ApyarBooks

{"books":[{"title":"ဝံပလွေရေ ခြုံသောသိုး","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF4h2v-NT9HFjJz8VrtNf9FWT80-2jYLyy_9uub3wsFkbTOlWFcrjCtUuTDhYmnpcdfLeamtDeIUz-IUxREFtaYNmbgRRiGbJvEYdgCArOiSy4j2sz4fGAEc6Md0NgX_weOkEVwIeXnyc/s320/da1a061957849d76286c46febc0ced6d.jpg","content":"ကျွန်တော့်နာမည် စစ်အောင် ပါ။ နာမည် က ယောကျာ်း ဆန်ပေမယ့် နေပုံထိုင်ပုံပြောပုံဆိုပုံ က မိန်းမ အနည်းငယ်ဆန်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော့်မှာငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့နာမည်က ဖိုးတေ ။ သူက ရန်ကုန်မှာနေတယ်။ ကျွန်တော် နေတာ တောင်ကြီး မှာ ။ ဖိုးတေတို့ငယ်ငယ်တုန်း ကတောင်ကြီးမှာ အခြေချခ့တဲ ယ်။ သူ တောင်ကြီးက နေပြောင်းသွားတာ ဖိုးတေ ၁၂နှစ် လောက်ကထင်တာပ။ဲ ဖိုးတေ ရဲ့
အမေ နဲ့ အဖေ က အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကွာရှင်းပြတ်စဲကြတယ်။ အဲ့ဒီ့ ကစပြီး ဖိုးတေ ကို သူ့အဖေက ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိုက်တာ အခုကျွန်တော်နဲ့ ဖိုးတေ ပြန်ဆုံတ့အဲ ထိ ဆိုပါတော့။
ပြနေ် တွ့တာက ကျနွ ်တော် ကနွ ်ပျူတာသင်တန်းကို ရန်ကုန်မှာ လာတတ်တ့အဲ ချိန်မှာတွေ့ တာဗျ။ ကျွန်တော် က Networking တတ်နေတာ ။
သူကတော့ Graphic ။ သူနဲ့ကျွန်တော် ပြန်တွေ့ပုံက Corner တစ်ခုမှာတိုက်ပြီး ပြန်တွေ့တာတော့မဟုတ်ဘူး။
အ့ဒဲ ီလို တွေ့တဲ့ပုံစံက လနွ ်ခဲ့တ့ ဲ ဝတ္ထုစာအုပ်တေထွ မဲ ှာပရဲ ှိတယ်လေ။
ကျွန်တော်က သင်တန်းတစ်ခု ရဲ့ ဆိုင်မှာ ထိုင်နေတုန်း ကျနွ ်တော် ထိုင်တ့ခဲ ုံ ရဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ဖိုးတေ ထိုင်ခဲ့တယ်လေ။ ကျနွ ်တော့်ကို
ဒီကောင် ကြည့်နေတာကြာပြီ။ တစ်ရက်တည်းမက တော့ဘူး။ ကျနွ ်တော် နဲနေဲ တာ့ ဖြုံသွားတယ်။ ကျနွ ်တော့်ပုံစံက နွဲ့တ့တဲ့ြဲဖစ်နေတယ်လို့ပြောတာကြားဖူးတော့ ကျွန်တော် ကိုယ်ဖာသာ
ကိုယ္မလုံဘူး။
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ တွေ့ဖူးတယ်လို့ ထင်သား။ ကြောက်စိတ်ရှိတဲ့ကျွန်တော် ကဘယ်လိုမှ သွားမပြောရဲဘူး။ ကျွန်တော်
ကလူကသာ နွဲ့နေတာစိတ်က ယောကျာ်းစိတ်ဗျ။ ဒါကလည်း ကျွန်တော့်ကိုယ့်ဖာသာ ကိုယ်ထင်တာလည်းနေမှာပါ။ တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း
ဘဲချောချောလေးကို တွေ့ရင်တော့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တတ်တာ ကျွန်တော်အကျင့်လေ။ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူးပေါ့ဗျာ။
ကောင်မလေးတွေကိုလည်းကြည့်ပါတယ်။ ကောင်လေးတွေကို ကြည့်တာ ကတေ့ာခြွင်းချက်ပေါ့။
ကျွန်တော် ရုပ်မဖြောင့်တာလည်းပါတယ်။ ရုပ်ဖြောင့်ဖြောင့် အစ်ကိုကြီးတွေကို တွေ့ရင်အားကျ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ခဲ့ မိပါတယ်။ ကျွန်တော်
ဖိုးတေကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ပဲပြန်ကြည့်မိတယ်။ ကျွန်တော် ထိုင်နေတုန်း ကျွန်တော့် အတန်းဖော်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်နာမည်ကို
အားပြဲပြဲနဲ့လှမ်းခေါ်တယ်။ ကျွန်တော် ဖိုးတေကို ကြည့်နေလို့ လန့်သွားတယ်။
` ဟေ့ကောင် . . . စစ်အောင် ´
` ဟ . . . ဂေါ့လ် ´ ဒါက ကျနွ ်တော် အကျင့်ပါနေတ့ေဲ ယာင်နည်းတစ်မျိုးပါ။ လန့်သာွ းတဲ့အခါတိုင်း ကျနွ ်တော့်ပါးစပ်က ထွက်လာတတ်ပါတယ်
ဘာကြောင့် ထွက်လာလည်းမသိဘူးဗျ။ ငယ်ငယ်ကတည်းကပဲ။ အိုးမိုင်ဂေါ့လ် ဆိုပြီးယောင်တတ်တဲ့ အလယ်တန်းက ဆရာကို ကျွန်တော်
လိုက်လိုက်နောက်လို့ရလာတ့အဲ ကျိုးပထဲ င်တယ်။ ကျနွ ်တော် ဖိုးတေကို ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာမှာ အပြုံ းတေေွ ဝလို့။ မရှို တ့မဲ ျက်မှာမျိုးဆိုတာ
ဒါမျိုးကိုပြောတာထင်တယ်။ ကျွန်တော် တော့မတွေ့ဖူးဘူဗျ။ မှိုရတဲ့မျက်နှာ ကို တွေ့ဖူးတဲ့လူရှိရင်ပြောပြကြပါဗျာ။ ကျွန်တော်
တစ်ခါလောက်တော့ တွေ့ချင်သေးတယ်။ ဖိုးတေက ကျွန်တော်ထိုင်တဲ့ခုံကို လာတယ်။
`စစ်အောင် ဟုတ်တယ်မလား´
`ဟုတ္ပါတယ္´
`တောင်ကြီးမှာ ငယ်ငယ်တုန်းက နေဖူးလား ´
` ကျွန်တော် ကတောင်ကြီးက လာတာပါ´ မပြောမဆို ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို ကိုင်ပြီး ဆွဲမလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အားရပါးရ
ဖက်ထားတော့တာပဲ။ ကျွန်တော် ဘာပြောရမှန်းကိုမသိဘူး။
` ဟေ့ကောင် . . . ရေစစ် . . . ငါ... ငတေ လေကွာ´ ကျွန်တော်ဝမ်းသာသွားတယ်။ ကျွန်တော် ဖိုးတေကို ပြန်ပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။
ကျွန်တော့်ကို ရေစစ် လို့ငယ်သူငယ်ချင်းတွေက ခေါ်တတ်ပါသည်။
` ငတေ . . . ´ ကျွန်တော် တို့ဖက်ထားတာ လိုတာထက်ပိုကြာသွားတယ်ထင်တယ်။ ဖိုးတေ က လက်တွေကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး
` ရေစစ် . . . ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ။ ပြောင်းလာတာကြာပြီလား။´
` အေးကွ. . . ၃ လ ၄ လ လောက်တော့ရှိတော့မယ်။...ငါ့သူငယ်ချင်းက ချောလာတယ်။ မှတ်တောင်မမှတ်မိဘူး´
`အေးပေါ့ကွာ. . . မင်း က ငါမင်းကို ခင်သလောက်မှမခင်တာ . . . ငါက မင်းမျက်နှာကို ဝက်ဝံကုတ်သွားတောင်မှတ်မိတယ်´
