဝယ်ထားသော အမြည်းအစုံကိုလဲပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူမအားလုံးပြင်ဆင်ပြီးသောအခါ အရက်နဲ့ရောသောက်ရန်ပြင် ဆင်ထားသော အအေးဘူးကြီးကိုဖွင့်ကာ အနည်းငယ်သွန်လိုက်သည်။
သူမရေနှင့်အသင့်ဖျော်ထားသော ဆေးရည်ကို ဗူးထဲရောကာလှုပ်ခါလိုက်သည်။ အဖုံးကိုပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ဒီဆေးက သူမသိသည်။ သူမယောကျင်္ားအမဆီက ခိုးထားတာဖြစ်သည်။ သူမ မရီး ချိုနွယ်ကလဲ အသက်ကသာ ၄၀ ခန့်ရှိနေပေမဲ့ ယွသည်။ ပြောလိုက်လျင်တော့ တရားရသူလိုလိုဘာလိုလိုနှင့်။ တကယ်တော့အင်မတန်ရွသည်။ လင်ငယ်နေတဲ့နေရာကတော့ ပက်စက်သည်။
သူမခိုးလာသောဆေးတွေက ဒေါ်ချိုနွယ် သူ့လင်ငယ်ကို တိုက်နေကျ ရာဂကြွဆေးများဖြစ်ပေသည်။
တကယ်တော့ ဇင်မာကလဲ ဖိုးကျော်ကို စားဖို့မွေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမယောကျင်္ားက အိမ်ထောင်သက်ရနော့သူမကိုဂရုမစိုက်ချင်။ တကယ်တော့ ၃၀ ကျော်မှ ၄၅ နှစ်ကြား မိန်းမတွေဟာ အထန်ဆုံးဆိုတာသူတို့မသိ။ လီးအရသာ သိနေသော စောက်ဖုတ်ကိုမှပစ်ချထား တော့ ဇာခြည်သဲ လဲဆာပြီလေ။
ဖိုးကျော်လို မိန်းမမလိုးဖူးသေးသည့် လူပျိုလေးကို သူမယောကျင်္ာ မရှိတုန်း တစ်ခါလောက် ကျွေးလိုက်လျင် ဒီကောင်လေး သူမကိုစွဲသွား မှာသေချာသည်။ ဒါကိုဇင်မာသဲက သိထားတော့ ဖိုးကျော်ကို မောင်လေး မောင်လေးနဲ့ သူမကာမသားကောင်အဖြစ်သွတ်သွင်းရန်ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ကောင်လေးကလဲ သူမကို အမအမနဲ့ စိတ်ကူးထဲကခွနေတာသေခြာသည်။ သိတာပေါ့ သူမလမ်းလျောက်လျင် နောက်က ဖင်ကြီးကြည့်ကာ ပစ်မှားနေမှန်း။
လူပျိုလေးမို့ ဒင်းက မျက်စိအရသာခံရုံ မှန်းပြီးဂွမ်းတိုက်ရုံအပြင် လက်တွေ့မစရဲဘူးလေ။
ဖိုးကျော်ရေ ရပြီဟေ့။ ဦးခိုင်လင်းက ဖိုးကျော်ဝယ်လာသော ပစ္စည်းများကို အိတ်နဲ့ထုပ်ပြီးပေးလိုက်သည်။
နေအုံးကွ ဇာတ်ကားအသစ်လေးတွေရှိတယ်။ယူသွားအုံးမလား။
ဦးခိုင်လင်းက ကုန်စုံဆိုင်ဖွင့်ထားသူ။လူပျိုကြီး။
ဖူးကားကြည့်ကနာသည်။ ဖိုးကျော်နဲ့က ဝါသနာတူ။
ဦးခိုင်လင်းက အစုံကိုကြည့်သူပင်။ မြာလဲပွေသည်။
ဖိုးကျော်လဲ အချိန်ရနေတာနဲ့ ဦးခိုင်လင်းနဲ့အတူဖူးကားကြည့်နေလိုက်သည်။ ဇာတ်ကားတွေကလည်းကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းတွေချည်း ဆိုတော့ ဖိုးကျော်ငယ်ပါကထလာသည်။
တော်ပြီဗျာ စိတ်ကလာပြီ။ လုပ်စရာကရှိတာမဟုတ်ဘူး။
ဦးခိုင်လင်းက ဖိုးကျော်ကိုပြုံးစိစိနဲ့ကြည့်သည်။
ဟ မင်းကဘဲပြောရတယ်ရှိသေး။ မင်းလောက်ပေါတာ မရှိဘူး။
ဟာ ဦးခိုင်ကဘဲ ပြောရတယ်ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော်က ဘယ်မှာ လုပ်စရာရှိ။ ဦးခိုင်လင်းကဖိုးကျော်ကို သနားစရာသတ္တဝါတစ်ကောင်လို ကြည့်လိုက်ပြီး။ ကျွတ်စ်ကျွတ်စ် မင်းတော်တော်ညံ့တာပါလား။
မင်းချစ်မကြီး ဇင်မာသဲရှိတယ်လေ။
ဟာဗျာ ခင်ဗျားကလဲ မဟုတ်တာပြောတော့မယ်။
ဟ ငါမှန်တာပြောတာဟ ဇင်မာသဲကြည့်ရတာ ဆာနေတဲ့ပုံစံနော်။
မင်းကိုတကယ်ပြောတာ။ သူ့ယောကျင်္ားကမပေးနိုင်ဘူးထင်တယ်။
ပြီးတော့ မင်းကိုလင်ငယ်တော်ချင်နေတဲ့ပုံစံ။ မင်းကသာမသိသာ ငါတို့ကဘေးကကြည့်အရှင်းကြီးရယ်။
မင်းမယုံရင်စကြည့်လိုက် အခံပက်စက်မဲ့ရုပ်နော်။
သူမှမဟုတ်ဘူး မင်းအဲ့တိုင်လာနေတဲ့ မို့မို့တို့ မသွယ်တို့ကလဲ သူ့လိုဘဲ။ ကုတ်ကမြင်းတွေ မင်းသာစတတ်လို့ကတော့ ဝမ်းတူး ဝမ်းသရီး တောင် မင်းကိုဆွဲအုံးမယ်။
ဟာဗျာ----
ဟုတ်တယ်လောက်တော့လုပ်လိုက် ပေါက်တယ်နော်ကောင်လေး။
ငါက မိန်းမပေါင်းများစွာလုပ်ပြီးသားကောင်ပါ ဟားဟား။
ဦးးခိုင်လင်းက တဟားဟားရယ်ရင်း ဖူးကားဆက်ကြည့်နေသည်။
ဖိုးကျော်ကတော့ ရှက်ရှက်နဲ့ လစ်ချေပြီ။
နေရာချင်းသာလဲလိုက်ချင်တယ်လို့စိတ်ထဲကတွေးလိုက်သည်။
ဇင်မာသဲ က ဖင်ကြီးကြီး နို့ကြီးကြီး။
တော်တော်လိုးလို့ကောင်းမည့်ပုံ။ ဖိုးကျော်လို ငအမို့သာ သူ့လိုလူဆို အခုလို သူမယောကျင်္ားမရှိတာနဲ့တော့ ဟင်းဟင်း လို့တွေးမိလိုက်သေးသည်။
ဖိုးကျော်ဆိုင်ပြန်ရောက်တော့ ဆိုင်တံခါးတွေပိတ်ထားတာတွေ့သည်။ ည(၈)နာရီဘဲရှိသေးတာ မသဲဘယ်သွားစရာရှိလို့လဲမသိလို့တွေးလိုက်သည်။
သူဆိုင်ကယ်ပေါ်မှအထုပ်များကိုချလိုက်ပြီး ဆိုင်နောက်ဖက်သွားလိုက်သည်။
မသဲရေ မသဲ အစောကြီးဆိုင်ပိတ်တာလား။
သြော်ငါ့မောင်ပြန်လာပြီလား။ စေ့ထားတယ်တံခါးက ဆိုင်ကယ်ပါအထဲသွင်းလိုက်တော့။ အထုပ်တွေကအပေါက်မှာချထားလိုက်။
ဆိုင်နောက်ဖက်အခန်းထဲမှအော်ပြောသံကိုကြားရလေသည်။
ဖိုးကျော်လည်း အထုပ်များကိုချထားပြီး ဆိုင်ဘေးမှာရပ်ထားသော ဆိုင်ကယ်ကို အထဲသွင်းလိုက်သည်။
ဆိုင်ကယ်အထဲရောက်တော့ မဇင်မာသဲက အထုပ်များကို ဆိုင်ထဲ ထည့်ပြီးနေသည်။
ကဲ အငယ်ကောင် ဒီနေ့တော့ ဆိုင်စောစောပိတ်လိုက်တယ်။ မင်းမမကချဲပေါက်တယ် ဘယ်လောက်ဖိုးလဲတော့မမေးနဲ့။ အောင်ပွဲခံရအောင်ပြင်ထားတယ်။ ဇင်မာသဲက ဖိုးကျော်မလာခင်ကပြင်ဆင်ပြီးသား။
သူမဝတ်ထားသော ထမိန်ကအဝါနုရောင်အပါးစလေး။
ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးထားသဖြင့် သူမဖင်အိုးက ပိုကားတက်နေသည်။
ဖိုးကျော်ရေဆိုင်တံခါးပါပိတ်လိုက် အပြင်လူတွေမသိအောင်။
ဖိုးကျော်က မသဲရဲ့နောက်ဘက်မှာရပ်နေသဖြင် မီးရောင်အောက်မှာ အရက်ပုလင်းဖောက်နေသော မသဲရဲ့ ထမိန်စပါးပါးကြောင့် အတိုင်းတားပေါင်တံများကိုမြင်နေရပြီး လီးကတောင်နေပြီ။
သူမမေးလိုက်သောစကားကြောင့် သူ့စိတ်ထဲကဒိန်းခနဲဖြစ်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကလဲရှင်း ဆိတ်ငြိမ်နေပြီမဟုတ်လား။
ဘာဖြစ်လို့လဲမသဲရဲ့ အပြင်လူတွေက။
ဇင်မာသဲက ဖိုးကျော်ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး။
နင်ကလဲ လျှာကိုရှည်တယ် နင်နဲ့ငါသောက်ကြမှာလေ ပြောကိုမပြောချင်ဘူးရုပ်ကိုက သူမနှုတ်ခမ်းလေးစူပြီးပြောလိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ရင်ထဲ ကုလားဘုရားပွဲလှည့်သလိုဖြစ်သွားသည်။ ဆိုင်ကို အတွင်းမှချက်ထိုးရုံမကသော့ပါခတ်လိုက်သည်။
ဖိုးကျော်က ခွက်ထဲမှလက်ကျန်အရက်ကိုမော့လိုက်သည်။
ဇင်မာသဲကနောက်တစ်ခွက်ကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဘယ်လိုလဲ ငါ့မောင်ရဲ့ မူးပြီလား။ သူမထည့်ထားသောဆေးက အရှိန်နည်းနည်းရနေတာသူမသိနေပြီ။
သူမကဖိုးကျော်ဘေးနားမှာ အသားချင်းမထိထိအောင်ပူးကပ်ထိုင်ထားသည်။ လက်တွေကဖိုးကျော်ပေါင်ပေါ်မှာ။
မသိမသာဖိုးကျော်ပေါင်ကိုကလိနေသည်။ ဖိုးကျော်မျက်နှာရဲတွတ်နေသည်။ ဒီနေ့မှသူ့စိတ်တွေဘာဖြစ်မှန်းမသိ။
မနည်းစိတ်ထိန်းနေရသည်။ ဘယ်လု်လဲငါ့မောင် မိန်းမမရသေးဘူးလား။ ဟာ အမကလဲရည်းစားတောင်မရှိသေးပါဘူးဆို။
ခစ်ခစ် မယုံပါဘူးနော်။ နင့်ပုံစံကြည့်ရတာလူပျိုမစစ်သလိုဘဲ။
ဟာဗျာ အမကလဲ ကျွန်တော်ကဘယ်က လူပျိုမစစ်ရမှာလဲ။
မယုံရင်အမစမ်းကြည့်ပါလား။
ဖိုးကျော်မခံချင်ဖြစ်အောင် ဇင်မာသဲကစိတ်ဆွနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူမလက်က ဖိုးကျော်ပေါင်ကြားကို မသိမသာလိုလို မတော်တဆထိတာလိုလိုနဲ့ ယမ်းလိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ရဲ့ပုဆိုးကြားမှာ တောင်နေသောလီးကြီးကို ကွက်တိပင်။
ဖိုးကျော်ကိုယ်ပင်မတ်သွားသည်။
အို မသဲ။ နင်ကလဲကိုယ့်အမကိုယ်ရှက်နေတယ်။
မှန်းစမ်းနင်လူပျိုစစ်လား မစစ်လား စစ်ချင်တယ်။
ဘယ်လိုစစ်မှာလဲ မသဲ။ ဖိုးကျော်အသံကတုန်နေသည်။
မသဲကသူ့ကိုစိုက်ကြည့်ပြီး နင်ကလဲညံ့တယ်နော် ငါ့မောင်။
နင်လူပျိုစစ်မစစ် ငါစမ်းမယ်လေ။ နင့်ဟာကြီးနဲ့ အမဟာထဲထည့်လိုက်ရင်အမသိပြီလေ ဟွန်း။
ဖိုးကျော်စိတ်ကိုလွတ်ပေးလိုက်သည်။ မဇာခြည်သဲရဲ့ခါးကိုဖက်လိုက်ပြီး ပါးတွေကိုပစ်နမ်းတော့သည်။
အို အသက်ရှုတောင်ကျပ်သွားတယ် နင်သိပ်ဆိုးတာပဲ။
ဇင်မာသဲက ညုသံလေးနှင့်ပြောလိုက်ပြီး ဖိုးကျော်ပါးနားကပ်ကာ
တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တာက
အခန်းထဲကိုသွားရအောင်လေ မောင်လေး။
အဲ့မှ မင်းလေးသဘောရှိတဲ့။
ဇင်မာသဲကဖိုးကျော်ပုဆိုးကိုဆွဲခွတ်လိုက်သည်။ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနှင့်ထောင်ထနေသော ဖိုးကျော်လီးကြီးက ကျွတ်သွားသော ပုဆိုးနဲ့ အတူ ငေါက်ခနဲထွက်လာသည်။ အရှည် ၆ လက်မခွဲခန့်နှင့် နေရှင်နယ်ဓါတ်ခဲလုံးခန့်ရှိမည့် စံချိန်မီလီးကြီးပင်တည်း။
ဖိုးကျော်က ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာပေါင်ကားပေးထားလသောဇင်မာသဲရဲ့ ပေါင်ခွကြားမှာ ဒူးထောက်ကာ မမသဲရဲ့ပေါင်ဖြူဖြူတုတ်တုတ်နှစ်ချောင်းကြားအလယ်မှာ စောက်မွေးတွေရိပ်ထားတဲ့အဆီတစ်ထပ် အသားတစ်ထပ် မို့မို့ဖောင်းဖောင်း အသားမြောင်းကြီး နှစ်ခုကပ်ထားသလိုဖြစ်နေတဲ့စောက်ပတ်ညိုညိုကြီးကိုကြည့်ပြီး ဘယ်လိုလိုးရမန်းမသိဖြစ်နေပါတယ်။
ဇာတ်ကားထဲမှာ ခဏခဏမြင်ဖူးပေမဲ့တကယ်ကျတော့ ဘယ်က ဘယ်လိုလိုးရမှန်းမသိဖြစ်နေပါတယ်။
မသဲ မသဲ  ကျွန်တော် ကျွန်တော်ဘယ်လိုလိုးရမှာလဲ။
ဇင်မာသဲရီတော့ရီချင်သွားသည်။ ဖိုးကျော်လက်နှစ်ဖက်ကိုဆွဲယူပြီး သူမရဲ့ဆူဆူထွားထွားနို့နှစ်လုံးပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။
ကိုင်ထားအငယ်ကောင်။ ညှစ်ပေး။
ပြီးတော့ဖိုးကျော်လီးတံကိုလှမ်းကိုင်လိုက်ပြီးအဖုတ်ဝနှင့်တေ့ကာ ချော့ထည့်လိုက်သည်။ သူမခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖိုးကျော်ခါးကိုလှမ်းချိတ်လိုက်ပြီး။ ထည့်လိုက်တော့လေဖိုးကျော်။
ဖိုးကျော်ရဲ့လူပျိုလီးကြီးက ချစ်မမသဲရဲ့ ဖော့တုံးလို နူးညံ့ပြီး အိစက်နေသည့် စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့တစ်ရစ်ရစ်နှင့်။
ချစ်မမသဲရဲ့ စိုစွတ်နူးညံ့နေတဲ့ စောက်ခေါင်းအတွင်းသားနံရံမှ အကြောမျှင်တွေကဖိုးကျော်လီးကို တစ်ရစ်ရစ်နှင့် စုပ်ယူဆွဲငင်နေသည်။
လီးတစ်ဆုံးဝင်ရောက်သွားတော့ဖိုးကျော်တော်တော်ကောင်းနေပြီ။
သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နဲ့ဆောင့်ပေးဖိုးကျော်။
ဇင်မာသဲက ဖိုးကျော်ကို လင်ငယ်ဇာတ်သွင်းပြီး စောက်ဖုတ်လိုးခြင်း ပညာကို လက်ကုန်သင်ပေးတော့သည်။
စွပ်စွပ် အအ။ ဇင်မာသဲအသံမဟုတ်ပါ။ ဖိုးကျော်အသံသာ။
ဇင်မာသဲက ဖိုးကျောလီးတောင့်အထည့်မှာ လီးကို သူမစောက်ပတ်အတွင်းသားများနှင့် အသက်အောင့်ပြီးဆွဲဆွဲညှစ်ကာ စုပ်ယူတာကြောင့် ဖိုးကျော်လီးထိပ်က နူးညံ့လှသောစောက်ခေါင်းရဲဆွဲစုပ်ယူမှုဒဏ်ကိုမခံနိုင်၍ ကျင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
စွပ်စွပ် အအ မောင်လေး ဆောင့် မသဲကိုမညှာနဲ့။ လိုးစမ်းပါ။
ဖွတ်ဖွတ် စွပ်ဒုတ် ဟောဟဲ ဟောဟဲ ဖိုးကျော်ကား လိုးဖူးလိုးစမရှိသဖြင့် ချွေးများတဒီးဒီးကျအောင် မမသဲရဲ့စောက်ဖုတ်ကို လိုးပေးနေရသည်။ သူ့မမသဲကတော့ အောက်မှနို့ညှစ်ခံ စောက်ဖုတ်လိုးခံပြီး တအင်းအင်းနှင့်။
စွပ် စွပ် ဘတ် ဘတ် အအ အငယ်ကောင် ဆောင့်ဆောင့်
ဇာခြည်သဲက ဖိုးကျော်လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲလိုက်ပြီး
ဖိုးကျော် ဆောင့်ချလိုက်တိုင်းခါးကိုကော့ကော့ပေးပါတယ်။
ဖိုးကျော်ကလဲ တဟောဟောတဟဲဟဲနှင့် အသားကုန် သူမစောက်ဖုတ်ကိုလိုးနေပါတယ်။ စဆုံးလိုးဖူးမှန်းသိသာသည်။
တော်တော်ကိုမောနေသည်။
အငယ်ကောင် နင်ပက်လက်လှန်လိုက် မသဲလုပ်ပေးမယ်မင်းကို။
ဖိုးကျော်ကို ပက်လက်လှန်စေပြီး ဇာခြည်သဲက အပေါ်မှ တက်ခွကာ သူမစိတ်ကြိုက်ဆောင့်ပါတော့တယ်။
စွပ်စွပ် ပွပ် ပွပ် ရှီး ရှီး
ဖိုးကျော်လီးကြီးက သူမလင်ထက်ကြီးလဲကြီး ရှည်လဲရှည်ဆိုတော့ ဇာခြည်သဲတိို့ စိတ်ကြိုက်ပါဘဲ။
ပက်ပက်စက်စက်ကိုခွပြီးဆောင့်တာ ဖိုးကျော်လဥတွေကွဲသွားမတတ် ထင်ရပါတယ်။ အချက် ၁၀၀ ကျော်ဆောင့်ပြီး ချိန်မှ ဇာခြည်သဲရဲ့ခွပြီး ဆောင့်ချက်တွေပိုမြန်လာပါတယ်။
ဖိုးကျော်လည်း မေးကြောတွေထောင်လာပြီး မျက်နှာက ငိုချင်တာလို ရီချင်တာလိုပုံစံမျိုးဖြစ်လာတာကြောင့် ဇာခြည်သဲ ဒီကောင်လေး ပြီးတော့မယ်ဆိုတာသိလာပါတယ်။ သူမလဲပြီးခါနီးနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ဖငိကိုကြွကြွပြီး အသားကုန် အဆက်မပြတ် ဆောင့်ပါတယ်။
စွပ် စွပ် ဘတ် ဘတ် ရူး ရှုး
မသဲ မသဲ အအ ဖိုးကျော် ခေါင်းမောက်လှန်ပြီး ခါးကော့တက်လာပါတယ်။ ဇာခြည်သဲလဲ စောက်ခေါင်းထဲ ပူခနဲဖြစ်သွားကာ စောက်ရေတွေထွက်ကျကုန်ပါတယ်။ သူမကဆက်တိုက် ထုတ်သွင်းဖိချလိုက်တော့ ဖိုးကျော်တယောက် တဟင်းဟင်းဖြစ်သွားကာ တုန်သွားပြီး ဇာခြည်သဲစာက်ခေါင်းထဲလရေတွေပန်းထွက်လာပါတယ်။
ဇာခြည်သဲက ဖိုးကျော်လီးကို သူမစောက်ဖုတ်ထဲကဆွဲမထုတ်သေးဘဲ ဖိုးကျော်ကိုအပေါ်ကမိုးလို့ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ပြီး လျှာချင်းဖလှယ်ကာ စိတ်ထအောင်ပြန်ဆွနေပါတယ်။
ဖိုးကျော်လီးက ပြန်မာလာပါတယ်။
လူပျိုလီးဆိုတော့ မြန်မြန်ထလွယ်ပါတယ်။
အငယ်ကောင် ဒီတစ်ခါပုံစံတစ်မျိုး ပြောင်းလိုးရအောင်နော် တဲ့။
သူမပြောလိုက်တာက။
ဖိုးကျော်က လေးဖက်ထောက်ကာ ဖင်ကုန်းပေးထားသော ဇင်မာသဲရဲ့ဖင်ကြီးကို ကြည့်ရင်းတံတွေးကိုမြိုချလိုက်သည်။ အအိုဟုပင်မထင်ရ။ စွင့်ကားနေသောဖင်ကြီးက အစွမ်းကုန်မြောက်နေသည်။
သူလဲစိတ်ကူးတစ်ခုရသဖြင့် ဇင်မာသဲရဲ့ပြန့်ကြဲနေသော ဆံပင်များကို ညာလက်ဖြင့် လိမ်ကာ ဆွဲဆုပ်လိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ရဲ့ဆံပင်ကိုဆွဲဆုပ်လိုက်မှုကြောင့် ဇင်မာသဲရဲ့ ခေါင်းက နောက်ကိုလှန်ကာ ခပ်မော့မော့လေးဖြစ်သွားပါတယ်။
ဖင်ကလဲပိုကော့ပေးသလိုဖြစ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဖိုးကျော်ရဲ့စံချိန်မှီလီး ကြီးက သူမစောက်ဖုတ်ကို ထိုးခွဲလို့ တစ်ဆုံးစိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရပါတယ်။ စွပ် ဒုတ် အ။ ဇင်မာသဲ အော်သံလေးထွက်သွားပါတယ်။
ဖိုးကျော်က ဇင်မာသဲ အဖုတ်ထဲလီးကိုစိမ်ထားပြီး အသွင်းအထုတ်ကို ဆက်မလုပ်ဘဲ ခါးကိုဝိုက်ဝိုက်ကာ မွေနေတာကြောင့် ဇင်မာသဲ အားမလိုအားမရဖြစ်ပြီး စိတ်တွေကပိုထန်လာပါတယ်။
အငယ်ကောင် ဘာလုပ်နေတာလဲ လုပ် လုပ်တော့လေ။
ဖိိုးကျော်က သူမစကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမရဲ့စောက်ပတ်ထဲက လီးကိုဆွဲထုတ်ကာ ဒစ်ဖျားလေးတင်သွင်းထားကာ ကလိနေတာကြောင့် ဇင်မာသဲရဲ့အဖုတ်ကအရည်တွေပိုရွဲလာပါတယ်။
အင်း ဟင်း အငယ်ကောင် မမကိုညဉ်းနေတာလား။
ဖိုးကျော်ဂွင်ထဲဝင်သွားပါပြီ။ မသဲ ကျွန်တော်လိုးတာကောင်းလား။
ကောင်းလို့ဘဲခံတောင်နေပြီ။ ဆက်လိုးပါတော့အငယ်ကောင်ရဲ့။
ဟင်းဟင်းညာပြန်ပြီ။ အကိုမရှိလို့ခံနေတာမဟုတ်လား။
အင်း ဟင်း ဟင်း မင်းအကိုရှိလဲ တစ်နေရာရာမှာချိန်းလိုးပေါ့။
တကယ်နော် မသဲ ကျွန်တော်က မသဲကို နေ့တိုင်းလိုးမှာနော်။
လိုးပါတော့ အငယ်ကောင်ရဲ့ နင့်အကိုမရှိရင် ဆိုင်ပိတ်ပြီး တစ်နေကုန် လိုးခိုင်းမှာ။ ဖင်ပေါက်ရော ပါးစပ်ရော အဖုတ်ရော ငါ့မောင် သဘောရှိပါကွဲ့ ဟုတ်ပြီလား လိုးတော့ ။
မဇင်မာသဲစကားဆုံးတာနဲ့ ဖိုးကျော်ကလဲ လေးဖက်ထောက်ထားတဲ့ ဇင်မာသဲအဖုတ်ကို အမုန်းလိုးတော့တာပါဘဲ။
စွပ်စွပ် ဒုတ် ဘတ် ဘတ်
ဇင်မာသဲရဲ့ ဖင်ကြီးတွေဟာ ဖိုးကျော်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း တုန်တုန်သွားတာကိုကဖိုးကျော်အတွက် အရသာရှိလှပါတယ်။
ဒီလိုနဲ့ ဖိုးကျော်ကလဲ ဇင်မာသဲကို ပက်လက်လှန်လိုးတစ်ချီ လေးဖက်ထောက်လိုးတာတစ်ချီ ဆောင့်ကြောင့်လိုးတစ်ချီကြုံးပြီး နောက်ဆုံးအချီမှာ ဇင်မာသဲကအပေါ်ကတက်ဆောင့်ပေးပါတယ်။
သူတို့လိုးပွဲအဆုံးသတ်ချိန်မှာတော့ မနက်သုံးနာရီရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မောမောနဲ့ အိပ်ပျော်သွားကြပါတယ်။
ခရီးသည်များထမင်းစားခဏနားပါမယ်။ Express ကားကြီးက စားသောက်ဆိုင်ကြီးတစ်ခုရှေ့မှာရပ်သွားသည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်က သူမနှင့်ကပ်ရက်ထိုင်ခုံမှာအိပ်ပျော်နေသော ဖိုးကျော်ကိုလှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ မောင်ကျော် မောင်ကျော်
ဗျာ--- အိပ်ပျော်နေသောမောင်ဖိုးကျော်ကမျက်လုံးဖွင့်လာပြီး ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထမင်းစားနားတာ မောင်ကျော်ရေ။ တစ်ခုခုသွားစားရအောင်။ ဖိုးကျော်က အလုပ်ကိစ္စဖြင့် ရန်ကုန်ဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်က ရန်ကုန်တွင်ရှိသော သူမသူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဒေါ်မေသီထံအလည်အပတ်သွားရင်း အလုပ်လုပ်နေသော သူမသမီးထံ ဝင်တွေ့ရင်း ကားတစ်စီးတည်း ထိုင်ခုံတစ်တန်းတည်းစီးမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်ထဲဝင်ပြီး စားသောက်စရာများမမှာခင် ဖိုးကျော်တို့အပေါ့အလေးစွန့်ရန်နောက်ဖက်ထွက်ခဲ့သည်။