ခွေးစားသွားတယ်ဆိုလည်းစားသွားတယ်ပေါ့။ ဘာလဲဟ . . . ဝက်ဝံ ကုတ်သွားတယ်။ ရီရတယ်။
`မင်းအခုအပြီးပြောင်းလာတာလား´
`မဟုတ်ဘူးကွ။ ကွန်ပျူတာသင်တန်းလာတက်တာ . . . ´
`ဘယ်မှာနေလဲ´
`လှည်းတန်းကအဆောင်တစ်ခုမှာနေတယ်´ ငတေ က ပိုခန့်ညားလာတယ်။အရင်လို ပိန်ခြောက်ခြောက်မဟုတ်တော့။
အရပ်လည်းမြင့်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ထက် ၄ လက်မလောက်ပိုမြင့်မယ်ထင်တယ်။
` အဆောင်မှာနေတာဘယ်ကောင်းမလဲ ... ငါနဲ့လာနေ... ငါရယ် င့ါအဖေရယ် နှစ်ယောက်တည်း။ တစ်ပတ်တစ်ခါမှာ အဒေါ်ကြီး
တစ်ယောက်က အိမ်သန့်ရှင်းရေးလာလုပ်ပေးတယ်။ ယောကျာ်းသားနှစ်ယောက်ဆိုတော့လည်း အိမ်ဖော်ခေါ်လို့မရဘူးလေ။ ´
` ရပါတယ် ငတေ ရာ. . . ငါအခု နေရတာအဆင်ပြေပါတယ် ´
`ပြေပြေမပြေပြေ ကွာ။ ငါလည်းတစ်ယောက်တည်းပျင်းတယ်။ မင်းလာတော့ စကားတွေပြောလို့ရတာပေါ့။´
`အေးပါ . . . နောက်မှပြောကြတာပေါ့။´ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော် ငတေနဲ့ လိုက်နေချင်တယ်။ အဆောင်နေရတာ
ဘာပဲပြောပြောသိပ်တော့ မကောင်းဘူးပေါ့။ စရိုက်မတူတ့လဲ ူတွေ စုနေတော့လည်း ပြဿနာတော့ရှိတာပဲ။
` နောက်မှ မရဘူး . . . ဒီနေ့တစ်ခါတည်းပြောင်းလာနေ . . . အဖေ ကိုဘာမှပြောစရာမလိုဘူး။ မင်းကို လည်းခင်နေတာပဲဟာ´
ငတေ အဖေ ကခင်ဖို့ကောင်းတယ်။ သဘောလည်းကောင်းတယ်။ ဒါနဲ့ပဲကျွန်တော် နောက်နေ့မှာ ငတေ တို့အိမ်ကိုပြောင်းဖြစ်သွားတယ်။
+ + +
ငတေတို့အိမ်က ရန်ကုန် တိုက်ခန်းတွေရဲ့ထုံးစံအတိုင်း အကျယ်ကြီးတော့မဟုတ်ဘူး။ အခန်းငယ် နှစ်ခန်းတော့ရှိတယ်။ ငတေ့ အတွက်
တစ်ခန်းရယ် သူ့အဖေ အတွက် တစ်ခန်းရယ်။ ငတေ့ အခန်းလေးက အရမ်းတော့မကျဉ်းဘူး။ ကုတင်နိမ့်နိမ့်လေး တစ်လုံးရယ်၊ ကွန်ပျူတာ
တစ်လုံးရယ်၊ ဂစ်တာ တစ်လုံးရယ်။ ငတေ က ကျွန်တော့်ကို သူ့ကုတင်မှာ အိပ်ခိုင်းတယ်။ သူက ကုတင်ဘေးမှာ ဖျာခင်းပြီးအိပ်မယ်တဲ့။
ကျွန်တော် လက်မခံပါဘူး။ ကျွန်တော် က ဖျာမှာပဲအိပ်မယ်
လို့အတင်းပြောယူရတယ်။ ညနေရောက်တော့ ငတေ့အဖေ အလုပ်ကပြန်လာတယ်။ ငတေ့ အဖေက ကိုယ်ပိုင် ဝက်ရှော့ထောင်ထားတယ်။
ကားအင်ဂျင်တွေ ကို အဓိက ပြင်တယ်။ သူကိုယ်တိုင်လည်းတစ်ခါတစ်ခါဝင်လုပ်တယ်။ ငတေ့ အဖေ ကို ကျွန်တော် က
အန်ကယ်လို့ပဲခေါ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် ပြောင်းလာမယ်ဆိုတာသိပြီးသားမို့ ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုတယ်။
` သား . . . ရေစစ်လိုအပ်တာတွေကို လုပ်ပေးပြီးသွားပြီလား ´
` ပြီးပြီ အဖေ . . . ရေစစ်က အရမ်းအားနာနေတယ်။ သူလာနေတော့ ကျွန်တော် တို့အလုပ်ရှုပ်တယ်တဲ့လေ ´ ရေစစ်က သူ့အဖေနဲ့မတူဘူး။
အန်ကယ် က ရေစစ်လောက် ရုပ်မဖြောင့်ဘူး။ အသားက ညိုတယ်။ အရပ်က ရေစစ်ထက်တောင် နဲနဲမြင့်သေးတယ်။ လက်ဖျံတွေမှာလည်း
အကြောတွေက ထောင်လို့။
Gym မှာ အမြတဲ မ်းကစားထားတ့ပဲ ုံစံလို ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း။ ရငအ် ုပ်ကားကား နဲ့ ရှပ်အကျ ႌ ဝတ်ထားတာ
အင်မတန်ကြည့်ကောင်းတယ်။ အသက်က ကျွန်တော့် အဖေထက်ငယ်ပုံရတယ်။ ၄၅ နှစ်ပတ်ဝန်း ကျင်လောက်ပဲရှိမယ်ထင်တယ်။ မုတ်ဆိတ်မွေး
ပါးသိုင်းမွေးတွေက သူ့ရုပ်ကိုပိုပြီးယောကျာ်း ပီသစေတယ်။
ကျွန်တော် အန်ကယ့်ကို မင်သက်စွာကြည့်မိတယ်။ လိင်စွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ပဲ။
` ရေစစ် ... မင်းကဘာအားနာစရာလိုလို့လဲ . . . ဦးနဲ့ မင်းအဖေကလည်း သူငယ်ချင်းတွေပဲဟာ လိုတာရှိရင်ပြော ... ရေစစ်
မလုပ်ပေးနိုင်တ့အဲ ရာတွေဆိုရင် ဦးကို ပြော ... ဟုတ်ပြီလား။ ´ အန်ကယ်က သဘောကောင်းတဲ့သူ ဆိုတာ ကျနွ ်တော်
ငယ်ငယ်ကတည်းကသိသည်။ ငတေ အိမ်မှာ သွားကစားရင် ငတေနဲ့အတူ အရုပ်တွေဝယ်ပေးသည်။
` ဟုတ်ကဲ့ . . . ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်ကယ်´
` မင်းတို့နှစ်ယောက်စကားပြေကြအုံး ဦးရေမိုးချိုးလိုက်အုံးမယ် ´ ရေချိုးမယ်ဆိုရင်လည်းရေချိုးတယ်ပေါ့။ ဘာလဲ ရေ မိုး ချိုး လိုက်အုံးမယ်။
` ဟုတ္ကဲ့ ´
` ရေစစ် မင်းအိမ်မှာ ခဏစောင့်နေ ... ငါ ညစာ အတွက်ဟင်းသွားဝယ်လိုက်အုံးမယ်။ မင်း ဘာဟင်းနဲ့စားမလဲ ´
` ငါပါလိုက်ခဲ့မယ်လေ။ ဒီနေ့အတွက်ညစာကို ငါဝယ်ကျွေးမယ် ´
` နေပါ... ငါဝယ်ခ့မဲ ယ်။ မင်းအခပု ေဲ ရာက်တယ်။ နားအုံးပေါ့ ...က ဲ ဘာနဲ့ စားမလည်းတာပြော ´
` မင်းတို့စားတ့ဟဲ င်းပစဲ ားမယ်။ ငါ့အတကွ ်ထေေွ ထွထူးထူးမလိုပါဘူး။ ငါ ဘာနဲ့မဆို စားတတ်ပါတယ်ကွ´
`ဒါဆို လည်း ငါကြည့်ဝယ်ခ့မဲ ယ်။ အိမ်မှာပေဲ စာင့်နေတော့´ ကျွန်တော် ငတေ ကို ကျေးဇူးတင်တ့အဲ ကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်မိတယ်။
`ငေတ ... ခဏ´
`ဘာလုပ်မလို့လဲ´ ကျွန်တော် မပြောမဆို ငတေကို သိုင်းဖက်ထားလိုက်တယ်။
` ရေစစ် ... ဘာဖြစ်တာလဲ´ ငတေက ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်ပြန်ဖက်ထားတယ်။
` ကျေးဇူးတင်တယ် သူငယ်ချင်းရာ´
` ငါလခွီး ပဲ ... ငါကဘာများဖြစ်တာလဲလို့... ကဲ အိမမ် ှာပေဲ စာင့်နေ ... ပြန်လာရင်ထမင်းစားကြတာပေါ့´
`အင်း . . . ´ ငတေ က ထိုကဲ့သို့ချစဖ် ို့ကောင်းသည်။ ကျနွ ်တော် ဧည့်ခန်းထမဲ ှာထိုင်နေရင်း မဂဇ္ဂ င်းတစ်အုပ်ကောက်ဖတ်နေလိုက်တယ်။
ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်နေတုန်း ... ကျွန်တော် ခေါ်သံကိုကြားနေတယ်။