ရှေ့မှလျှောက်နေသော ဒေါ်ချိုနွယ်ကိုဖိုးကျော်ရှိုးလိုက်သည်။
အသားဖြူဖြူတုတ်တုတ်ခဲခဲ ဒေါ်ချိုနွယ်ကား အားကစားလိုက်စားသူ မို့ထင် တင်ပါးတွေက ကလေးအမေဟုပင်မထင်ရ။
သူမယောင်းမဖြစ်သူ မဇင်မာသဲထက်ပင်တောင့်သေးသည်။
အသားဖြူဖြူ  ရုပ်ကလဲချောသည်။ အသက် ၄၀ ကျော်ပေမဲ့ ငယ်ငယ်ကမယ်ဘွဲ့ရဖူးသူမို့ထင် တော်တော်လှနေဆဲပင်။
ဇင်မာသဲနှင့်အတွေ့အကြုံရှိသွားသောဖိုးကျော်ကား အသားစားဖူးသွားသောကျားလိုပင်။ မိန်းမခပ်တောင့်တောင့်မြင်လျှင် လိုးချင်လာသည့်စိတ်ကတားမရ။ ဒေါ်ချိုနွယ်ယောကျင်္ား စန်းမင်းကလဲ ပန်းသေချင်သလိုလိုဖြစ်သဖြင့် သိပ်မလုပ်နိုင်တာ မဇင်မာသဲပြောပြသဖြင့် သိပြီးသား။ ဆာနေမှာဘဲလို့သူတွေးနေမိသည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ကလဲခေသူမဟုတ်။ ဖိုးကျော်တစ်ယောက် သူမတင်ပါးတွေကိုနောက်ကလှမ်းကြည့်နေမှန်းသိသည်။ ဒီကောင်ညံ့သေးသည်။
သူမကလဲ ဖိုးကျော်နဲ့ဇင်မာသဲ ဘယ်လိုအပေးအယူရှိသည်ကို သိသည်။ ဇင်မာသဲနှင့်စရိုက်ချင်းတူသူမို့သူမကမသိချင်ယောင်ဆောင်ထားသည်။ ယခု ကားတစ်စီးတည်း တစ်ခုံတည်းထိုင်စီးလာတော့
သူမစိတ်က ပိုထကြွနေတာ။ ဒီကောင်လေးကမရဲလို့သာ။
+74  Vote Up
(၁၁)
ကားက တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့တစ်ရိပ်ရိပ်ဖြတ်လာသည်။ အအေးဓါတ်ကနည်းနည်းပိုလာသည်။ ဖိုးကျော်တို့ထိုင်နေသော နေရာကနောက်ဆုံးခုံတန်းမှာ။ ခရီးသည်အများစုက အိပ်ပျော်နေကြပြီ။
မောင်ကျော်ရေ မမချိုအိပ်ချင်ပြီ နည်းနည်းမှီလို့ရလား။ နောက်ကထိုင်ခုံကမှီမကောင်းလို့။ ဖိုးကျော်သတိတော့ထားမိသည် ဒေါ်ချိုနွယ်က ကားတွက်ကာစကတော့ အန်တီချို အန်တီချိုနဲ့ နောက်ပိုင်းမမချိုဟု ပြောင်းသွားတာကို။ ဟုတ်ရတယ်လေ မမချို ရပါတယ်။
ဒေါ်ချိုနွယ်က ဖိုးကျော်ပုခုံးကိုခေါင်းမှီထားလိုက်ပြီး အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။ မိန်းမချောချောကြီးတစ်ယောက်က သူ့ပုခုံးအပေါ်မှီပြီး အိပ်နေတာကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်၏ ကိုယ်သင်းရနံ့များက ဖိုးကျော်နှာခေါင်းမှာ ကလူကျီစယ်နေသည်။
ပါးပြင်မှာ မိတ်ကပ်ပါးပါးပုတ်ထားပြီး သနပ်ခါးလိမ်းထားသော ဒေါ်ချိုနွယ်ရဲ့ အလှကသူ့ကိုပိုရင်ခုန်လာသည်။
အင်း အင်း ဒေါ်ချိုနွယ်က အိမ်မက်မက်ဟန်တူသည်။ ပါးစပ်မှ ကျယာင်ကတန်းတွေထွက်ပြီး သူ့ခါးကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဖက်လိုက်သည်။
ယောကျင်္ား မချိုခါးကိုဖက်စမ်းပါ။ သူ့ယောကျင်္ားကို အိမ်မက်မက်နေဟန်တူသည်။ ဖိုးကျော်စိတ်ထဲ မကောင်းမှုတစ်ခုကိုကြံစည်လိုက်သည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ပုခုံးကိုဖက်ပြီး ပါးကိုနမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
မသိဘူးဟုထင်သော်လည်း သူထင်သလိုမဟုတ်။
သူ့ခါးကို ဒေါ်ချိုနွယ်က ပိုဖက်ပြီး သူနှင့်နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ပါးစပ်ထဲဝင်လာသော ဒေါ်ချိုနွယ်ရဲ့လျှာကို သူ့လျာဖြင့်အလိုလိုဖလှယ်ပြီးဖြစ်သွားသည်။
ကားတစ်စီးလုံး မောင်းသူကလွဲလို့အိပ်ပျော်နေကြပြီဖြစ်၍ ဒါကိုမသိကြ။ မင်းတော်တော်ဆိုးတယ်နော်ကောင်လေး ဒါကြောင့်ဇင်မာသဲက စွဲနေတာထင်တယ် ဟိဟိ။ ဒေါ်ချိုနွယ်က သူ့ပါးနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တာက ဖိုးကျော်ရင်ထဲမိုင်းဗုံးတစ်လုံးကွဲသလိုပင်။
ဟင် ဘယ်လို သိတာလဲဟု သူတိုးတိုးလေးပြန်မေးလိုက်သည်။
ဟင်း ဘယ်လိုသိတာအရေးမကြီးပါဘူး နင့်ကိုသနားလို့ငါမပြောတာနော် ကောင်လေး။
အဟား မထင်ရဘူးနော်မမချိုက ဖိုးကျော်လက်က ဒေါ်ချိုနွယ် ပေါင်ကြားထဲရောက်သွားသည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ကသူမပေါင်ကြားထဲရောက်လာသောဖိုးကျော်လက်ကို သူမလက်ဖြင့်ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး။
ဟိုးထား ကောင်လေး ရန်ကုန်ရောက်မှ မမချိုသူငယ်ချင်းအိမ်မှာ မင်းလေးသဘောရှိ ကားပေါ်မှာလူတွေနဲ့ ခစ်ခစ် တဲ့လေ။
ဖိုးကျော်ကတော့ ရန်ကုန်ရောက်လျှင် ဇင်မာသဲယောင်းမ ဒေါ်ချိုနွယ်ကို လင်မယားလုပ်တမ်းကစားရတော့မည်မှန်း သဘောပေါက်သွား သဖြင့် ရင်တွေပိုပိုခုန်လာသည်။
ခြံရှေ့သို့လာရပ်သောတက္ကစီကို လှမ်းမြင်တော့ ဒေါ်တင်တင်ရီ အောက်ကခြံထဲမှာ အမှိုက်လှဲနေသော ခင်မိကိုလှမ်းအော်လိုက်သည်။
ဟဲ့ ခင်မိ ခြံရှေ့မှာ ဧည့်သည်လာတယ် တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်အုံး။
မချိုတို့ထင်တယ်။ ဒီနေ့ငယ်သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ချိုနွယ်ရန်ကုန်ရောက် မယ်လို့သူမသိထားတယ်လေ။
ယောကျင်္ားဖြစ်သူကိုအောင်ဝင်းကလည်းနိုင်ငံခြားကိုကုမ္ပဏီကိစ္စနဲ့သွားတော့သူမတစ်ယောက်ထဲပျင်းနေတာနဲ့အတော်ပင်။
သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ချိုနွယ်ရဲ့မိတ်ဆွေဖြစ်ဟန်တူသူ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကလဲအထုပ်ဆွဲ၍ ကားပေါ်ကဆင်းလာတာတွေ့ရတယ်။
လာဟဲ့ မိန်းမ နင်အစောကြီးရောက်မယ်မှတ်လို့။
ဟုတ်တယ်သူငယ်ချင်းရေ လမ်းမှာကားပျက်နေလို့ပေါ့။
မိတ်ဆက်ပေးရအုံးမယ် ဒါက မောင်ဖိုးကျော်တဲ့ တင်တင်ရဲ့။
ငါတို့မြို့ကဘဲ ရန်ကုန်ကိုအလုပ်ကိစ္စနဲ့ဆင်းလာတာ။
သူပါလို့တော်သေးတယ် တင်တင်ရယ်။
နို့မို့ဆို ငါတစ်ယောက်ထဲ။ ဟဲ့ ဖိုးကျော် ဘယ်မှသွားတည်းမနေနဲ့ ဒါက မမချိုသူငယ်ချင်း တင်တင်တဲ့။ သူဌေးမကြီး။
ဘာမှအားနာစရာမလိုဘူးရယ်။ အပြင်မှာသွားနေရင် နင့်သူငယ်ချင်းတွေအားနာနေရမယ်။ ဒီမှာဘဲတည်းလိုက်တော့။
ဟုတ်တယ် မောင်လေး ဘာမှအားနာစရာမရှိဘူး။
ဒေါ်တင်တင်ရီကလဲ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
သို့နှင့် ဖိုးကျော်တို့ နေရမည့်အခန်းကို ခင်မိအားလိုက်ပြခိုင်းလိုက်သည်။ ဖိုးကျော်လဲ အထုပ်တွေကိုဆွဲ၍ ခင်မိနောက်မှလိုက်သွားသည်။
ဖိုးကျော် အပေါ်ထပ်ကိုတက်သွားပြီးမြင်ကွင်းကပျောက်ကွယ်သွားတော့ တင်တင်ရီက ချိုနွယ်နားကပ်၍ ခါးကိုလက်ဖြင့်မနာအောင် လိမ်လိုက်ပြီး။
မိန်းမ သိတယ်နော် ဟင်း နှုတ်ပိတ်ခတော့ပေးရမယ်။
ဘာလဲ တင်တင်ရဲ့ နင့်စကားကအဆန်းပါလား။
အဟင်း မိချိုရယ် နင်နဲ့ငယ်ကတည်းကပေါင်းလာတာ နင့်စောက်ကျင့်ဘယ်လိုရှိမှန်းမသိတာကျ။ ကောင်လေးကလဲချောချောလေးရယ်။
ချိုနွယ်နှင့်တင်တင်ရီကား ကျောင်းတုန်းကတည်းက ကျူရှင်ဆရာကိုပင် ရည်းစားအတူတူလုပ်ခဲ့သူများမို့ မြွေမြွေချင်းခြေမြင်ကြသည်။
ဒါပဲနော် မိန်းမ အခန်းချင်းကပ်ရက်ချပေးထားတာ
ညဉ်း ယောကျင်္ားကြီး မသိစေချင်ရင်တော့ နှုတ်ပိတ်ခပေးရမယ်ငါ့ကို။
တင်တင်ရီက ပြီတီတီအကြည့်ဖြင့် ချိုနွယ်ကိုကြည့်ပြီးပြောလိုက်လေသည်။
အချိန်က ည(၁၁)နာရီခန့်ရှိပေမဲ့ တင်တင်ရီတစ်ယေညက်အိပ်မပျော်နိုင်ပါ။ သူမအခန်းထဲမှနေ၍ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူချိုနွယ်အခန်းထဲမှာ သူမခိုးတပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ကင်မရာမှမြင်ကွင်းများကိုကြည့်နေသည်။ သူမကလည်းဒါမျိုးကိုစိတ်ဝင်စားသည်။
အခန်းက မြင်ကွင်းက ရှင်းလင်းလှသည်။ သူမမြင်နေရသော မြင်ကွင်းကတော့ ကုတင်ထက်ကမွေ့ယာပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ပြီးပေါင်ကားထားသော ချိုနွယ်ရဲ့ ပေါင်ခွကြားထဲမှာ နေ့လည်ကပါလာတဲ့ သူ့ဇသားအရွယ်ကောင်လေးဖိုးကျော်က မိုးထားပြီး သူ့လီးတံတုတ်တုတ်ကြီးနဲ့ မချိုနွယ်ရဲ့အဖုတ်ပြဲပြဲကြီးကိုဖိဖိပြီးသွင်းနေတာကိုပင်။
ချိုနွယ်ကလဲအောက်ကကော့ကော့ပေးနေသည်။
အသံကိုအနည်းငယ်ချဲ့၍ တင်တင်ရီဆက်နားထောင်လိုက်သည်။
စွပ် စွပ် ရှီး ရှီး အအ မောင်လေး ဆောင့်ဆောင့်
မမချိုကိုမညှာနဲ့ မမချိုပြီးခါနီးနေပြီ အသားကုန်ဆောင့်စမ်းပါ
ခုနကတော့ အဖုတ်ကွဲသွားလိမ့်မယ် သိပ်မဆောင့်နဲ့ဆိုမမချို
ဟင်း သူနော် အထအနသိပ်ကောက်တာဘဲ လိုးစမ်းပါ
အားရှိသလောက် ဟွန်း။ လိုးမှာသာလိုးစမ်းပါ။ ဒီမှာအရမ်းကောင်းနေပြီ။ မမချိုအဖုတ်ကွဲချင်ကွဲ မညှာနဲ့ ဒီမှာ ပြီးခါနီးနေပြီ ကိုယ်တော်ချောရဲ့။
စွပ် စွပ် အင်း အင်း အိုး မောင်ရဲ့ အအအ
မချိုနွယ်တစ်ယောက် ဖိုးကျော် အချက်နှစ်ဆယ်လောက်ဆောင့်လိုက်တော့ အသားကုန်ငြီးငြူပြီး ပြီးသွားဟန်တူသလို ဖိုးကျော်လဲ ထွက်ကုန်ဟန်တူပါတယ်။ လီးတန်ကြီးက ချိုနွယ်အဖုတ်ထဲကထွက်ကျတာ တင်တင်ရီမြင်လိုက်ရပါတယ်။
ဘေးနားတွင် ချွေးများစို့ပြီး အမောဖြေနေသော ဖိုးကျော်ရင်ဘတ်ပေါ် ဒေါ်ချိုနွယ်ခေါင်းလေးကို မှောက်ပြီး တင်ထားရာမှ ထထိုငိလိုက်ပြီး ဖိုးကျော်လီးတန်ကြီးကို သူမလက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
လချောင်းကြီးက သူမလက်နှင့်အပြည့်ပင်။ နေရှင်နယ် ဓါတ်ခဲလုံးလောက်ရှိမယ်လို့သူမထင်သည်။ အရှည်ကလဲ ၆ လက်မအနည်းငယ်ကျော်မည်။ သူမယောကျင်္ားလီးထက် ၂ ဆနီးပါးသာသလို အရင်က သူမနေခဲ့သောလင်ငယ်ထက်ပင်ကြီးသည်။
လိုးတုန်းက သူမအဖုတ်ထဲမှာကျပ်နေသည်။ဒါကြောင့်လဲ သူမယောင်းမဇင်မာသဲ စွဲနေတာဖြစ်မယ်လို့သူမတွေးမိလိုက်ပါတယ်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ကဖိုးကျော်လီးကို ကိုင်ပြီး ဆွပေးနေပါတယ်။
ငယ်ရွယ်သူဖြစ်တဲ့ဖိုးကျော်ဟာ သူမယောကျင်္ားလီးလိုမဟုတ်ပါဘူး။
ချက်ချင်းဘဲပြန်မတ်လာပါတယ်။
ဘယ်လိုလဲမောင် တစ်ချီတည်းနဲ့မောသွားတော့တာလား
ဖိုးကျော်ကတော့တစ်ချီလိုးပြီး အမောဖြေရုံရှိသေး နောက်တစ်ချီလိုးဖို့ သူ့လီးကိုပြန်ဆွနေတဲ့ ဒေါ်ချိုနွယ်ကိုအနည်းငယ်လန့်ပါတယ်။
ဆော်ကြီးက ကလေးအမေ အသက် ၄၀ နီးပါးဆိုပေမဲ့ ဖြူဖြူတုတ်တုတ် ချောချောတောင့်တောင့်ကြီးလေ။ ဒါပေမဲ့ဖိုးကျော်အနေနဲ့က ဒေါ်ချိုနွယ် ယောင်းမ ဇင်မာသဲရဲ့ ဆရာစားမချန်သင်ကြားမှုကြောင့် ဒီဆော်ကြီးကို သေချာနူးနှပ်ပြီး မျှော့သွားအောင်ကိုင်မှဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာသိလိုက်ပါတယ်။
မမောသေးပါဘူး မမချိုရဲ့ မမချို နောက်မှကြောက်ပါပြီမလုပ်နဲ့။
ဖိုးကျော်စကားကြောင့် ဒေါ်ချိုနွယ်က တခိခိရယ်ပြီး
ဟင်း မောင်သာ လိုးမှာသာလိုးစမ်းပါ လိုးနိုင်ရင် တစ်ညလုံးပလိုးလိုး ဒီကခံနိုင်တယ် နောက်မှ မလိုးနိုင်တော့ပါဘူးမလုပ်နဲ့။
ကဲ လိုးတော့လေ။ ဖိုးကျော်လီးကို သူမလွတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖိုးကျော်က ထထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးတွေစောင်တွေကို ကုတင်အလယ်မှတင်ပြီး။
မမချို ခါးကို ဒီခေါင်းအုံးတွေပေါ်တင်လိုက်။
ဒေါ်ချိုနွယ်လဲ ခေါင်းအုံးပေါ်ကိုခါးတင်ပြီး ပက်လက်လှန်လိုက်ပါတယ်။ ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်လေးရဲ့။
မျက်လုံးမှိတ်ထား မမချို။ ဒေါ်ချိုနွယ်မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်တော့ ဖိုးကျော်ရဲ့လက်တွေက သူမပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဆွဲယူပြီး သူမဒကောက်ကွေးတွေကို ဂုတ်ပေါ်တင်လိုက်ပါတယ်။
ဖိုးကျော်ရဲ့နှာခေါင်းက လေဝင်လေထွက်တွေက သူမအဖုတ်ကို ကျီစယ်တေ့ဖိုးကျော်ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာသာမသိသလိုလိုဖြစ်သွားပါတယ်။
ပြတ် ရှုး အား လား လား အိုး အိုး
ဒေါ်ချိုနွယ် စောက်စိထဲက ကျင်သွားပြီး စောက်ခေါင်းထဲကသေးဖျန်းဖျန်းထွက်ချင်လောက်အောင် အရသာထူးကြောင့် မျက်လုံးပွင့်သွားပါတယ်။ ဖိုးကျော်ရဲ့လျှာကြမ်းပူပူနွေးနွေးကြီးက သူမစောက်ပတ်အတွင်းသား နုနုလေးတွေကိုဆွဲစုပ်လိုက်တာကြောင့်ပါ။
ပေါင်ကို အတင်းစိလိုက်ပေမဲ့ဖိုးကျော်က သူမပေါင်တံတွေကိုလက်နဲ့ဆွဲခွာပြီး အတင်းဖိကာ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်းယက်ပါတော့တယ်။ ဒေါ်ချိုနွယ်လဲ ဖိုးကျော်ရဲ့ခေါင်းကဆံပင်တွေကို သူမလက်နဲ့ ကယောင်ကတမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။
အား အင်း ဟင့် ဟင့် တော်ပါတော့ မောင်ရဲ့ မချိုကိုသနားပါ
ပြတ်ပြတ်ရှီးရှီး မောင်လေး မမကို သတ်နေတာလား အဟင့်ဟင့်
မချိုနွယ်ရဲ့ဖင်ကြီးတွေရော ပေါင်တံတွေပါတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေပါတယ်။ အလျှော့ပေးလိုက်ရင် သူဘဲမျှော့မှာသိနေတဲ့ဖိုးကျော်ကတော့ မချိုနွယ်အဖုတ်ကို အပီအပြင် စိတ်ပါလက်ပါကိုစုတ်ပေးယက်ပေးနေပါတယ်။ လက်ချောင်းတွေကလည်း မချိုနွယ်ရဲ့ ဖင်ခွကြားကို ကလိနေတာကြောင့် အလူးအလဲပါဘဲ။
စောက်စိကိုလျှာဖျားနဲ့ကလိလိုက် စောက်ခေါင်းအတွင်းအသားနုတွေကို သိမ်းယက်ပြီး ဆွဲစုပ်လိုက်လုပ်နေတဲ့ဖိုးကျော်ကြောင့် မချိုနွယ်ကတော့ အိမ်သာတက်ချက်သလိုလို ဆီးသွားချင်သလိုလို အလူးအလဲခံနေရပြီး ဖိုးကျော်ခေါင်းကိုဆုပ်ထားတဲ့လက်ကိုလွတ်ကာ
ခေါင်းကိုဘယ်ညာယမ်းနေပြီး လက်ချောင်းတွေကမွေ့ယာအခင်းစတွေကို အတင်းဆွဲကုပ်ထားပါတယ်။ လည်ပင်းကအကြောတွေထောင်လို့နှုတ်ခမ်းကိုက်ထားတာ သွေးတောင်စို့ပါတယ်။
ပြတ် ပြတ် ရှီး ရှီး ပလပ် ပလပ်
အား အင်း အိုး အိုး အဟင့် အဟင့် မမချိုကိုသနားပါအုံးမောင်ရဲ့
တော်ပါတော့ ပြတ် ပြတ်ရှုး ရှုး ဟင့် ဟင့် သနားပါ ရပ်ပါတော့မောင်ရဲ့ ဖိုးကျော်က ယက်နေရင်း မချိုနွယ်ရဲ့ဖင်ဝညိုညိုလေးကိုပါလှမ်းယက်လိုက်ပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ဒေါ်ချိုနွယ်အလူးအလဲခံနေရတာပါ။
သူမအဖုတ်ကထွက်တဲ့ စောက်ရည်တွေကလဲမွေ့ယာပေါ်မှာ အကွက်လိုက်ကြီး ဖြစ်နေပါပြီ။ နှစ်ချီထွက်လို့ သုံးချီမြောက်မှာတော့ ဒေါ်ချိုနွယ် ငယ်သံပါအောင်အော်ပြီး ပြီးသွားပါတယ်။
ဝှီး ဖိုးကျော်က သူ့နှုတ်ခမ်းမှာပေနေတဲ့ ဒေါ်ချိုနွယ်ရဲ့စောက်ရည်တွေကို လျှာနဲ့သိမ်းလိုက်ပါတယ်။
ဟင်း မောင်သိပ်ဆိုးတာပဲကွယ်။
ချစ်လို့ပါမမချိုရဲ့။
ဟွန်း ပြောတော့ ချစ်တယ်ချစ်တယ်နဲ့ ဇင်မာသဲတုန်းကလဲဒီလိုပဲမဟုတ်လား။ မချိုနွယ်စကားကြောင့်ဖိုးကျော်အံ့သြသွားသည်။
ဟင် မမချိုဘယ်လိုသိ။
ခစ်ခစ် မောင်ကလဲ မမကသိနေတာကြာပြီ။ မောင်ဘာဂျာမှုတ်ကောင်းတာတွေ အလိုးကောင်းတာတွေကြောင့် ဟိုကောင်မကစွဲနေတာလေ။ ဒါကြောင့် မမချိုကလဲကြံလိုက်တာ။
ဟာဗျာ ဖိုးကျော်ရှက်သလိုလိုဖြစ်သွားပေမဲ့ မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး
ဟင်း ဟင်း ဒီလိုမှန်းအစကတည်းကသိရင်---
တော်ပါတော့မောင်ရယ် အခုတော့မမချိုကို ဝအောင်လိုးပေးပါအုံး
လိုးမှာ မမ တစ်ညလုံးကိုလိုးအုံးမှာ။
ဒီနေ့အလုပ်ပိတ်ရက်ဖြစ်သဖြင့် မို့မို့တစ်ယောက် ခပ်ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် သူမအဒေါ်တွေရှိရာရပ်ကွက်ဘက်သို့အလည်သွားခဲ့သည်။
ပြန်လာတော့ အနည်းငယ် မိုးချုပ်နေပြီ။
မြို့စွန်ဘက်နည်းနည်းကျသောရပ်ကွက်ဖြစ်သဖြင့် တော်တော်ထွက်ရသည်။ သူမဒေါ်လေးတို့ကလဲ အပြင်ထွက်သွားကြတယ်ထင်တယ်။
အိမ်တံခါးကြီးသော့ခတ်ထားတာနဲ့ သူမလဲပြန်လာခဲ့သည်။ ဒီဖက်ရပ်ကွက်တွေက မြို့ထဲကသူဌေးတွေ ဝယ်ထားတာများပြီး အိမ်တွေသာဆောက်ထားကြတာ လူနေတာလဲကျဲတယ်လေ။
သူမဖုန်းမည်လာသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကိုလမ်းဘေးဆင်းရပ်ပြီး စကားပြောနေစဉ် ဘေးနားမှဆိုင်ကယ်တစ်စင်းဖြတ်သွားသည်။
တဟီးဟီး တဟားဟားနဲ့ ယောကျင်္ားသံရော မိန်းမသံရော။
ဟင်း စုံတွဲတွေနေမှာ ပလူးနေကြတာလို့တွေးပြီး တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့။ ဟင်လို့ သူမပါးစပ်မှအသံပင်ထွက်သွားသည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ပါလား နောက်မှလိုက်လာသူက ဖိုးကျော်။
သူမကို မြင်ဟန်မတူ။ ဒေါ်ချိုနွယ်မောင်းနေသောဆိုင်ကယ်နောက်မှာ ဖိုးကျော်က ခွပြီးလိုက်လာတာ။
သွေးရိုးသားရိုးတော့ဟုတ်ဟန်မတူ။ ဒေါ်ချိုနွယ်ကလဲ ပြင်ထားလိုက် တာအပျိုတွေထက်တောင်သာအုံးမယ်။ ဖိုးကျော်က နောက်မှခွပြီး ဒေါ်ချိုနွယ်ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားတော့။
သူမထင်သလိုမှန်နေပြီထင်တယ်။ ဒေါ်ချိုနွယ်တလောကရန်ကုန်သွားသေးတယ်။ ပြန်လာတော့ ဖိုးကျော်နှင့်အတူ။ ကားတစ်စီးတည်းကြုံလို့ဆိုလား။ ပြီးတော့ ဖိုးကျော်ဖုန်းကို မကြာ
ခဏခေါ်တာတွေ့သည်။ သူမအထင်တော့ ဇင်မာသဲလက်ထဲမှ ဒေါ်ချိုနွယ်ဖြတ်ခုတ်ပြန်ပြီထင်တယ်။ ယခုမြင်ရသည့်ပုံစံကတော့ ဘယ်လိုမှသွေးရိုးသားရိုးမဟုတ်တာသေချာနေသည်။
ဒေါ်ချိုနွယ်ကလဲ ခပ်ရွရွလေ။ အပေးကောင်းကောင်းနဲ့ ဆိုတော့ ဟိုကောင်အရူးအမဲသားကျွေးသလိုနေမှာလို့တွေးမိသည်။
ဒါမျိုးကိစ္စဆို စပ်စပ်စုစုနိုင်လှသော မို့မို့ကလဲ နောက်မှလိုက်ချောင်း ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တကယ်တမ်းလိုက်ရှာတော့တော်တော်ရှာလိုက်ရပြီး အချိန်က(၁၅) မိနစ်လောက်ကြာသွားသည်။ တွေ့မယ်တွေ့တော့လဲ သူမအဒေါ်တို့အိမ်ဘေးကခြံထဲမှာ ဒေါ်ချိုနွယ်ဆိုင်ကယ်ရပ်ထားတာတွေ့ရသည်။