`သား ... အဖေ့ အိမ်နေရင်းပုဆိုးယူပေးပါအုံး။ အဖေ့ကုတင်ခြေရင်းမှာတင်ထားတယ်။´ အန်ကယ်ရေချိုးခန်းထဲကအော်ခေါ်တယ်။
ငတေကလည်းထွက်သွားပြီ။ကျွန်တော်ကပဲ
` အန်ကယ်... ဖိုးတေ ... ထမင်းဟင်းသွားဝယ်တယ်။ ကျွန်တော်ယူခဲ့ပေးရမလား´
`အေး...ဦးက အရမ်းမေ့တတ်တယ်ကွ။ ဦးကုတင်ခြေရင်းမှာ ခရမ်းရောင်အကွက်စိတ်စိတ်လေး´
`ဟုတ်ကဲ့ အန်ကယ်။´ အန်ကယ့်အခန်းတံခါးက ဖငွ့်ထားတော့ ကျနွ ်တော် အလွယ်တကူဝင်သာွ းတယ်။ ခရမ်းရောင်ပုဆိုးလေးက ကုတင်
ခြေရင်မှာ တင်ထားတယ်။ အန်ကယ် က တစ်ယောက်တည်းအိပ်တာတာပြေတယ်။ ကုတင်က နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်။ အန်ကယ့်အခန်းက
ပိုကျယ်တယ်။ ကျွန်တော်ရေချိုးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်တယ်။
`အန်ကယ် . . . ပုဆိုးက ဒီမှာ . . .´ ကျွန်တော်လက်ကို တံခါးဝမှာပေးထားပြီးမျက်နှာကို အပြင်ကို လှည့်ထားတယ်။ ယောကျာ်းချင်းပဲဆိုပေမယ့်
လေးစားရမယ်လေ။ အန်ကယ်က တံခါးကို ဟရုံတင်မဟပဲနဲ့ အကုန်ဖွင့်လိုက်တယ်။
` ကျေးဇူးပဲ ရေစစ်ရေ.. အန်ကယ်က အရမ်းမေ့တတ်တယ်။ ´ ကျွန်တော်က စကားပြောရာကို လှန်းကြည့်လိုက်တော့ အန်ကယ်က
မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ခေါင်းကိုသုတ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်လက်ထဲက ပုဆိုးကို အခုထိမယူသေးဘူး။ ကျွန်တော့် ကို အန်ကယ်က မကြည့်ဘူး။
ဒါကြောင့် စပ်စုတ့အဲ နေနဲ့ အန်ကယ့် အောက်ပိုင်းက ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ အန်ကယ့် လီးက ပျော့နေတာတောင် ၃ လက်မ
ခွဲလောက်ရှိမယ်ထင်တယ်။ လုံးပတ်က ခပ်တုတ်တုတ်ပဲ။
ကျွန်တော် လန့်သွားတယ်။ Porn Movie တွေမှာသာ ဘိုတွေရဲ့လီးကို တွေ့ဖူးပေမယ့်အပြင်မှာ ကျွန်တော့်လီးက လွဲပြီးမတွေ့ဖူးဘူး။ ကျွန်တော်
သိမ်ငယ်သာွ းတယ်။ကျနွ ်တော့်လီးဘာလို့သေးနေတာလ။ဲ အပြည့်အဝ ထနေတ့အဲ ချနိ ် တောင် ၅လက်မ ကျော်ကျော်လေးပရဲ ှိတယ်။ ကျွန်တော်
ကြည့်ကောင်းတုန်းကြည့်နေမိတယ်။
ပုဆိုးလှမ်းတောင်းနေတ့အဲ န်ကယ့်လက်ကိုတောင် ကျနွ ်တော် မမြင်ဘူး။ အန်ကယ် ကျနွ ်တော့်ကို ကြည့်နေတာ ကြာသွားပြီထင်တယ်။
` ေရစစ္... သား...´
` ဟုတ်... အ..န်...ကယ်... ပုဆိုးဒီမှာ . . .´ ကျွန်တော် လူမိသွားတဲ့သူခိုးလို ကြောက်သွားမိတယ်။ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။
ရှက်လည်းရှက်တယ်။ ကျနွ ်တော် ခပ်သုတ်သုတ် အပြင်ကို ထကွ ်လာခ့တဲ ယ်။ အန်ကယ် ကျနွ ်တော့်ကို ဘယ်လိုထင်သာွ းမလဲ။ မသိ။
ကျွန်တော်ခုန က ဖတ်လက်စ မဂ္ဂဇင်းကိုပြန်ဖတ်နေလိုက်တယ်။ စိတ်ထဲမှာ တဒုန်းဒုန်းနဲ့။ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး။ စာကိုဖတ်နေပေမယ့်
အန်ကယ့်လီးကြီးက တဖွားဖွားပေါ်လာတယ်။ စိတ်ထဲမှာလည်းအန်ကယ့် လီးကြီးတဒုတ်ဒုတ်နဲ့ထလာတာကို ကြည့်ချင်နေမိတယ်။ ကျွန်တော်
ယောကျာ်းတေကွ ို စိတ်ဝင်စားနေပြီလား။ မမြငဖ် ူးတ့အဲ ရာကို ဗြုန်းခနဲ မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာနေမှာပါလို့ ကိုယ့်ဖာသာပဲ
ဖြေသိမ့်လိုက်ရတယ်။ အန်ကယ်အခန်းထဲကထွက်လာတော့ အကျ ႌ ချက်ချင်းမဝတ်သေးဘူး။ ပုဆိုးကိုလည်း
တိုတိုတုတ်တုတ်ပဲဝတ်ထားတယ်။ အန်ကယ်က ခုနက အကြောင်းဘာမှမပြောလို့တော်သေးတယ်။ ကျွန်တော်
စာထဲမှာအာရုံစိုက်ထားလိုက်တယ်။ အန်ကယ် ကျွန်တော်ထိုင်နေတဲ့ထိုင်ခုံနောက်ကနေ မတ်တပ်ရပ်နေတယ်။
`ရေစစ်...ဘာတွေ ဖတ်နေတာလဲ´
`ဟို... ကဗျာ ပါ အန်ကယ်´
` ဖိုးတေ မပြန်လာသေးဘူးလား။ ရေစစ်ကော ဗိုက်ဆာပြီလား။ ဒီကောင်က အပြင်တစ်ခါထွက်ရင် ဟိုလူတွေ့ဒီလူတွေ့နဲ့´
`ရပါတယ် အန်ကယ်.. ကျွန်တော်လည်းထမင်းမဆာသေးပါဘူး´ အန်ကယ် ကျွန်တော့်အရှေ့ခုံမှာလာထိုင်တယ်။
အန်ကယ်ဖြတ်လျောက်သွားတော့ ဆပ်ပြာနံ့က သင်းသင်းလေးရလိုက်တယ်။ရင်ထဲ တစ်မျိုးတမည်ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။
` ဒါနဲ့ ... ရေစစ် ... ဖိုးတေက ...သားအိပ်ဖို့ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ´
` သူ့အခန်းထဲမှာပဲအိပ်လို့တော့ ဖိုးတေပြောတယ်´
အန်ကယ် က ညာဖက်ခြေထောက်ကို ဘယ်ဘက် ဒူးပေါ်တင်လိုက်တယ်။ ပုဆိုးက တိုတိုဝတ်ထားတော့ အောက်စ မသိမသာလွတ်သွားတာပေါ့။
ကျွန်တော် မသိမသာ ကြည့်လိုက်တော့ အန့်ကယ့်ရဲ့ ရွှေချောင်းလေး ရဲ့ထိပ်ဖူးလေးကို မြင်နေရတာ။
ကျွန်တော် မျက်လုံးကို လွဲလိုက်တယ်။ အန်ကယ် နောက်တစ်ခါမိသွားမှာကြောက်လို့။
` သူ့အခန်းက ကျဉ်းကျဥ်းလေးရယ်။ ဘယ်နေရာမှာသွားအိပ်မလဲ။ အန်ကယ် ကတစ်ယောက်တည်းပေမယ့် ကုတင်က
နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်လေ... ရေစစ် အန်ကယ်နဲ့လာအိပ်လေ။ ဖိုးတေကိုတော့မအိပ်ခိုင်းရဲဘူး ။ သားက အအိပ်အရမ်း ကြမ်းတယ်။ တခေါက်
သူ့အဒေါ်အငယ်လာလို့ ဦးအခန်းမှာလာအိပ်တာ ... ဦးကို ကုတင်ပေါ်က ကန်ချတယ်လေ... . အအိပ်က အရမ်းကြမ်းတယ်။ ရေစစ်
ကောအအိပ်ကြမ်းလား . . .´
` ဟင်းအင်း . . .ကျွန်တော် အအိပ်မကြမ်းပါဘူး။ ´ ကျွန်တော်ဘာလို့ဒီလိုဖြေမိတာလဲ။ အမှန်ဆို...အအိပ်ကြမ်းတယ်လို့လိမ်ပြောလိုက်ရမှာ။
လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ကုတင်မှာတူတူအိပ်ရင် ဘယ်လွပ်လပ် တော့မလဲ။
` ဒါဆို ဦးနဲ့လာအိပ်လေ။ ရေစစ်အခန်းမှာ အိပ်စရာနေရာလည်းမရှိဘူး။ ရေစစ် က သားကို သိပ်ချစ်တာကွ။ ဒါကြောင့်လည်း