ခြံဝင်းက သစ်ပင်တွေနဲ့ပြည့်နေတော့ အပြင်ကလူ တော်ရုံမမြင်နိုင်။ အလယ်မှာတစ်ထပ်တိုက်အိမ်တစ်လုံးရှိတယ်လေ။
မို့မို့လဲ မယောင်မလည်နဲ့ထိုခြံဝင်းထဲဝင်ခဲ့သည်။
တံခါးတွေက အားလုံးပိတ်ထားသည်။ အတွင်းမှချက်ထိုးထားဟန်တူသည်။ အထဲမှာရောက်နေကြတာဖြစ်မည်။
ခစ် ခစ် မောင် ဘယ်လိုလဲ ဆစ်စတီနိုင်းဆွဲမှာမဟုတ်လား။
အသံက သူမရပ်နေသော ဘေးနားမှ။ အခန်းကိုတံခါးက သံဇကာကာထားသဖြင့် အပြင်မှလိုက်ကာကို အနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ လား လား နိုင်ငံခြားအပြာကားထဲကအတိုင်းပင်။
အခန်းထဲကတီဗွီမှာ အပြာကား တစ်ကားပြထားပြီး ထိုကားထဲကအတိုင်းပင်။ ကုတင်ပေါ်မှာ မောင်ဖိုးကျော်ကပက်လက်လှန်အနေတအထား။ ဒေါ်ချိုက အပေါ်က။ နှစ်ယောက်လုံးအဝတ်ဗလာနှင့်။ ဖိုးကျော် အပေါ်မှာ ဒေါ်ချိုက လေးဖက်ထောက်ရက်ကြီးခွလို့။
ဒေါ်ချိုအဖုတ်အောက်ဖိုးကျော်မျက်ခွက်ရောက်နေသလို ဖိုးကျော်လီးက ဒေါ်ချိုရဲ့ လျှာဖျားဖြင့်ကလိခြင်း နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့် ဖိကပ်စုပ်ခြင်းလုပ်နေသည်။ ဒေါ်ချိုနွယ်ကဖြည်းဖြည်းချင်း လီးကိုငုံနေသည်။ ဖိုးကျော်လီးကတုတ်တုတ်ရှည်ရှည်ကြီး။ နှစ်ယောက်လုံးကအမွေးတွေရိပ်သင် ထားလို့ထင် အဖုတ်တွေ လီးတွေကအရှင်းသား။
ဒေါ်ချိုပါးစပ်ထဲဖိုးကျော်လီးက ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် တံတွေးတွေပြောင်လက်နေသည်။ ဒေါ်ချိုအားရပါးရ စုပ်နေမှန်းသိသာသည်။
ပါးတွေကိုချိုင့်ချိုင့်သွားပြီး ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ်အသံများထွက်နေသည်။ ဖိုးကျော်ကလဲ မရွံမရှာပင် ဒေါ်ချိုရဲ့အဖုတ်ပြဲပြဲကြီးကို လက်ဖြင့်ဖြဲပြီးလျှာနဲ့ယက်နေတာတွေ့သည်။ မို့မို့အဖို့ သူမယောကျင်္ားနဲ့ အိမ်ထောင်သက်တာကြာခဲ့တယ်။ ဒီလိုလီးမစုပ်ဖူးသလို အဖုတ်ယက်တာ လဲမခံဖူးခဲ့။ အပြင်မှာလက်တွေ့ကြည့်နေရတော့ ဇာတ်ကားထဲကနဲ့ မတူ ပုလွေ ဘာဂျာကိုင်ကျတာတော်တော်အရသာရှိဟန်တူသည်။
အား လား လား ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ် အရည်တွေထွက်ကုန်ပြီ။ ဒေါ်ချိုရဲ့အဖုတ်သာ မက ဖင်ဝလေးကိုပါ ဖိုးကျော်လျှာနဲ့ကလိနေတော့ ဒေါ်ချိုဖင်ကြီးပင်တုန်ပြီး ငြီးနေတာတွေ့ရသလို အိုး လားလား မမချို ကောင်းလိုက်တာဗျာ ဆိုတဲ့ဖိုးကျော်ရဲ့ငြီးသံတွေပါကြားရပါတယ်။
မောင် လိုးလို့ရပြီထင်တယ်နော် မမချိုခံချင်နေပြီဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ ဒေါ်ချိုက အပေါ်ကခွထားရက် လီးစုပ်နေတာရပ်ပြီး လေးဖက်ထောက်ကုန်းလိုက်တာတွေ့ရပါတယ်။
ဖိုးကျော်က နောက်ကနေဒူးထောက်ပြီး ဒေါ်ချိုရဲ့အဖုတ်ထဲကို လီးချောင်းကြီးကိုထိုးသွင်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆွဲယူကာ အပေါ်ပိုင်းကိုဆွဲမလိုက်ပါတယ်။
ဒီလိုမှလိုးလို့ကောင်းတာမမချိုရဲ့။
ဟုတ်ပါပြီ မောင်ရယ် လို့ပြောလိုက်တဲ့ဒေါ်ချိုရဲ့အပေါ်ပိုင်းအနေအထားက မတ်သွားပါတယ်။
လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖိုးကျော်က နောက်ဖက်ဆွဲထားတာကြောင့် ဖွံ့ထွားတဲ့နို့တွေက ရှေ့ကိုကော့ထားသလိုဖြစ်ပြီး ဖင်တွေကပိုကော့သလိုပါ။ စွပ် စွပ် ရှီး ရှီး အား အား မောင်ရေ မောင် အအ
မမချိုကို သနားပါ ဟင့်ဟင့် နာတယ် နာတယ် အအ
ဖိုးကျော်နောက်ကနေပင့်လိုးနေတာကို နာတယ် နာတယ်အော်နေတယ်ဆိုတာ အလကားမှန်း မို့မို့သိပါတယ်။ ဒီဘွားတော် ကောင်းလို့ အော်နေမှန်း။ ဖိုးကျော်နဲ့သားအမိလောက်သာ ကွာနေတာ။ မောင်တဲ့။
ဒေါ်ချိုအဖုတ်ထဲဖိုးကျော်လီးကြီးသွင်းသွင်းဆောင့်လိုက်တိုင်း ငြီးသံတွေကထွက်လာပါတယ်။ ယောကျင်္ားကွယ်ရာမှာ လင်ငယ်ကိုကုန်းနေတဲ့ ဒေါ်ချိုတို့ စုံတွဲကိုကြည့်ရင်း မို့မို့တောင်မှအဖုတ်ထဲကအရည်တွေရွဲလာပါတယ်။
စွပ် စွပ် ဘတ်ဘတ် ရှိ ရှီး ဗြစ် ဒုတ် အအ မောင်ရေ မမထွက်တော့မယ် မြန်မြန်လေး စွပ် စွပ် နောက်ကဆောင့်နေတဲ့ဖိုးကျော်ရဲ့ တရစပ်ဆောင့်ချက်တွေမှာ ဒေါ်ချိုတစ်ယောက်ငယ်သံပါအောင်အော်ဟစ်ရင်း စောက်ရည်တွေထွက်သွားမှန်း မို့မို့တစ်ယောက်မှန်းဆမိလိုက်ပါတယ်။
ဖိုးကျော်လဲ လေးငါးဆယ်ချက်လောက်ဆက်ဆောင့်ပြီး ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ ဒေါ်ချိုအဖုတ်ထဲ လရေတွေပန်းထွက်သွလို့ လီးကြီးက အဖုတ်ထဲကကျွတ်ထွက်သွားတာ တွေ့လိုင်ရပါတယ်။
အင်း အင်း----
မသွယ်တစ်ယောက်အိပ်ယာပေါ်တွင်တလူးလူးတလိမ့်လိမ့်ဖြစ်နေသည်။ သူမလက်များက လျော့ရဲနေသောထမိန်အောက်သို့လက်နှိုက်ထားပြီး သူမအစိလေးကို လက်ညိုးလေးဖြင့်ပွတ်နေသည်။
ယောကျင်္ားဖြစ်သူ အောင်အောင်က မန္တလေးမှာ သမီးဖြစ်သူကို ကျောင်းအပ်ရန်ထွက်သွားသဖြင့် ပြတ်လပ်နေသော သူမဆန္ဒကို နေ့လည်က ကမြင်းမမို့မို့လာပြီးပြသွားသော ချောင်းရိုက် ဇာတ်ကားက လာဆွနေသည်။ မို့မို့က ဒေါ်ချိုနွယ် ဖိုးကျော်နှင့် ချိန်းလိုးနေတာကိုအမှန်အကန်ဖုန်းဖြင့်ရိုက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
မသွယ်ကလဲကူးထားပြီးမှ ဖီးလ်တွေတက်နေသည်။
အိမ်မှာကလဲသူမတစ်ယောက်ထဲရှိတုန်း အိပ်ယာဝင်ခါနီးကြည့်မိခါမှ အယားဖျောက်ပေးမည့်ယောကျင်္ားကမရှိ။
ဟူး ဖိုးကျော်လီးကြီးကနည်းတာမဟုတ်။ သူမယောကျင်္ား ၂ ဆလောက်ရှိသည်။ ဒါမျိုးကြီးနဲ့အလိုးခံလိုက်ရလို့ကတော့အီစိမ့်သွားမှာ လို့တွေးမိသည်။
သူမ ဖိုးကျော်နဲ့ဒေါ်ချိုနွယ်လိုးနေတာကို ဖုန်းမှကြည့်ပြီး အစိကို လက်ညိုးလေးဖြင့်ပွတ်ကာ
အင်း အင်း ဖိုးကျော် ဖိုးကျော် အအ သူမ ပွတ်ရင်းပွတ်ရင်း တစ်ချီပြီးသွားသည်။ အရည်တွေက သူမလက်မှစီးကပ်ကပ်နှင့် ထမိန်မှာ ပေသွားသည်။ စိုသွားသော ထမိန်ကို သူမချွတ်ကာလဲလှယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ရေဖြင့်ဆေးလိုက်သည်။
အိပ်ယာပေါ်ပြန်လှဲကာ အိပ်တော့သည်။ အိပ်တော့မည်ပြုကာမှ အိပ်ယာဘေးမှဖုန်းက မည်လာသဖြင့် သူမလန့်ဖြတ်သွားသည်။
ဟင်း ဒီအချိန်ကျမှ ဘယ်မသာဖုန်းလဲမသိ။ မကိုင်ဘဲ နေမလို့လုပ်ပြီးမှ စိတ်ကူးပြောင်းသွားကာ ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
ဟဲလို ဘယ်သူလဲဟဲ့ ဒီအချိန်ကြီး
မသွယ်ရေ ကျွန်တော် ကျွန်တော် ဖိုးကျော်ရယ်။
ဖိုးကျော်ဆိုပါလား သူမရင်တွေပင်တုန်သွားသည်။
ကဲ မောင်လေး ဘာကိစ္စ။
အမ သုံးလုံးထိုးလို့ရသေးလားလို့။
သဘက်ခါတောင်ဖွင့်တော့မှာကို ဘာဂဏန်းလဲ။
---- လေ အမ။
မရတော့ဘူးလို့ပြောမည်ပြုပြီးမှ မသွယ်စိတ်ကူးတစ်မျိုးပြောင်းသွားသည်။ အင်း လေ ရမရ တော့မသိဘူး။
မေးကြည့်ပေးမယ်။ မနက်ဖြန်မှ စလစ်လာယူ အိမ်ကိုလာခဲ့ ညနေပိုင်း။
ဘယ်နှစ်နာရီလောက်လာခဲ့ရမလဲအမ။
အင်း ည(၇)နာရီလောက်လာခဲ့။ အခုရက်ပိုင်းအတွင်းအခြေအနေက ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး သိတယ်မဟုတ်လား။
ဟုတ်ကဲ့အမ ဒါဆိုမနက်ဖြန်လာခဲ့မယ်။
ဖိုးကျော်ဖုန်းချသွားတော့ မသွယ်လဲဖုန်းကိုချလိုက်သည်။
သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်ကပြုံးနေသည်။
မိုးရွာတော့မယ်ထင်တယ် မောင်လေး။
မြန်မြန်မောင်းရယ်။
အချိန်က ည(၈)နာရီခန့်ရှိနေပြီ။ ဖိုးကျော်တစ်ယောက် မသွယ်အိမ်မှာ စလစ်သွားယူတော့ (၇)နာရီ။
မသွယ်က မြို့ထဲမှာ ငွေလိုက်ကောက်ချင်လို့ ဆိုင်ကယ်ကမရှိတာနဲ့ သူ့ကိုအကူအညီတောင်းလို့ လိုက်ပြီးပတ်ပို့ပေးနေရသည်။
မသွယ်တို့ရပ်ကွက်က လူနေအိမ်ခြေကျဲပါးသည်။
မိုးကလဲတဖြည်းဖြည်းနဲ့သည်းလာတော့ မြန်မြန်မောင်းသည်။
ထီးကလဲပါမလာတော့ မိုးကရွဲနေပြီ။ နောက်မှလိုက်လာသော မသွယ်ကသူ့ခါးကို ဖက်ထားသည်။ ဘရိပ်အုပ်လိုက်တိုင်း သူ့ဘက်လျှောကျ လာတော့ သူမရဲ့နို့ကြီးတွေက သူ့ကျောပြင်မှာ လာလာကပ်တော့ မရိုးမယွပင်ဖြစ်လာရသည်။
မိုးကလည်းသည်းလိုက်တာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးပင်မှောင်မဲနေသည်။မသွယ်တို့အိမ်ရောက်တော့ မိုးကချုပ် လူတစ်ကိုယ်လုံးလဲရွဲနေပြီ။
ရော့ မောင်လေး နင့်အကိုအဝတ်တွေနဲ့လဲထားလိုက်။
မသွယ်က သူမယောကျင်္ားပုဆိုးနှင့် အကျင်္ ီကို လာပေးသည်။
ဝတ်ထားတာက အဝါရောင်ဝမါးဆက် မိုးရေကရွဲနေတော့ အတိုင်းသားနီးပါးမြင်နေရသဖြင့် မျက်နှာကိုငုံ့ထားလိုက်သည်။
ထိုင်အုံးဟဲ့ ငါအဝတ်လှဲလိုက်အုံးမယ်။ နင်မကြည့်နဲ့နော် ခိခိ။