သူ့အခန်းကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာ ရေစစ်ကို အိပ်ခိုင်းတာပေါ့။´
` ရပါတယ် အန်ကယ်... ကျွန်တော် ရေစစ်အခန်းမှာပဲ အိပ်လိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော် လာအိပ်ရင် အန်ကယ် အိပ်ရတာ စိတ်ကျဉ်းကျပ်နေ ပါ့မယ်´
အန်ကယ်ဘာလို့များငါ့ကို အတင်းသူ့အခန်းမှာအိပ်ခိုင်းနေရတာလဲ။ ငါကော ဘာလို့ဒီလိုမျိုး တွေးနေရတာလဲ။ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို
ဧည့်ဝတ်ကျေတာပဲလေ။
`အင်းလေ။ ဦး ကအတင်းမတိုက်တွန်းပါဘူး။ ဖိုးတေကိုပြောကြည့်အုံးပေါ့. . .ဟုတ်ပြီလား´
`ဟုတ္က့အဲ န္ကယ္... ´
` ဟော ... သားတောင်ပြန်လာပြီ . . . လာ..ရေစစ် တစ်ခါတည်းစားကြတာပေါ့´
` ဟုတ္ကဲ့ အန္ကယ္´
+++
ငတေက သူ့အဖေအခန်းမှာ ကျွန်တော် သွားအိပ်ဖို့သဘောမတူဘူး။ ကျွန်တော် အန်ကယ်မေးခိုင်းလို့ပြောတာပါ။
ကျွန်တော့်ကိုတောင်စိတ်ဆိုးသေးတယ်။
` မင်းက ငါနဲ့မအိပ်ချင်ရအောင် ငါကမင်းကိုဘာလုပ်မှာမို့လို့လဲ´
` မဟုတ်ရပါဘူး ငတေ ရာ...မင်းအဖေ က ငါ့ကို ပြောလို့မေးကြည့်တာပါ။´ ငတေ စိတ်ဆိုးနေပုံကရယ်ရတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလှည့်မကြည့်ဘဲ
စကားပြောနေတယ်။
`မင်းကုတင်ပေါ်မှာအိပ် . . . ငါ..ဖျာခင်းပြီးမင်းဘေးနားမှာအိပ်မယ်..´ ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်မှာပဲအတင်းအိပ်ခိုင်းပြန်တယ်။
`မရဘူး။ မင်းအိပ်ရာမှာမင်းအိပ်...ငါဖျာ နဲ့ပဲအိပ်မယ်... ´ ငတေ ဖျာကို ယူခင်းပြီး ကုတင်ဘေးမှာပက်လက်လှန်ပြီးလှဲလိုက်သည်။
ကျွန်တော်ဘာမှမပြောဘဲ ငတေ ဘေးနားမှာအတင်းတိုးအိပ်လိုက်သည်။
` သွား . . . ဒါမင်းအိပ်ရာမဟုတ်ဘူး...လာမလုနဲ့။´
` ငတေ လိမ္မာပါတယ်...သွား .. .ကုတင်ပေါ်မှာသွားအိပ်ချည် ´ ကျွန်တော်အတင်း တိုးထုတ်လိုက်သည်။
` ကောင်းပြီလေ. . . မင်း . . .ငါပြောတ့စဲ ကားနားမထောင်ရင် ငါ့ဖားသားကြီးနဲ့ သွားအိပ် ... ´ ငတေ တကယ်စိတ်ဆိုးနေပုံရသည်။
ကျွန်တော်ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပါ။ ကျွန်တော်က ကုတင်မှာအိပ်ပြီး ငတေ့ကို အောက်မှာမအိပ်စေချင်ပါ။
` ဒါဆို ငါတို့ကုတင်ပေါ်မှာတူတူအိပ်မယ်လေ။´ ငတေ မျက်နှာတစ်ချက်ပြုံးသွားသည်။
` မင်း ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလား´ ငတေ ခပ်ညစ်ညစ်လေး ထပ်ပြုံးသည်။
` ဟ . . . ဘာကြောက်ရမှာလဲ . . . ငါ ကမိန်းခလေးမှမဟုတ်တာ´
` ပြီးရော...ကုတင်ပေါ်မှာတူတူအိပ်မယ်။ မင်းပြီးမှကြောက်ပါပြီမလုပ်နဲ့´
` အေးပါကွာ . . . မောင့် သဘော... မောင့်သဘော . . .´ ငတေ အားရပါးရရီတယ်။ ကျွန်တော်အခုမှ လိုက်ရယ်နိုင်တော့တယ်။
` ခဏနေအုံး ... ငါ...အန်ကယ်ကို ပြောရအုံးမယ်. သူ့အခန်းထဲမှာမအိပ်တော့ဘူးလို့´
` အေး ပြီးရော´ ကျွန်တော် အခန်းပြင်ကိုထွက်သွားတော့ အန်ကယ် က TV ကြည့်နေတယ်။
` အန်ကယ်. . . ကျွန်တော် ဖိုးတေနဲ့ပဲတူတူအိပ်တော့မယ်´
` အဆင်ပြေပါ့မလား ရေစစ် . . . မင်းတို့ဘယ်လိုလုပ်အိပ်ကြမှာလဲ ... ကုတင်က တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်နဲ့´
` ဟို... ကုတင်ပေါ်မှာတူတူ အိပ်မှာပါ´
`ဟေ . . .´ အန်ကယ် မျက်နှာက ရယ်ချင်ပက်ကျိ ဖြစ်သွားတယ်။
`မင်း ဖိုးတေ ကုတင်ပေါ်က ကန်ချမှာမကြောက်ဖူးလား´ ကျွန်တော် အသံမထွက်ဘဲ ရယ်လိုက်သည်။
` ဟုတ်... ကြောက်တော့ကြောက်ပါတယ်။ ရပါတယ် ကိစ္စမရှိပါဘူး´
` အေးလေ . . . ဒီညတော့အိပ်ကြည့်ပေါ့ . . . အဆင်မပြေရင်ဦး အခန်းမှာလာအိပ် . . .ဟုတ်ပြီလား ..ကဲ..သွားအိပ်ရင်အိပ်တော့...´
` ဟုတ္ကဲ့ အန္ကယ္´
ကျွန်တော် ငတေ့အခန်းထဲပြန်လာတော့ ငတေ ကုတင်ကို သေချာခင်းနေတယ်။
` လာ . . . ရေစစ် . . . ငါ ပြင်ပြီးသွားပြီ ..အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား´
`ဘာအဆင်သင့်ဖြစ်တာလဲ´
` ဟဲ... အိပ်ဖို့ပါ´
`မင်း အပြင်ဘက်မှာအိပ် . .. ငါ နံရံနားကပ်အိပ်မယ်။ မင်း အအိပ်ကြမ်းတယ်လို့ အန်ကယ်ကပြောတယ်။ ငါ့ကို တော်ကြာ
ကုတင်ပေါ်ကကန်ချနေအုံးမယ် ´
`ေအးပါ ... ေမ့သေဘာ ေမ့သေဘာ ´
` ဟ . . . စော်ကားလိုက်ချည်လား . . . ငတေ မင်းတွေ့မယ်။´
` ကဲ . . .စကားမများနဲ့တော့ ကုတင်ပေါ်အရင်တက် ... ´ ကျွန်တော် ညအိပ်ဝတ်ဖို့ ဘောင်းဘီတိုလေးကို ထုတ်ဝတ်လိုက်သည်။
စွပ်ကျယ်ကတော့ ရေချိုးပြီးကတည်းက ဝတ်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ငတေ က ရေချိုးပြီးကတည်းက ဒူးပေါ်လောက်တာ
ရှိတဲ့တိုနံ့နံ့ဘောင်းဘီတိုနှင့်။ အကျ ႌကလက်တို ပါးပါးလေးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ကုတင် အတွင်းဘက် ကို ဝင်အိပ်သည်။ နံရံကို
ကျောပေးပြီးအိပ်လိုက်သည်။ ငတေက
` ဟိုဘက်လှည့်အိပ် . . . ငါ့ဘက်မလှည့်နဲ့ ... တုတ်တုတ်ချင်း ဓားဓားချင်း ထိုးမိကုန်မယ်´
` ဘာလို့ဟိုဘက်လှည့်အိပ်ရမှာလဲ´
` ဘာလဲ မင်းက မျက်နှာချင်းဆိုင် အိပ်မလို့လား´
` မဟုတ်ပါဘူး . . . မင်း ဟိုဘက်လှည့်အိပ်လေ...ငါနံရံကို ကျောပေးပြီး အိပ်မယ်´
` အေးကွာ...ပြီးရော... ကတိတစ်ခုတော့ပေး ... မင်းငါ့ကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူးလို့။´
`ေပးတယ္ကြာ...ေပးတယ္´