မသွယ်ကစသလိုနောက်သလိုပြောရင်း အခန်းထောင့်မှာ အဝတ်လှဲနေသည်။ မကြည့်နဲ့ဆိုလေကြည့်ချင်လေဆိုသော သဘာဝအတိုင်း ဖိုးကျော်ကလဲ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
မသွယ်က ရေစိုနေသော သူမထမိန်ကိုအထက်ဆင်စကိုသွားဖြင့်ကိုက်ထားပြီး ထမိန်အနက်ရောင်ကိုစွပ်ချနေသည်။
အနည်းငယ်လွတ်သွားသော ပေါင်တံတုတ်တုတ် ခြေသလုံးတုတ်တုတ်ဖွေးဖွေးကို မြင်လိုက်ရတော့ အောက်ကငယ်ပါကထလာသည်။
မသွယ်ဖင်ကြီးကလဲ စွင့်စွင့်ကားကားကြီးပင်။
လိုးလိုက်ရလို့ကတော့ တော်တော်ကောင်းမည်ဟု တွေးနေမိသည်။
တစ်တက်စားလဲ ကြက်သွန်မို့ ဖိုးကျော်ကား မိန်းမလိုးခြင်း အရသာကိုကောင်းကောင်းသိနေပြီလေ။
အိမ်ထဲမှာကလဲနှစ်ယောက်ထဲ မိုးကလဲရွာဆိုတော့
သူလိုချင်သလို ဖန်တီးလုပ်ယူလို့ရမလား စဉ်းစားလိုက်သည်။
ခုနက ထမိန်လှဲနေတာကိုဖိုးကျော်ခိုးကြည့်နေမှန်းသိသဖြင့် ပေါင်တံကို မသိမသာလှစ်ဟပြလိုက်ရသဖြင့် မသွယ်ကျေနပ်သွားသည်။
ကိုယ့်ကိုကိုယ်တော်တော်လည်သည်ဟုကောင်လေးကထင်နေပုံရသည်။ တကယ်တော့မသွယ်ကပိုလည်သည်။
သူလည်သည်က မသွယ်အိပ်နေသလောက်ရှိအုံးမယ်။
အဝတ်လှဲရင်း ပင်တီအနက်လေးကိုပါ ချွတ်ပြလိုက်သေးသည်။
ခြေထောက် ၂ ချောင်းကြားမှ ပင်တီကျွတ်ကျသွားပုံကို ဒင်းကလေးကြည့်ပြီးသွားရေယိုနေမှာပင်။
ငါ့မောင် မိုးကသည်းလဲ ဒီမှာအိပ်သွားတော့။
ဖြစ်ပါ့မလား အမရဲ့ အမတစ်ယောက်ထဲဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က။
အမလေးဟဲ့ နင်ကဘဲစိုးရိမ်နေရသေး။
မိုးကဒီလောက်ရွာနေတာ။ မသွယ်ကပြောရင်း အိပ်ခန်းထဲဝင်ခဲ့သည်။
အမလေး အခန်းထဲမှမသွယ်ရဲ့အထိတ်တလန့်အသံကြားသဖြင့် ဖိုးကျော်အခန်းထဲပြေးဝင်ခဲ့သည်။ ဖိုးကျော်ကိုမြင်တော့ မသွယ်က အတင်းကိုဖက်ပစ်လိုက်သည်။ ဖိုးကျော်လဲယောင်ပြီး ပြန်ဖက်ထားလိုက်သည်။ ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲမသွယ်ရဲ့။
ဟို ဟို ကြွက်ကြီးတွေ့လို့ဟ။
သြော်ကြွက်များမသွယ်ရယ်။ ငါက ကြောက်တတ်တယ်ဟဲ့။
ဟင်း နင်ကလဲနော် ငါကကြောက်လို့ဖက်တာကို ပြန်ဖက်ထားတာများ အရိုးတွေကျေမတတ်ဘဲ။
အသက်ရှုတောင်ကြပ်တယ်။ နည်းနည်းလေးတော့လျှော့အုံး။
နင့်မိန်းမမှတ်နေလားမသိဘူး ခစ် ခစ်။
မသွယ်စကားကြောင့်ဖိုးကျော်ရှက်သွားပြီး ဖက်ထားသောလက်ကို ဖယ်လိုက်သော်လည်း မသွယ်က သူ့ခါးကိုဖက်တာမလွတ်သေး။
ဖိုးကျော် နင်ငါ့ကိုကြိုက်နေတာမဟုတ်လား။
ဟာ မဟုတ်ပါဘူး အမရယ်။ ခစ် ခစ် နင်မလိမ်နဲ့။
ခုနက နင်ငါထမိန်လဲတုန်းနင်ကြည့်နေတာ မျက်လုံးကျွတ်မတတ်ဘဲ။
ဖိုးကျော်လဲ ဒါမျိုးကတော့ လက်မနှေး။
ဟုတ်တယ် မသွယ်ရဲ့ ကြည့်တော့ဘာဖြစ်လဲ။
မသွယ်ကလှတာကိုး အအိုသာပြောတယ် အပျိုရှုံးတယ်။
ဒါကြောင့် -- ရှုး မသွယ်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို လက်ညိုးလေးဖြင့်ပိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်လိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ကလဲ မသွယ်ခါးကိုပြန်ဖက်ပြီး ပြန်နမ်းနေသည်။
စကားတစ်လုံးမှမပြောတော့သော သူတို့နှစ်ယောက် လက်တွေကရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဖိုးကျော်အကျင်္ ီကို မသွယ်က လက်တစ်ဖက်ကဖြုတ်ပြီး ပုဆိုးခါးပုံစကိုလက်တစ်ဖက်ကဆွဲချွတ်သည်။
ဖိုးကျော်ကို သူမဒီလိုလုပ်ချိန်မှာ ဖိုးကျော်ကလဲ မသွယ်ဘော်လီနဲ့ ထမိန်ကို ချွတ်ပြီးသားပင်။
မသွယ်က ဖိုးကျော်လီးကို ညာဘက်လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွပေးနေသည်။ ဖိုးကျော်လီးက သူမလက်ထဲတွင် မာထောင်လာသည်။သူမတို့နှစ်ယောက်က ကုတင်ပေါ်မှာရောက်နေပြီ။ ဖိုးကျော် သူမကို လိုးတော့မည်ကို သိသဖြင့် မသွယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ။
ဖိုးကျော်လက်ကလဲ သူမအဖုတ်ကို ကစားစရာမှတ်နေလားမသိ။
စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ဆွနေသည်။
ငါ့မောင် စလို့ရပြီနော်။
ဖိုးကျော်က မသွယ်စောက်ခေါင်းထဲလက်ခလယ်ကိုထိုးသွင်းကာအဆက်မပြတ်ဆွနေသည်။ မသွယ်အလိုးခံချင်နေမှန်းသိသည်။
ဒါပေမဲ့ မသွယ်လိုတောင့်တောင့်တင်းတင်းမိန်းမတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်းလိုးလို့ရအောင်မလိုးသေးဘဲဆွပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူရဲ့လက်ခလယ်ကို ပိုသွက်သွက်ကစားပေးရင်း။
ဘာစလို့ရတာလဲ မမသွယ်-----။ ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ။
ဟင်း နင်နော် သိရဲ့သားနဲ့ငါ့ကိုညစ်နေတာလား။
ဖိုးကျော်က စောက်ခေါင်းအတွင်းထည့်ထားသော သူ့လက်ကိုပိုဆွပြီး
ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ မသွယ်ရဲ့ နားမလည်လို့။
နင်နော်သိသိကြီးနဲ့ ဟွန်း။
ပြောလေ ပြောမှသိမှာပေါ့မသွယ်ရဲ့။
သိပ်ကြားချင်နေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား လိုးပေးရမှာ လိုးပေးရမှာ သိပြီလား။
မသွယ်က ပြီတီတီနဲ့ပြောလိုက်သည်။
လိုးတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ မသွယ်ရဲ့ မသိလို့။
ကဲ ကောင်လေး မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီးငြင်းမနေနဲ့။
ငါ့လက်ထဲမှာဆုပ်ထားတဲ့ နင့်လီးနဲ့ နင့်လက်နဲ့ဆွနေတဲ့ ငါ့စောက်ဖုတ်ကို ထိုးထည့်ပေးဖို့ပြောနေတာ ဟင်း။
သိပါတယ် မသွယ်ရဲ့သက်သက်မေးနေတာ ဟင်း ဟင်း။
ဖိုးကျော်က မသွယ်ကိုနှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
မသွယ်ကမျက်လုံးပိတ်နေလိုက်သည်။
ဖိုးကျော်လီးတံထိပ်နဲ့မသွယ်စောက်ဖုတ်အဝကိတေ့လိုက်ချိန်မှာ မသွယ်ကလဲ ဖိုးကျော်ခါးကိုသူမခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ချိတ်လိုက်ပြီး သူမလက်နှစါဖက်က ဖိုးကျော်လည်ပင်းကို လှမ်းဖက်လိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ကလဲလီးကိုမသွယ်အဖုတ်နဲ့တေ့ပြီး စတင်ထိုးသွင်းသည်။
အင်း အင်း အအ မောင်လေး ဖြေးဖြေး
မသွယ်မဖုတ်က မသဲနှင့် ဒေါ်ချိုထက်ကြပ်သည်။
ဖိုးကျော်လီးက မသွယ်ပေါင်ခွကြားမှ မပါသောအပေါက်ထဲအတင်းထိုးထည့်နေရသလိုပင်။ တရစ်ရစ်နဲ့ဝင်သွားသော လီးကို မသွယ်ရဲ့ စောက်ခေါင်းအတွင်းကြောနဲ့အသားနုတွေကဆွဲစုပ်ဖြစ်ညစ်နေသည်။
အားစိုက်ပြီး ဖိသွင်းလိုက်သည်။
စွပ် ဒုတ် အမေ့ စောက်ခေါင်းအဆုံထိတိုးဝင်လာသော ဖိုးကျော်လီးက မသွယ်ကို အသက်ရှုပင်မှားသွားစေသည်။
ဖိုးကျော်လီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်တော့ မသွယ်စောက်ဖုတ်က စူထွက်ပြီးပါလာသလို မို့ဖောင်းလာသည်။
စွပ်စွပ် အင်း အင်း မောင်လေး အအ။
မသွယ်ကလဲသူမစောက်ပတ်အတွင်းသားမျှင်များဖြင့် ဖိုးကျော်လီးကို ဆွဲညှစ်ပေးနေသည်။
ဖောက် ဖောက် ဘတ် ဘတ် ဘတ် ဘတ်
ဖိုးကျော်လဥနှင့်မသွယ်စောက်ဖုတ်ရိုက်သံကစည်းချက်မှန်မှန်ထွက်နေသည်။ မဇင်မာသဲ ဒေါ်ချိုနွယ် မသွယ်တို့ သုံးဦးလုံးလိုးဖူးသွားပြီ ဖြစ်သောဖိုးကျော်အဖို့ သူလိုးခဲ့သောမိန်းမများတွင် မသွယ်ကပိုလိုးလို့ကောင်းတယ်လို့ထင်မိသည်။
ဖိုးကျော်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း မသွယ်ကကော့ကော့ပေးသည့်အတွက် အဖုတ်က လိုးရတာစီးနေသည်ဟုပြောရမည်။
ပိုကျပ်ပြီးလိုးလို့ကောင်းလှသည်။
ဒါကြောင့်ဖိုးကျော်ကလဲအသက်ပင်မရှုစတမ်းကိုဆောင့်နေသည်။
အပြင်မှာမိုးရွာနေသော်လည်း မသွယ်နဲ့ဖိုးကျော်ကတော့ ချွေးတွေရွဲပြီး တဟောဟောတဟဲဟဲနှင့် လိုးနေ ခံနေကြသည်။
မသွယ်ကဖိုးကျော်ရဲ့တင်ပါးတွေကို လက်သည်းဖြင့်ကုတ်တော့ ဖိုးကျော်ပြိပြီးစိတ်ကြွလာသည်။
မသွယ်က ဖိုးကျော်ကိုဖက်ထားတာပိုကြမ်းလာသည်။ မျက်နှာအမူအယာက နည်းနည်းရှုံ့လာသလိုအသက်ရှုသံတွေကပိုပြင်းလာသည်။
တအင်းအင်းညဉ်းသံတွေထွက်လာတော့မသွယ်တစ်ချီပြီးတော့မယ် ဆိုတာဖိုးကျော်သိသည်။ သူလဲပြီးချင်နေပြီ။ လီးကကျင်လာပြီ။
ဒါကြောင့် ဖိုးကျော်လဲ မနားတမ်းကို လိုးတော့သည်။
စွပ် စွပ် အမေ့ မောင်လေး မနားနဲ့ လိုးလိုး အမကောင်းနေပြီ
စွပ်စွပ်ရှီးရှီး အား အ အင်း အင်း။
မသွယ်ကမျက်နှာလေးရှုံ့ပြီး အသားကုန်အော်သည်။
နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ကြီးပင် တကျီကျီအသံများထွက်ပြီး လှုပ်လာသည်။ စွပ်ဖောက် ဘတ် အိုး
မသွယ်ရဲ့လည်ပင်းကြောများထောင်ထလာပြီး ဖိုးကျော်လီးကို အဖုတ်အတွင်းသားနုများဖြင့်ညှစ်ကာ လျှော့ကျသွားသည်။
ဖိုးကျော်လီးလဲမသွယ်အဖုတ်ထဲမှထွက်ကျသွားသည်။
တစ်ချီစီပြီးသွားကြပြီလေ။ ထိုနေ့ညကတော့ ဖိုးကျော်နဲ့မသွယ်နှစ်ယောက်ကလွတ်လွတ်လပ်လပ်ပင်။ ဖိုးကျော်လီးပျော့သွားတာနဲ့ မသွယ်ကလဲပုလွေကိုင်သည်။ ဖိုးကျော်ကလဲမသွယ်ရဲ့ အဖုတ်ကိုယက်ပေးသည်။ ဖင်ပါယက်ပေးတော့မသွယ်အသည်းခိုက်သွားသည်။
ဖိုးကျော်က မသွယ်ကို လေးဖက်ထောက်လိုးရော ပက်လက်လိုးရော ဆောင့်ကြောင့် ပက်လက် အစုံကိုလိုးပေးလိုက်တာ မိုးလင်းသည်အထိ မရပ်မနားပါဘဲ။ ထိုအချိန်ကတော့ ဖိုးကျော်အဖို့ ကြမ္မာငင်မည်ဆိုတာ မသိခဲ့သေး။
ဖုန်းထဲမှပြလိုက်သော ဇာတ်ကားက ဇင်မာသဲကိုမျက်နှာပျက်သွား စေသည်။ သူမက မို့မို့လက်ထဲမှဖုန်းကိုဆတ်ခနဲဆွဲယူပြီးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုသည်ကားတခြားမဟုတ် ဖိုးကျော်နဲ့သူမလိုးနေတာကိုကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းရိုက်ထားသောဗွီဒီယိုဖိုင်ဖြစ်နေလို့ပင်။
ဖျက်လိုက်ရင်လဲ ငါ့ဆီမှာရှိသေးတယ် ဇင်မာသဲရဲ့။
နင် နင်ဘာလိုချင်လို့လဲမို့မို့။
မို့မို့က မထီတထီလေးပြုံးလိုက်သည်။လှောင်ပြုံးဆိုပိုမှန်မည်။
နင်ကလဲအဲ့လောက်လန့်မနေပါနဲ့။ ငါလိုချင်တာပေးရင်နင့်အကြောင်းဘယ်သူမှမပြောဘူး။ နင်ချဲပေါက်ထားတာငါသိတယ်။
အဲ့တော့ နင် ဆယ်သိန်းလာက်တော့တတ်နိုင်မှာပါ။
ဇင်မာသဲအနေနဲ့ကလဲ ဒီလောက်ပေးရတာပြဿနာမရှိ။
နင် သေချာဖျက်ပေးနော်။ ငါပေးမယ်။
ငါကတိတည်ပါတယ် မိသဲရယ် ညနေသာ လုပ်ပေး။
မို့မို့အဖို့နိုင်ကွက်ရနေပြီလေ။ ခိုးစားပြီး အရှက်ကွဲမခံနိုင်သူများထံမှ ငွေကိုချူယူနေပြီ။ ဇင်မာသဲဆီကသာမဟုတ် ဒေါ်ချိုနွယ်ဆီကလဲ ညစ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒေါ်ချိုနွယ်ကပိုညစ်လို့ကောင်းသည်။ သိန်း ၂၀ ရလိုက်သည်။
တစ်ယောက်ကျန်သေးသည်။ သူမဖုန်းကိုထုတ်ပြီးခေါ်လိုက်သည်။
ဟဲလို မသွယ်လား။ ညီမလေးပါ။
မသွယ်အိမ်မှာ။ ဖိုးကျော်နဲ့မသွယ်ဖြစ်ပြီးနောက်နေ့မှာ မို့မို့တစ်ယောက်မသွယ်အိမ်ဘက်ရောက်ခဲ့သည်။ တစ်ညလုံးလုပ်ထားတော့ မောပြီး အိပ်ပျော်နေသော သူတို့နှစ်ယောက်မို့မို့လာတာကိုပင်မသိလိုက်ကျ။ ဒါကို မို့မို့ကသေချာဓါတ်ပုံရိုက်ထားသည်။
ဒီဓါတ်ပုံတွေကို မို့မို့က မသွယ်viber ထဲထည့်ပေးထားသည်။
ညဉ်း ဘာလိုချင်တာလဲမို့မို့။
အဟင်း မသွယ်ကအလိုက်သိသားဘဲ။ ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ တွေ့ရအောင်လေ။ အေးဆေးပြောကြတာပေါ့။
အေး အေး ငါဘယ်ဆိုင်လာခဲ့ရမလဲ။
တစ်ဖက်မှမသွယ်ရဲ့ အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ကိုကြားရတော့ မို့မို့တစ်ယောက် မသွယ်ကိုငွေညှစ်ရပိုလွယ်ကူမည်မှန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်လေသည်။
မိန်းမဖြစ်သူမို့မို့ရဲ့စည်းရုံးမှုကြောင့် ကိုမျိုးဝင်းတစ်ယောက်ကိုရီးယား နိုင်ငံမှာ အလုပ်သွားလုပ်ဖို့ မနေ့ကဘဲ ရန်ကုန်လေဆိပ်မှထွက်ခွာ သွားချေပြီ။ ကလေးကလဲ ယောက္ခမနဲ့မိဘများအိမ်က တစ်လှည့်စီခေါ် ထိန်းထားသည်။
မို့မို့ တစ်ယောက်လင်ဖြစ်သူ(၅) နှစ်နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ပထုတ်လိုက်နိုင်သဖြင့်သူမ ဇာတ်လမ်းကိုစတော့သည်။ ဇင်မာသဲ ဒေါ်ချိုနွယ် မသွယ်တို့က ဖိုးကျော်နဲ့ သူမတို့ဇာတ်လမ်းများကို မို့မို့ခြိမ်းခြောက်ငွေ ညှစ်ပြီးကတည်းက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုနှင့် ဖိုးကျော်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်း ခွာသွားကြသည်။ မို့မို့ကလဲဒီအနေအထားဖြစ်အောင်ဖန်တီးခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါမှသူမဂွင်ထဲတန်းဝင်မှာလေ။
သူမကလဲ သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်နေတာ။
တကယ်တော့မဟုတ်။ ဖိုးကျော်က သူမနှင့်တစ်ရုံးတည်း။
ငွေလိုချင်တာထက် ဖိုးကျော်အလိုးသန်ပုံ အမှုတ်သန်ပုံကို မြင်ကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေတာ။ ဖိုးကျော်က သူမကိုမကြံစည်သဖြင့် သူမဒေါသထွက်ပြီး ထိုအစီအစဉ်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမခက်ခက်ခဲခဲမလုပ်လိုက်ရပါ။ ဖိုးကျော်ကို ထိုဇာတ်လမ်းခွေများပြ လိုက်သည်နှင့် သူမဖန်တီးချင်သည့်ပုံစံဖြစ်သွားသည်။
မဟုတ်ရင် မို့မို့ကအကုန်ဖော်မည်။ ဒီတော့ မို့မို့ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပေးရတော့မည်။
နလံမထူအောင်ပင်။ သူ့အပြစ်နှင့်သူဆိုတော့။
မို့မို့တွေးရင်းပြုံးလိုက်သည်။ သူမဖိုးကျော်ဖုန်းနံပါတ်ကို ကောက်နှိပ်လိုက်သည်။ ဖုန်းကတော်တော်နဲ့မဝင်။ ဒါပေမဲ့ ဝင်ဝင်ချင်း တစ်ဖက်ကိုင်သည်။ ဟဲလို မမို့ ကျွန်တော်ပါ။
မို့မို့က ဖိုးကျော် နင်အခုချက်ချင်း နင့်လမ်းထိပ်မှာစောင့်နေ။
ဗျာ ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲ မမို့ ညကြီးကို။
စကားမရှည်နဲ့ နင်လာမှာလား မလာဘူးလား။ ငါ့အကြောင်းသိတယ်နော်။ ဟုတ်ဟုတ် လာပါ့မယ်မမို့။
တစ်ဖက်ကဖိုးကျော်ရဲ့တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြေသံကိုကြားတော့ သူမဖုန်းကိုချလိုက်သည်။
သူမအိမ်အောက်မှာ ရပ်ထားသောဆိုင်ကယ်ကိုထုတ်ပြီး စက်နှိုးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ဖိုးကျော်တို့ရပ်ကွက်ဘက်မောင်းခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှာ ဖိုးကျော်ကတော့ သူ့အမေကို ရုံးကအချိန်ပိုခေါ်ကြောင်း ပြောပြနေပေလိမ့်မည််။
ည(၁၀)နာရီခန့်မို့ လမ်းပေါ်မှာလူရှင်းနေသည်။ ဖိုးကျော် ခပ်သွက်သွက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ လမ်းထိပ်သစ်ပင်ကြီးအောက်မှာ မမို့မို့ရဲ့ဆိုင်ကယ်ရပ်ထားတာတွေ့ရသည်။
မမို့ ကျွန်တော်ရောက်ပြီ။
မို့မို့ကမျက်နှာကျောကိုအနည်းငယ်တင်းလိုက်ပြီး။ နင့်ကိုငါစောင့်နေတာကြာလှပြီ အခုမှဘာဖြစ်လို့လာတာလဲ။
ဟိုဟို---ဖိုးကျော်စကားမဆုံးခင် မို့မို့ကဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခါဒီလိုမဖြစ်စေနဲ့ကြားလား။
ဖိုးကျော်က မျက်နှာအောက်ငုံ့ထားပြီး----
ဟုတ်ကဲ့ မဖြစ်စေရပါဘူးမမို့။
အေး ဒီတစ်ခါနောက်ဆုံးဖြစ်ပစေ။ နောက်တစ်ခါငါခေါ်ရင်မြန်မြန်လာ။ သွားမယ်။
ဆိုင်ကယ်သော့ပေး မမို့ ကျွန်တော်မောင်းခဲ့မယ်။
မို့မို့က သူ့ဆီလက်လှမ်းလာသောဖိုးကျော်လက်ကိုပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နင့်ကို ဘယ်သူက ဆိုင်ကယ်နဲ့လိုက်ခိုင်းမယ်ပြောလို့လဲ။
နင်နောက်ကျလို့နင့်ကို အပြစ်ပေးရမယ်။ ဖိုးကျော်အဖို့ သူ့ရဲဲ့နိုင်ကွက်ကိုကိုင်ထားခံထားရသဖြင့် ဘာမှမလှန်နိုင်။
ဖိုးကျော်ငြိမ်ခံလေ မို့မို့ကအနိုင်ကျင့်လေပင်။
ကဲဖိုးကျော် နင့်အဝတ်တွေချွတ်လိုက်။
ဗျာ------။
မို့မို့ကစိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် နင်နားလေးနေလားဖိုးကျော် နင့်အဝတ်တွေချွတ်လို့။ ညအချိန် လူအိပ်ချိန်ဖြစ်နေသဖြင့် ဖိုးကျော်အဖို့တော်သေးသည်။ အကျင်္ ီချွတ်ပြီး ပုဆိုးချွတ်ရန်သူရှက်နေတော့ မို့မို့က။
အခုမှ ရှက်ပြနေတယ် သူများမိန်းမတွေခိုးလိုးနေတုန်းက နင့်စောက်ရှက်တွေဘယ်နားထားလဲ။ ချွတ် အတွင်းခံပါချွတ်။
ဖိုးကျော်က သူ့ရဲ့လီးကိုလက်ဖြင့်အုပ်ပြီး ခေါင်းငုံ့နေသည်။
မို့မို့က ဆိုင်ကယ်တူးဘောက်ထဲကို ဖိုးကျော်အဝတ်တွေကိုထည့်လိုက်ပြီး အသင့်ယူလာသောကြိုးကို ထုတ်လိုက်သည်။
ငါ့ရှေ့ဒူးထောက်စမ်းဖိုးကျော်။ နင့်လက်တွေကို ပူးထား။
မမို့ဘာလုပ်တော့မည်ကို ဖိုးကျော်သိသော်လည်း သူမခိုင်းစေတာကို မငြင်းရဲပါ။
ဖိုးကျော်လက်တွေကို တင်းတင်းတုပ်လိုက်သည်။ ကြိုးစတစ်ဖက်ကို ဆိုငိကယ် နောက်ခုံမှာချည်လိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ကား သူမှားခဲ့သော အပြစ်တွေကြောင့် သူနှင့်တစ်ရုံးထဲ စာရေးမ မို့မို့ရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကိုခံနေရသည်။
မို့မို့က ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ကာ စက်နိုးလိုက်သည်။ နင်ပြေးလိုက်လာ။
မို့မို့က ဆိုင်ကယ်ကိုမောင်းထွက်လိုက်သည်။ ခပ်ဖြေးဖြေးဆိုပေမဲ့ သူမဆိုင်ကယ် နောက်မှာ ဆွဲထားသည့်ဖိုးကျော် အဖို့ပြေးလိုက်လာရသည်။ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်မျက်ရည်တွေရစ်ဝဲနေသည်။ မို့မို့ကား ကောင်ချောလေးဖိုးကျော်ကို ကျွန်ဝယ်လာသောကုန်သည်မသဖွယ်ပင်။