ဒီလိုနဲ့ငတေ ဟိုဘက်လှည်းပြီးအိပ်ပျော်သွားသည်။ တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်က ကျဉ်းပေမယ့် အခုလိုကျတော့ အိပ်လို့ဖြစ်သည်။ ငတေ ကို
ငယ်ငယ်ကလေးကတည်းက ကျွန်တော် ခင်သည်။ ငတေ ကို ညီအစ်ကို ရင်းတစ်ယောက် လိုခင်သည်။ အစ်မ များသာ ရှိသော
ကျွန်တော့်အတွက် ညီအစ်ကို တစ်ယောက်လို လိုချင်သည်။
` ငတေ . . . အိပ်ပြီလား´
` မအိပ်သေးဘူး...ဘာလဲပြော´
` ငါ အခုလိုအိပ်တာ မင်းအတွက် အဆင်မပြေရင်ပြောနော်...ဘာမှ အားမနာနဲ့။ ´
` အေးပါ . . . မင်းသာ အဆင်မပြေရင်ငါ့ကိုပြော. . . ကိုယ့်အိမ်လိုသဘောထားပြီးနေ...ဟုတ်လား´
` ငေတ... ´
` ပြော . . ..´ ကျွန်တော် ငတေ့ကို သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ ငတေ့ ခန္ဓာကိုယ်က ခလေးလေးတစ်ယောက် ရဲ့အနံ့ကိုရသည်။
` ဟေး. . . ရေစစ်... မင်းဒါဘာလုပ်တာလဲ . . .´
` ဘာလုပ်လို့လဲကွ . . . ငါမင်းကို ခင်လို့ဖက်ထားတာလေ´
` မလုပ်နဲ့လေ. . . ငါကြောက်တယ်။ ယောကျာ်းချင်းကြီးကို... ´
` ငါမင်းကို မထောက်ထားပါဘူး။ ငါဒီစိတ်တွေမရှိပါဘူး။ ငါ . . . straight ပါကွ။ မကြောက်ပါနဲ့´ ငတေ ကျွန်တော့်
လက်တွေကိုဖယ်လိုက်ပြီးကျွန်တော့်ဖက်ကို လှည့်လိုက်သည်။
` ဒါဆို မင်းဟိုဖက်လှည့် . . . ငါလည်းမင်းလိုပဲ ခင်တယ်။ ငါ့ကို တဖန်ပြန်ခင်´
` အော်... မင်းက ငါ့ကို တဖန်ပြန်ခင်...တခါဖင်ခံ ခိုင်းတာပေါ့ ...ခွေးကောင်... ရမလားကွ´ ကျွန်တော့် ငတေ့ကို ကလိထိုးလိုက်သည်။
ငတေက ကလိ ထိုးခံရလျှင်အင်မတန်ကြောက်သည်။ သူ ကျွန်တော့်လက်တွေကို အတင်းဖယ်ပြီးကျွန်တော့်ကို အတင်းဖက်ထားသည်။ ငတေက
ကျွန်တော့်ထက် အကောင်ကြီးသည်။ ကျွန်တော့်ကို မှောက်ရက်ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး အပေါ်က တက်ခွထားသည်။
` ရမလားကွရေစစ်...ငတေတ့ ဲ ...တတေထည်းရှိတယ်။ ကဲ..ဘာလုပ်လို့ရမလဲ´
` ငတေစုတ်...ငတေနာ...ငါ့ကို မဖိထားနဲ့ကွ...ဆင်းတော့´
` နေပါအုံးကွာ...ငါပြီးတော့မယ်...အား...ကောင်းလိုက်တာ´ ငတေ က သူ့ဖင်တွေကို မိန်းခလေးကို
လိုးသလိုမျိုးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်လိုက်သည်။ ဘောင်းဘီတိုလေးပဲဝတ်ထားတော့ ငတေ့ရဲ့ ငနဲက ကျွန်တော့် ဖင်ကြားထဲကို တည့်တည့်
လာပွတ်နေသည်ကို ခံစားရသည်။ ကျွန်တော် အာခေါင်တွေခြောက်ကပ်လာသည်။ ငတေ တကယ့်ကို မိန်းမတစ်ယောက်ကို
လိုးနေသည့်ပုံစံမျိုးလုပ်နေသည်။
` ဟေ့ကောင်.. ငတေ...မင်းတော်တော့နော်။ ငါစိတ်မဆိုးခင် ငါ့ပေါ်ကဆင်းတော့´
` မိန်းမ ကလည်း ... ခဏလေးနေပါအုံး . . . ငါကောင်းနေလို့ပါ´
` ငတေ... မင်းက ငါ့ကို ခေါ်အိပ်တာ ငါ့ဖင်ကိုချချင်လို့ပေါ့ . .. မင်း ယောကျာ်းကောစစ် သေးလား..ဟေ့ကောင်.. ဆင်းတော့...ငါနာလာပြီကွ
မင်းက အလေးကြီးပဲ´ ငတေ တကယ့်ကို မဆင်းသေး။ သူ့ ငနဲ က တဖြည်းဖြည်း မာလာသည်။ ပူနွေးနွေး အချောင်း
တစ်ချောင်းနှင့်ပွတ်နေသလို ခံစားရသည်။
ကျွန်တော် တကယ့်ကို တုန်ယင်လာသည်။ အားတွေ မရှိသလိုလည်းခံစားရသည်။ ကျွန်တော် ပါးစပ်ကသာပြောနေသည်။ ကျွန်တော့်
တကယ်တော့ ဒီလိုအရသာကိုမသိစိတ်က ခံစားချင်နေသည်။ ကျွန်တော်အားနဲ့ရုန်းလို့ရသည့်သားနဲ့မရုန်းပဲ ငြိမ်နေသည်။
` အေးကွ... မင်းဖင်က ကျစ်နေတာပဲ။ လိုးချင်စရာကြီး´
`ငတေ.. တော်တော့ကွာ။ မနောက်နဲ့တော့ ... မြင်လို့လည်းမကောင်းဘူး။ ´ ငတေ ဒီတစ်ခါ ပြောတော့ ကျွန်တော့် ကိုယ်ပေါ်မှ
တကယ်ဆင်းသွားသည်။ ကျနွ ်တော် မောပြီးကျန်ခ့သဲ ည်။ တစ်ခုခု ဟာ သာွ းလိုလြဲဖစ်မိသည်။
` ကျေးဇူးပဲ ရေစစ်... ဘယ်လိုလဲ ငါကျွေးတာကောင်းလား´
` ငတေ .. မင်းတကယ် ခြောက်သွားပြီလား ။ ဟေ့ကောင် .. ငါတကယ်မေးနေတာ´ ကျွန်တော်ကော ငတေပါ အခုပက်လက်လှန်အိပ်သည်။
` မဟုတ်ပါဘူးကွာ...ငါ မင်းကို မတွေ့တာကြာလို့နောက်နေတာ´
` မင်းနောက်တာကလည်း ကြောက်စရာကြီး. . . ငါတော့မယုံဘူး ... မင်း အခြောက်ကို ဖင်ချဖူးတယ်မလား´
` ဟဲ...ဟဲ... တစ်ခါတည်းပါ´ ကျွန်တော် လန့်သွားသည်။ ငတေ ဒီလို လူမျိုးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိသည်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက
အခြောက်တွေကို မြင်ရင် အလွန်မုန်းသည်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်းအမြဲတန်းသတိပေးသည်။ ကျွန်တော် ကအစ်မတွေသာ များတော့ ကျွန်တော့်ကို
မိန်းမလျာဖြစ်သွားမှာ ငတေ ကစိုးရိမ်သည်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က သနပ်ခါးလိမ်းတာ ငတေ မြင်လျှင် ချက်ချင်းကို မျက်နှာသစ်ခိုင်းသည်။
ကျွန်တော့်ကိုလည်းပြောသည်။ ကျွန်တော်အခြောက်ဖြစ်သွားလျှင် သူငယ်ချင်းလုံးဝ လုပ်မှာမဟုတ်ဟု အမြဲပြောတတ်သည်။ ကျွန်တော်
သူပြောသလိုနေသည်။ ခက်တာက အခြောက်တွေကို အင်မတန်မှာရွံတ့ငဲ တေ ... အခြောက်ဖင်ကို ချရတယ်လို့။
`မနောက်နဲ့ ကွ။ ငါ မယုံဘူး ´
`ငါမင်းကို မနောက်ဘူး ။´
` တကယ်...´ ကျွန်တော် ယုံကိုမယုံချင်ပါ။ ဒီကောင်နောက်နေတာပဲဖြစ်မှာပါ။
` ဒါဆို အစ အဆုံးပြောပြ..လံကြုတ် လုပ်ကြံတော့မပြောရဘူး´ ငတေ လေသံကတော့ အတည်ပုံစံပေါက်သည်။ ငတေ့မျက်နှာလိမ်လျှင်
မသိသာတော်လည်း စကားပြောလျှင် အသံက လိမ်လို့မရပါ။ ရီချင်သလိုလို ...တုန်နေသလိုလို ဖြစ်တတ်သည်။
` တကယ်... အ့တဲ ုန်းက ငါမူးနေတာ ..။ ငါမှတ်မိတာက သင်္ကြန် အတက်နေ့ . . . ဖြစ်တာ ကအ့ဒဲ ီ့အခြောက် အိမမ် ှာ..