သူမဆိုင်ကယ်နောက်မှ ဖိုးကျော်ကား ဆိုင်ကယ်နောက်မှာတွဲချည်ထားသည့် ကြိုးတန်းလန်း လီးတယမ်းယမ်းဖြင့် သူမအိမ်သို့မရောက်မချင်းလိုက်နေရပေမည်။
မို့မို့က အိမ်သော့ကိုဖွင့်နေသည်။ ဒီအိမ်က သူမအဒေါ်အိမ်။
သူမအဒေါ်လင်မယားက နယ်ဝေးမှာ အလုပ်လုပ်နေကြသဖြင့် သူမကိုအိမ်သော့အပ်ထားတာ ကွက်တိပင်။
မကြာခင် ဒီအိမ်ထဲက သူမအဒေါ်တို့ လင်မယားအိပ်နေကျ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ ဖိုးကျော်ရဲ့လီးကြီးနဲ့သူမအဖုတ်ဂဟေဆက်ရပေတော့မည်။ဒီအတိုင်းဖိုးကျော်ကိုသူမမြူဆွယ်လျှင်ပါလာမှာ သိပေမဲ့ ဖိုးကျော်ကို သူမအတွက်ရေရှည်အသုံးတော်ခံခိုင်းဖို့ရည်ရွယ်ထား၍ မလှန်နိုင်အောင်လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်ထဲမှာသူမကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသောအရာများကရှိနေသည်။
ဖိုးကျော်ကို အိပ်ခန်းထဲဆွဲခေါ်လာပြီး ကုတင်ဘေးမှာရိုက်ထားသော သုံးမြောင့် သစ်သားခုံမှာခွထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။
ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကွေးကာ အောက်ခြေ တိုင်များမှာ တုပ်ထားလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကလဲမြောက်ရက်သားထုတ်တန်းမှာ ဆွဲချည်ထားလိုက်သည်။
ဖိုးကျော်အဖို့စိုးရိမ်စိတ်တွေဝင်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ လှုပ်လို့မရ တုပ်ထားသောကြိုးတွေကတင်းကျပ်လှသည့်အပြင် ပါးစပ်ကိုလဲအဝတ်ဆို့ထားခြင်းခံရသည်။
မျက်ရေလေးတွေဝိုင်းနေသောဖိုးကျော်ကိုကြည့်ပြီး မို့မို့ပိုဖီးလ်တက်လာသည်။ သူမအဝတ်တွေကိုချွတ်ချလိုက်သည်။တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစားကင်းမဲ့သွားသော မမို့မို့ကိုကြည့်ပြီး ဖိုးကျော်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ကိုယ်လုံးသွယ်သယောင်ထင်ရပေမဲ့ အဖုတ်ကမို့မို့ဖောင်းဖောင်း။ ဖင်တွေနို့တွေကလဲကျစ်လျစ်လှသည်။
ကလေးအမေတစ်ယောက်ဟုပင်မထင်ရ။
မို့မို့က ဖိုးကျော််ရဲ့လီးကို သူမလက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
စံချိန်မှီလီးကြီးပင်။ ခြောက်လမကျော်ရှည်ပြီး ဓါတ်ခဲလုံးကြီးလိုတုတ်နေသည်။ မို့မို့လဲ ဖိုးကျော်လီးကို လက်ဖြင့်ကစားပေးတော့သည်။
အူး ဟု ဟု ဖိုးကျော်ရဲ့ ဝူးဝူးဝါးဝါးအသံထွက်လာသည်။
မမို့မို့ရဲ့ အချစ်အကျဉ်းသားလေး ဖိုးကျော်ကတော့ သူ့လီးကို ဆွတာကို မရုန်းနိုင်ဘဲလုပ်သမျှခံနေရသည်။
အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆွလိုက်တော့ ဖိုးကျော်ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ လီးထိပ်မှသုတ်ရည်များ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ပန်းထွက်ကုန်သည်။
မို့မို့က ဖိုးကျော်လီးကို တောင်နေအောင်ပြန်ဆွပြီး ပစ်ချထားလိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်တက်အိပ်နေသည်။
ဖိုးကျော်အဖို့ လီးတောင်နေအောင်ဆွထားသဖြင့်လိုးချင်နေမှာ သေချာသည်။ သူမကိုယ်လုံးတီးကိုမြင်နေရတော့လပိုစိတ်ကြွအောင် လုပ်ထားပြီး ညဉ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဖိုးကျော်​လီးကတောင်​သထက်​တောင်​လာသည်​။ ရှေ့ကကုတင်​ပေါ်မှာအိပ်​နေသော မမို့မို့ကြည်​့ရင်​း လီးထိပ်​မှသုတ်​ရည်​ကြည်​များပင်​စိမ်​့ထွက်​လာသည်​။
မို့မို့မအိပ်​သေးပါ ဖိုးကျော်​ရဲ့အဖြစ်​ကြည်​့ပြီးသဘောကျနေသည်​။
အချိန်​တစ်​နာရီလောက်​ကြာတော့ဖိုးကျော်​ပါးစပ်​ထဲမှအဝတ်​စကို သူမဆွဲထုတ်​လိုက်​သည်​။
မမို့ ဘာလိုချင်​လို့လဲဗျာ ကျွန်​တော်​့ကိုချည်​မထားပါနဲ့။
ဟင်​း နင်​မချည်​ထားစေချင်​ရင်​ ငါပြောသလု်ိလုပ်​။
မို့မို့က သူလိုချင်​သော အချက်​များကိုဖြေးဖြေးချင်​းပြောတော့သည်​။
နင်​ သဲသဲ ဒေါ်ချို  မသွယ်​တို့ ၃ ယောက်​လုံးကို လိုးပြီးတာငါသိပြီးသား။ ပြောစမ်​း နင်​ငါ့ကိုရော မလိုးချင်​ဘူးလား။
မှန်​မှန်​ဖြေ။
ဟို ဟို ဖိုးကျော်​တစ်​ယောက်​မမို့မို့ရဲ့ရဲတင်​းလှသောအမေးကို ဖြေရန်​ခက်​ခဲနေသည်​။
ကောင်​စုတ်​ လု်​းချင်​ရင်​လိုးချင်​တယ်​ပေါ့။
ဟုတ်​ ဟုတ်​ လိုးချင်​ပါတယ်​ မမို့။
ဟုတ်​ပြီ ဒါဆို နင်​ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့လင်​ငယ်​ဖြစ်​ပြီ။
မနက်​တစ်​ကြိမ်​ နေ့လယ်​တစ်​ကြိမ်​ ညနေတစ်​ကြိမ်​ လိုးရမယ်​။
ရုံးပိတ်​ရက်​ဆို တစ်​နေကုန်​လိုးရမယ်​။
ဗျာ တကယ်​ပြောတာလားမမို့။
ဟင်​း သိ်​ပ်​ပျော်​မနေနဲ့ နင်​လွယ်​လွယ်​လိုးခွင်​့မရဘူး။
မလိုးခင်​ ငါ့အဖုတ်​ကို နင်​ယက်​ပေးရမယ်​။ ဖင်​ပါယက်​ရမယ်​။ ငါအယက်​ခံလို့ဝမှ နင်​့ကို ကုတင်​မှကြိုးတုပ်​ပြီးငါစိတ်​ကြိုက်​လုပ်​မှာ။
ပြီးတော့ နင်​့လီးကိုငါပိုင်​တယ်​။ တခြားကောင်​မထားဖို့စိတ်​မကူးနဲ့
တခြားကောင်​မဖင်​တွေလိုက်​ကြည်​့လို့ကတော့ မင်​းကို ရုံးပိတ်ရက်​ ခေါ်ပြီး တစ်​နေကုန်​ ဖင်​ယက်​ခိုင်​းမှာ နားလည်​လား။
ဖိုးကျော်​ခေါင်း​ငိုက်​စိုက်​ကျသွားတော့သည်​။
မမို့မို့ရဲ့စေခိုင်​းချက်အတိုင်​းသူလုပ်​ရုံမှတပါး အခြားမရှိတော့။
ဆိုဖာပေါ်ထိုင်နေသော မို့မို့ရဲ့ မျက်နှာလေးက အနည်းငယ်ရှုံ့သွားသည်။ နာကျင်မှုကြောင့်တော့မဟုတ်ပါ။
သူမထိုင်နေတဲ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူမပေါင်ကြားထဲ ဆွဲသွင်းထားတဲ့ ဖိုးကျော်ရဲ့ လျှာစွမ်းကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။
သူမရဲ့ ဖင်ဝကနေ အဖုတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်း ဖိုးကျော်ကို ယက်ခိုင်းပြီးဇိမ်ယူနေတာဖြစ်ပါတယ်။
ခပ်သွက်သွက်လေးယက်စမ်းဖိုးကျော်။
ငါပြီးတော့မယ်။ အသားမနာချင်နဲ့။
မို့မို့က အခုတော့ ဖိုးကျော်ကို သူမလင်ငယ်ဆိုတာထက် ကျွန်တစ်ောက်လိုပင်။ မထင်ရင်မထင်သလို ကြိမ်လုံးနှင့်အရေကွာအောင် ရိုက်တတ်သဖြင့် ဖိုးကျော်က မို့မို့ကိုကြောက်နေရသည်။
ဖိုးကျော်လည်းအခုမှဝဋ်လည်နေသည်။
မမို့မို့ရဲ့နိုင်စားသမျှမငြင်းဆန်ဝံ့သည့်အပြင် ခိုင်းတာလုပ်နေရသည်။
မို့မို့ကလဲ ဖိုးကျော်ကို နေ့တိုင်းအဖုတ်ယက်ခိုင်းသည်။
ဖင်ယက်ခိုင်းသည်။
ပြတ်ပြတ် အား အ ဖိုးကျော်ရဲ့ ခပ်သွက်သွက် ကလိုင်းပေးမှု
ကြောင့်မို့မို့တစ်ယောက်တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ပြီးကော့တက်သွားသည်။
ခါးကော့သွားပြီးဖိုးကျော်ခေါင်းကို အတင်းဆုပ်ဆွဲကာ အဖုတ်နဲ့အတင်းဖိကပ်ထားလိုက်သည်။
ဖိုးကျော်ကား ပါးစပ်ထဲ မမို့ရဲ့စောက်ရည်တွေဝင်သွားသဖြင့်အနည်းင်ပင်သီးသွားပါတယ်။
မို့မို့က ထရပ်ပြီးကျေနေတဲ့ထမိန်ကို ပြန်ပြင်ဝတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖိုးကျော် ရေချိုးခန်းထဲ လိုက်ခဲ့။
မမို့မို့ရဲ့အိမ်ကရေချိုးခန်းအိမ်သာခန်းတွဲရက်ပါ။
ငါသေးပေါက်လိုက်အုံးမယ်။
ဖိုးကျော်ရှေ့မှာဘဲ ဘိုထိုင်ခွက်ထဲ မို့မို့သေးပေါက်နေတာမြင်နေရ ပါတယ်။ ဝါကျင်ကျင်သေးတွေက ယခင်ရေနဲ့ရောကုန်ပါတယ်။
ငေးကြည့်နေတဲ့ဖိုးကျော်ကိုကြည့်ပြီးမို့မို့ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
ဖိုးကျော် နင်လက်ခုပ်နဲ့ခပ်ပြီးသောက်ကြည့်စမ်း။
ဗျာ ဖိုးကျော် မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဘာလဲ နင်ငြင်းချင်တာလား နာချင်ပြီထင်တယ်။
ဖိုးကျော်လဲ ကြောက်ကြောက်နဲ့ လက်ခုပ်နဲ့ခပ်ပြီး သောက်ကြည့်တယ်။ အနည်းငယ်ဆိုးတဲ့အနံ့ပေမဲ့ သူလဲ ကြောက်တာကြောင့် ကြိတ်မိတ်ပြီးမြိုချလိုက်ပါတယ်။
ဘယ်လိုလဲ ငါ့သေးကကောင်းရဲ့လား။
ကောင်း ကောင်းပါတယ်မမို့ ဖိုးကျော်လဲကြောက်ကြောက်နဲ့ဖြေပါတယ်။ ဟင်း ဟင်း နင်မကြိုက်မှန်းသိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နင့်ကိုငါကျင့်ပေးနေတာ။ နောက်ဆိုနင်အမှားလုပ်ရင် မင့်ပါးစပ်ထဲငါပေါက်ချတော့မှာ။
ဗျာ မလုပ်မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်မမို့ခိုင်းတာအကုန်လုပ်ပါ့မယ်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဖိုးကျော်ကား မို့မို့ရဲ့ကျွန်တစ်ောက်သဖွယ်ခိုင်းစေခြင်းခံရတော့သည်။ လင်ရှိမယားတွေကိုပစ်မှားခဲ့သောဖိုးကျော်ကား မို့မို့နဲ့မှဝဋ်လိုက်ကာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကိုအရှင်လတ်လတ်ရောက်ရှိသွားပါတော့တယ်။
ပြီးပါပြီ
ကျော်ကျော်ရေးသားသည်
"}]}