ဘြဲကီးက ချမ်းသာတယ်။ ငါ အဒဲ့ ီ လူကို ဖင်ခံမယ့်လူလို့လုံးဝမထင်ထားဘူး။ ဘော်ဒီက လည်း ခပ်တောင့်တောင့်ဘဲ။ ရုပ်ရည်ကလည်း
မင်းသားတယောက်လိုပဲ။
ငါက မော်ဒယ် တစ်ယောက်တောင်ထင်တာ။ ငါ့သူငယ်ချင်း တယောက်ရဲ့ ဘော်ဒါ..။ ဒီဘဲကြီးက တစ်ယောက်တည်း နေတာ။ အတတ်နေ့
ကားနဲ့လည်ပြီးအပြန်ငါတို့တွေ ဘီယာသွားသောက်ကြတယ်။ ငါ သောက်ကျင့်သိပ်မရှိတော့ မူးတယ်ကွ။ ငါ့အဖေသိမှာကြောက်လို့
သူငယ်ချင်းအိမ်ကဖုန်းဆက်ပြီး သူငယ်ချင်းအိမ်မှာအိပ်
မယ်လို့လိမ်ပြော။ တကယ်တမ်းကျတော့ အ့ဒဲ ီ့ ဘြဲကီးအိမ်မှာသွားအိပ်ဖြစ်တာ။ ´
`ဒါနဲ့ မင်းက ကျေးဇူးရှင်ကို ဖင်ချဖြစ်သွားတယ်ပေါ့´
` မဟုတ်ပါဘူးကွာ... အ့ဘဲ ြဲကီးက သူ့အိမ်ရောက်တာနဲ့ ရေချိုးခိုင်းပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေပေးဝတ်တယ်။ ပြီးတော့သူ့ကုတင်မှာအိပ်ခငို ်း
တယ်။ ကုတင်က နှစ်ယောက်အိပ်။ ငါလည်းရိုးရိုးသားသားအိပ်ပါတယ်။ သူက သာရိုးရိုးသားသားမအိပ်တာ ´
` ဟုတ်လို့လား´ ကျွန်တော် ပြောပြီးထထိုင်လိုက်တယ်။ ငတေ့ ဘောင်းဘီကြားမှာ ငတေ့ညီလေးက ခေါင်းထောင်နေတယ်။
ကျွန်တော့်ကိုပွတ်ထားတ့အဲ ရနှိ ်ကြောင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် သူအခုပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာကြောင့်လား။
` ဟာကွာ...စကားမဖြတ်နဲ့´
`အေးပါ...အေးပါ...ဆက်ပြော´
` ငါ အိပ်ပျော်ခါစပဲရှိအုံးမယ်ထင်တယ်။ ငါ့အသားကို တခုခု ထိနေတယ်ထင်လို့ငါမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တာ ... ဘဲကြီးရဲ့ ခေါင်းက
ငါ့ပေါင်ကြားထဲမှာရောက်နေတယ်။ ငါ့ လီးကို စုပ်ပေးနေတာ ။ ငါ ကြောင်နေပြီး သူ့ခေါင်းကို တွန်းထုတ် လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ့မှာ သူက ငါ့ကို
အတင်းဖက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ Gay တစ်ယောက်ဖြစ်တ့အဲ ကြောင်း ။ သူ့ကိုသနားဖို့ ... ငါ့ကို မြင်မြင်ခြင်း ကြိုက်တ့အဲ ကြောင်း။
စကားတွေအမျာကြီးပြောပြီးချုပ်တော့တာပဲ။ ငါက နဂိုတည်းကမှ အခြောက်ဆို
ရင် ရံတွ့ေဲ ကာင်။ ငါ ထပြီးပြနမ် ယ်လို့လုပ်တော့ ငါ့ကို ဘာပြောတယ်မှတ်လဲ . . .သူ့မှာ ငါ့လီးကို စုပ်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံရှိတယ် တဲ့။ ငါက မယုံဘူးပေါ့။
သူ ကင်မရာကို ယူပြီးထုတ်ပြတယ်။ ပုံထဲမှာ ငါ့မျက်နှာက ထင်းနေတာပဲ။ Vedio အပိုင်းလေးလဲ ရိုက်ထားသေးတယ်။ ငါသူ့ဆီကလုတယ်။
မရဘူးကွ။ သူငါ့ကို တောင်းပန်တယ်။
ငါသူ့ကို ဒီညလိုက်လျောရင် ငါပ့ ုံတေအွ ကုန်ဖျက်ပေးပါ့မယ်တဲ့။ ငါလည်း ပထမ ဂရမု စိုက်ဘူးပေါ့။ ယောကျာ်းလေးပ ဲ ။ နောက်ပြီး ငါက
နိုင်ငံကျော်လည်းမဟုတ်ဘူး။
မိုးဟေကို လိုလည်း ကြည့်ချင်စရာမှမကောင်းတာ..။ ဒါပေမယ့် ...ငါပြန်စဉ်းစားတယ် ... တစ်အချက် . .. အဖေသိသွားရင် အသေသတ်မှာ။
မိန်းမနဲ့မရှုပ်ဘဲ အခြောက်တစ်ယောက်နဲ့ရှုပ်နေတယ်ဆိုတာသိရင်လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ချက် က ဒီပုံကို ငါချစ်နေတဲ့
ေကာင္မေလးသိသာြ းရင္...သာြ းၿပီ။ ငါအ့ဒဲ ါကို အေၾကာက္ဆုံးပ။ဲ
ဒါနဲ့ ...ငါလိုက်လျောခ့တဲ ယ်။´ ကျနွ ်တော် ထင်ထားတာမမှားပါဘူး။ ငတေ က ဒီလိုလူစားမဟုတ်ပါဘူးလို့။ ဒီကောင် ခြိမ်းခြောက်တာကို
ခံလိုက်ရတာပါ။
`ဟေ့ကောင်...ငါ့အနားမကပ်နဲ့တော့ ..ငါကြောက်တယ် .. AIDS တွေဘာတွေရှိနေပြီလားတောင်မသိဘူး။´
` ငါလခွီး မှပဲ...ငါကနွ ်ဒုံးသုံးပါတယ်က။ွ ဒီဘြဲကီးက ဖင်သိပ်ခဖံ ူးသေးပုံမရဘူး။ တော်တော်သငွ ်းယူရတယ်´
` ဒါကြောင့်မင်းက ဖင်ကို ကြိုက်နေတယ်ပေါ့´
` မဟုတ်ပါဘူးကွာ... ငါ ... မိန်းကလေးတွေကိုပဲကြိုက်တာပါ။ ဖင်ချမယ်ဆိုရင်တောင် မိန်းမဖင်ကိုပဲချမယ်´
` အေးပါ... ကဲအိပ်တော့။ ကောင်းကောင်းအိပ်..။ မအိပ်ရင် ငါ့ မင်းအဖေနဲ့သွားအိပ်မှာ´
` ချီးပဲ...ဘယ်သူအရင်စတာလဲ...ဟေ့ကောင်ရေစစ်....မင်းပဲ တစ်နေကုန်ငါ့ကိုလာလာဖက်နေပြီးတော့..သွား...ငါ့အဖေနဲ့သွားအိပ်...
အဖေ က...မိန်းမ ငတ်နေတာ . . . မင်းကိုဖင်ချလွတ်လိမ့်မယ်´
` ငတေ...လျှောက်မပြောနဲ့ . . . အန်ကယ် ကြားသွားရင်မကောင်းဘူးကွ ... တော်ပြီ..အိပ်တော့´
` ဟုတ်ကဲ့ပါ..ဟုတ်က့ပဲ ါ..´ ကျနွ ်တော် ငတေ့ကို ကျောပေးပြီးအိပ်လိုက်သည်။ ငတေလည်း ကျနွ ်တော့်ကို ကျောပေးပြီးအပိ ်သည်။
သို့သော်နှစ်ယောက်စလုံးဖင်ချင်းပေါက်နေသည်။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေဘာဖြစ်နေမှန်းမသိပါ။ ရင်တွေတုန်နေသည်။
အာခေါင်တွေလည်းခြောက်နေသည်။ ကျွန်တော် တကယ့်ကိုခြောက်နေပြီလား။ မသိပါ။ ဒီလိုနဲ့ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားတယ်။
+++
ကျွန်တော် နိုးတော့ငတေ ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော့် ဘောင်းဘီမှာ စီးကပ်နေတယ်။
အိပ်မက်မက်ပြီးလရည်တွေထွက်သွားပုံပဲ၊ ကျွန်တော် ပုဆိုးတစ်ထည်ယူပြီးလဲထားလိုက်တယ်။ အခန်းပြင်ထွက်လိုက်တော့ ငတေက
ဧည့်ခန်းထဲက ထိုင်ခုံမှာ အိပ်နေတယ်။ နာရြီကည့်လိုက်တော့ ၆ နာရီပရဲ ှိသေးသည်။ ကျနွ ်တော် လရည်စိုသာွ းတဲ့ ဘောင်းဘီကို
ယူပြီးရေချိုးခန်းမှာ သွားလျှော်လိုက်သည်။ လျှောက်ပြီးထွက်လာမှငတေ့ကို နိုးပြီး သူ့အိပ်ရာမှာပြန်သွား
အိပ်ခိုင်းသည်။ ငတေ အိပ်ချင်မူးတူးနှင့်ထသွားသည်။ ငတေ ဘာကြောင့်ခုံပေါ်မှာလာအိပ်နေသလဲဆိုတာ သူနိုးလာမှမေးရ အုံးမည်။ ကျွန်တော်
ပြန်အိပ်လို့မရတော့။
အခန်းထေဲ ရာက်နေတ့သဲ တင်းစာလိပ်လေးကို ဖြန့်ဖတ်နေလိုက်သည်။ အန်ကယ့်အခန်းတံခါးဖငွ့်သံကြားရသည်။
` ရေစစ် ... အစောကြီးထ နေပြီလား...´
` ဟုတ်ကဲ့ အန်ကယ်... ကျွန်တော် ဒီအချိန်ဆိုရင် နိုးတတ်ပါတယ်။´ အန်ကယ့်ကိုသတိထားကြည့်မိတော့ ဆံပင်စုတ်ဖွားနှင့်။
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှာခမ်းမွှေးတို့က ပိုပြီးမည်းနက်နေသည်။ ဖြစ်သလိုဝတ်ထားသောပုဆိုးအောက်မှာ ခပ်ဖောင်းဖောင်း ပုံစံ အန့်ကယ့် ပစ္စည်းကြီးကို
သတိထားမိသည်။ ကျွန်တော်အန်ကယ်နဲ့တွေ့တိုင်း ဒါကိုပဲ မျက်စိကျ နေသည်။
` ဘာလဲကွ... ဖိုးတေ ညက မင်းကို ကန်ချလို့လား´
` မကန်ပါဘူး အန်ကယ်...ကျွန်တော်က အထဲမှာအိပ်တာပါ။ ခုနလေးတင်မှ ဖိုးတေကိုအခန်းထဲပြန်သွားအိပ်ခိုင်းရတယ်။
သူဒီခုံပေါ်မှာလာအိပ်နေတယ်လေ... ´ အန်ကယ် ပုဆိုးကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။
` ဟုတ်လား....ကြည့်ရတာ ဒီကောင် ကုတင်ပေါ်က လိမ့်ကျတယ်ထင်တယ်။ ဦးပြောသားပဲ...အိပ်ရတာအဆင်ပြေမှာမဟုတ်ဘူးလို့...ဒီည
ဦးအခန်းထဲမှာလာအိပ်... ဖိုးတေကိုလည်း ဦး ပြောထား မယ်။...ရေစစ်ဘာမှ အားနာစရာမလိုဘူး။ ဦးကုတင်က အကျယ်ကြီး..။ ဦး
ကုတင်ပေါ်ကပြုတ်ကျစရာ အကြောင်း
လည်းမရှိဘူးလေ။ ´ ကျွန်တော် ဘာကြောင့်ဦးနဲ့သွားအိပ်ဖို့ လက်ခံလိုက်မိမှန်းမသိပါ။
` ဟုတ်ကဲ့ အန်ကယ်... ကျွန်တော် က အန်ကယ်အိပ်ရတာ မလွပ်လပ်မှာကြောက်လို့ပါ´
` ဟေ... ဦးက ဘေးနားမှာလူရှိလည်းအိပ်တတ်ပါတယ်... ဘာလဲ မင်းက ဦး ကိုကြောက်လို့လား´
အန်ကယ်ဘာသဘောနဲ့ထိုမေးခွန်းကိုမေးမှန်းကျွန်တော် မသိပါ။
`မဟုတ်ပါဘူး..အန်ကယ်... အားနာလို့ပါ´
`အားနားစရာ ဘာလိုလို့လဲကွာ...မင်းတို့နဲ့ငါတို့က လူရင်းကြီးတွေပဲ။ တောင်ကြီးလာရင် ဦးလည်းမင်းအိမ် မှာလာနေမှာပေါ့ကွ..ဟုတ်ပလား´
`ဟုတ်ကဲ့...ကျွန်တော် ဒီည အန်ကယ့်အခန်းမှာအိပပ် ါ့မယ်။´
`ok ဦး မျက်နှာသွားသစ်လိုက်အုံးမယ်...တအောင့်လောက်မှ ဖိုးတေကို နှိုးပြီး မနက်စာသွားစားကြတာပေါ့´ မျက်နှာပဲသစ်တာလား။
သွားကောမတိုက်ဘူးလား။ လူတွေက မျက်နှာသစ်လိုက်မယ်ပဲပြောနေမှန်းမသိပါ။
` ဟုတ်ကဲ့ ဦး´ သူ့ကိုသူ တစ်ဦးထဲ ဦးနေသော ဖိုးတေအဖေကို ကျွန်တော် ဦး ဟုပဲခေါ်တော့မည်။ ဦး ထွက်လာ တော့ကျွန်တော့်ကို
ဖိုးတေကိုသွားနှိုးခိုင်းသည်။ ကျွန်တော် ငတေ အခန်းထဲဝင်သွားတော့ ငတေက ပုဇွန်ကွေးကွေးပြီး အိပ်နေသည်။ နံရံဘက်ကို
မျက်နှာပေးထားသည်။ ငတေ့ ဘောင်းဘီကတိုသောကြောင့် ကွေးကွေးလေး နေလိုက် သည့်အတွက် ငတေ့ ဖင်တစ်ဝက်လောက်ကျွတ်နေသည်။
ကျွန်တော် အကြံတစ်ခုရလိုက်သည်။ ငတေ့အနားကို ဖြေးဖြေးချင်းကပ်သွားပြီး တဝက်နီးပါးကျွတ်နေသော ငတေ့ ဘောင်းဘီးကို
ထပ်ပြီးဖြည်းဖြည်းလေး ချွတ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဖိထားတော့ တော်တော်နှင့်ချွတ်မရ။ ခုနထက်စာရင်တော်တော်တော့ကျွတ်သွားသည်။
ငတေ့ ရဲ့ ရေဥွှ နှစ်လုံးကို နနဲ ြဲမင်ရသည်။ ကျနွ ်တော်ဆက်မချတွ ်ဘဲ စားပဲေွ ပါ်က ဘောပန်ကိုယူပြီး ငတေ့ ဖင်ကြားထဲ ထိုးထည့် လိုက်သည်။
စအိုထဲထိုးခြင်းမဟုတ်။ ဖင်ကြားထဲက ဖြည်းဖြည်းလေးထိုးထားလိုက်သည်။ ပြီးမှ ငတေ့နား နားကပ်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။
` ငေတ... အိပ္ပုတ္..ထေတာ့´
` အဖေ ကလည်း အစောကြီးရှိသေးတယ်။´ ငတေ လက်က ဘောပန်ကို စမ်းမိသွားသည်။ ဘောပန်ကို ယူပြီးကျွန်တော့်ဖက်လှည့်ကြည့်သည်။
` ခွေးကောင်... ရေစစ်... ငါ့ဖင်ကို ဘောပန်နဲ့လာထိုးတယ်...သွားပါပြီကွာ...ဘောပန်တော့ညစ်ပတ်ပါပြီ´
` ထတော့ ကွ...မင်းအဖေ breakfast စားဖို့စောင့်နေတယ်။ .. ´
` အေးပါကွာ... ရေစစ် မင်းနာမယ်... ငါက မင်းလို ဘောပန်နဲ့မထိုးဘူး ...ဟောဒါကြီးနဲ့ထိုးမှာ´ ငတေက ခါးကော့ပြသည်။
ဘောင်းဘီကြားထဲက ငတေ့ လီးကြီးက ခေါင်းထောင်နေသည်။ ဘောင်းဘီပေါက်ထွက် မတတ်ခေါင်းထောင်နေသည်။ ကျွန်တော် သူ့ လီးကို
လက်နဲ့ဆွဲညစ်လိုက်သည်။ ငတေရုန်းသည်။
ကျွန်တော် တော်တော် နှင့်မလွတ်ပေး။
` ဟေ့ကောင်...နာတယ်ကွ... လွတ်... ´
` ဘာလို့လွတ်ရမှာလဲ . . . မင်းကို မှတ်လောက်အောင်ပညာပေးမှ´
`လွတ်ပါရေစစ်ရာ... လက်ရောင်လိုက်သွားပါအုံးမယ်...မင်းကိုင်ချင်တယ်ဆိုရင်အေးဆေးပေးကိုင်မယ်။ ဒီလိုတော့ မညစ်ထားနဲ့ကွ´
` အစုတ်ပလုတ်...မင်းဟာကို ပဲငါကကိုင်ချင်လို့ကိုင်တယ်လို့မင်းထင်တယ်... ကဲဟာ´
ကျွန်တော် အားနဲ့ညှစ်လိုက်သည်။ ငတေ့ လီးက ကျွန်တော့်ထက်ကြီးသည်။ ပြောရမှာလည်းရှက်သည်။ တော်တော့်ကို ကြီးသည်။ လုံးပတ်
ကတော်တော့်ကိုတုတ်သည်။ ကိုင်ရသူအဖို့ အားရစရာဖြစ်သည်။ရှည်လည်းရှည်သည်။ ခြောက်လက်မတော့ အသာလေးကျော်သည်။
ကျွန်တော် အားနဲ့ညှစ်လိုက်သော်လည်း တကယ်တန်း ငတေ မနာပါ။ ဒီကောင် ဟန်လုပ် နေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်လွတ်ပေးလိုက်သည
္။
` ငါ့ ညီလေး သနားပါတယ်။ မနက်စောစော လည်ပင်းလာညှစ်သူနဲ့တိုးနေတယ်။ ညီလေးဘာဖြစ်သွားလည်းမသိဘူး။´ ပြောပြောဆိုဆို
ငတေက သူ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်ပြီး ထောင်မတ်နေသောလီးကို လက်နဲ့ ဂွင်းတိုက်သလိုလုပ်ပြသည်။ အရှက်မရှိတ့ေဲ ကာင်။
` စောက်ရှက်လည်းမရှိဘူး... ´
` ဘာရှက်ရမှာလဲကွ...မင်းတောင် အရှက်မရှိငါ့ညီကို ကိုင်သေးတာပဲ..အခု ကိုင်ချင်သေးလား´ ခါးထပ်ကော့ပြသည်။ ငတေ့ လီးက
နီညိုရောင်ထနေသည်။ အကြောတွေ ကလည်း တဒုတ်ဒုတ်နှင့်။ လီးက မိန်းကလေးတွေနှင့် အခြောက်တွေ စွဲမက်ချင်စရာကောင်းသည်။ ငတေ
ဖင်လိုးခဲ့တ့အဲ ခြောက်တော့ ကံကောင်းသည်။ ကျနွ ်တော် ဒီတစ်ခါတော့ မကိုငေ် တာ့ပါ။
` တော်ပြီ... ငါမင်း နဲ့ မဆော့တော့ဘူး ...သွား ... မျက်နှာသွားသစ်...ငါ အဝတ်အစားလဲလိုက်အုံးမယ်။´
` ကောင်းပါပြီတ့ခဲ င်ဗျာ...ကျနွ ်တော်မျို း မျက်နှာသစ်လိုက်ပါအုံးမယ်´ ငတေ ထွက်သာွ းတော့မှ ကျနွ ်တော် အဝတ်အစားလဲလိုက်တယ်။
အပြင်ကိုထွက်လာတော့ ဦးက အဝတ်အစားလဲပြီးနေပြီ။ ထိုင်ခုံပေါ်မှာထိုင်စောင့်နေတယ်။
` ရေစစ်...လာ...ထိုင်စောင့်အုံး...ဖိုးတေက တော်ရုံနဲ့ ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး။ မျက်နှာသစ်တာတောင် နာရီဝက်လောက်ကြာတယ်´
` ဟုတ္ကဲ့ ဦး ´
ကျွန်တော် တို့ဖိုးတေ ထွက်လာတော့ မုန့်သွားစားကြတယ်။ ဦးက သူ့အလုပ်သွားတယ်။ ဖိုးတေနဲ့ကျွန်တော်က ကွန်ပျူတာ သွားတယ်။
ကျွန်တော် လမ်းမှာ ဖိုးတေကို မေးတယ်။ ည ကဘာလို့ ထိုင်ခုံမှာသွားအိပ်တာလဲလို့။ သူပြောတော့ ကုတင်ပေါ်က လိမ့်ကျတာတဲ့။ ကျွန်တော်
သူ့အဖေ ပြောတာကိုပြောပြတော့ဒီတစ်ခါ သဘောတူတယ်။ ငတေ ကြည့်ရတာ ည က ကောင်းကောင်းအိပ်လို့ မပျော်ဘူးထင်တယ်။
မျက်တွင်းတွေမဲ နေတယ်။ ကျွန်တော် ဒီည ငတေ့အဖေနဲ့ တစ်ကုတင်ထဲအိပ်ရမှာကို ကျွန်တော် တွေးပြီးရင်တွေခုန်နေတယ်။
ကျွန်တော်တကယ့်ကို မိန်းမစိတ် ဖြစ်နေပြီလား။ ကျွန်တော် ထိုကဲ့သို့အတွေ့အကြုံကိုခံစားကြည့်ချင်တယ်။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့မသိ။
ကျွန်တော် ကမ္ဘာကျော် ဟောလီးဝုဒ် ရုပ်ရှင်မင်းသားတွေကိုသဘောကျတယ်။ Brad Pitt, Colin Farrel, Hugh Jackman, Keanu Reeves,
Heath Ledger,Jake Gyllenhaal ...ပြောရင် ပြီးမှာတောင်မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေလို ကျွန်တော်ဖြစ်ချင်တယ်။ သရုပ်ဆောင်ကောင်းအပြင်
စွဲဆောင်မှုက ကြောက်ခမန်းလိလိ။ ကျွန်တော်မြန်မာမင်းသားတွေထဲမှာဆိုရင် ဦးဇော်လင်းတို့လို ဝင်းဦးတို့လို လူကြီးတွေကိုသဘောကျတယ်။
သူတို့တွေက အသက်ကြီးပေမယ့် စွဲဆောင်မှုက အပြည့်။ ခက်တာက သူတို့တွေ လူ့ပြည်မှာမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် နှမြောမိတယ်။
မင်းသမီးတွေထဲမှာတော့ ကျွန်တော် ထွေထွေထူးထူးကြိုက်တယ်ဆိုတာသိပ်မရှိဘူး။ ကျွန်တော် ဘယ်အချိန်ကစပြီး ယောကျာ်းတွေကို
စိတ်ဝင်စားမှန်းမသိ။ ကျွန်တော် လူကသာအနည်းငယ်နွဲနေပေမယ့် စိတ်က ယောကျာ်းစိတ်ဆိုတာကို ပါးစပ်က တစ်ဖွဖွပြောနေပေမယ့်
တကယ်တမ်းကျွန်တော်ဟာ ဝံပုလေအွ ရေခွံ ခြုံထားတ့ ဲ သိုးတစ်ကောင်ပါ။ ဝံပုလေေွ တရွ့ဲ အစားခံရဖို့အတကွ ်မသိစိတ်က
အမြဲတွေးနေတဲ့သိုးတစ်ကောင်ပေါ့။
+++
ညက အိုမင်းရင့်ရော်လာသည်။ ထမင်းစားသောက်ပြီး ကျွန်တော် ငတေ အခန်းထဲမှာ ခဏနေပြီးစကားတွေပြောသည်။
ရောက်တတ်ရာရာစကားတွေပြောသည်။ ငတေ့ကို ကျွန်တော်ခင်သည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ထက်ပိုသည်။ ချစ်သည်ဟုပြောလို့ရပေမယ့်
သူငယ်ချင်းချစ်လိုမျိုးရိုးရိုးသန့်သန့်ချစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ စကားတွေကောင်းနေတုန်း ဦးက တံခါးလာခေါက်သည်။ ငတေ
တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
`ရေစစ်... မအိပ်သေးဘူးမလား...သားအိပ်ချင်ရင်..ဦး အခန်းထဲလာအိပ်လေ။ ဦး ဘေးမှာ ခေါင်းအုံးနဲ့စောင်တစ်ထည်ချထားတယ်´ ဦးက
ကျွန်တော့်ကို အိပ်ဖို့စောင့်နေပုံရသည်။ ကျွန်တော်က
` ကျွန်တော်လည်းအခုပဲအိပ်တော့မှာဦး ... ငတေ...ငါသွားအိပ်တော့မယ်..မင်းလည်းအိပ်တော့..´
`ဟုတ်က့ပဲ ါ....ဟုတ်က့ပဲ ါ...ကျနွ ်တော် အပိ ်ပါတော့မယ်ခင်ဗျာ´ ငတေက အရွှန်းဖောက်သည်။
` နောက်မှာဆက်ပြောကြတာပေါ့ ဟုတ်လား´
`သွား... အသစ်တွေ့တော့ အဟောင်းမေ့ပြီပေါ့´ ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်တော့ ဦးက သူ့အခန်းထဲရောက်သွားနှင့်ပြီ။ ငတေ
ပြောတာကိုကြားသွားပုံမ ပေါ်။ ငတေ ပြောတာကြားသွားလျှင် မလွယ်။ ကျွန်တော် နေရထိုင်ရပိုခက်သွားမည်။
` ခွေးကောင်...မင်းအဖေကြားသွားလျှင်မကောင်းဘူးကွ...လျှောက်လျှောက်မပြောနဲ့´
` အေးပါကွာ..ငါနောက်တာပါ..သွားအိပ်တော့ ´
` good night ´ ကျွန်တော် တံခါးဝရောက်တော့ ငတေက
` ဟေ့ ...နေအုံး...မင်း တခုကျန်ခြဲ့ပီ´
` ဘာလဲကြ..´
` ဆီပုလင်း´
`ခွေးကောင်...မင်းကိုယ့်ကို သုံး...ငါမလိုဘူး ´ ကျနွ ်တော် ဆက်မပြောတော့ပဲထွက်လာခ့သဲ ည်။ အခန်းထဝဲ င်သွားတော့ဦးက
ပက်လက်လှန်ပြီးအိပ်နေ သည်။ ညအိပ်မီးမှိန်မှိန်လေးထွန်းထားသည်။ ကျွန်တော် ဦးဘေးနားမှာဖြေးဖြေးလေး ဝင်အိပ်သည်။ ကျွန်တော်
ဦးဖက်ကို ကျောပေးပြီးအိပ်သည်။ ဦး အိပ်ပျော်နေပုံရသည်။ ကျွန်တော် ဘာကိုမှ မစဉ်းစားဘဲ အိပ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် စိတ်ထဲတွင်တော့
ဦး ကျွန်တော့်ကို ဖက်ပြီးအိပ်စေ ချင်သည်။ ကျွန်တော် ဦးကို ချစ်မိနေပြီလား။ အိပ်ပျော်နေတုန်း ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ကို တစ်စုံတစ်ခုတင်ထား
သလိုခံစားရသည်။ အိပ်မက် ဟုထင်ပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်ကကျွန်တော့်အနောက်ကနေ ပွတ်သပ်နေသည်။ ကျွန်တော်
မျက်လုံးအသာဖွင့်ကြည့်သည်။
အိပ်မက် မဟုတ်တာသေချာသွားသည်။ ဦးက ကျွန်တော့် နောက်ဖက်နေသိုင်းဖက်ထားပြီး သူ့ခြေထောက်ကြီးများက ကျွန်တော့်ကို ခွထားသည်။
အခုမှ ကျွန်တော့် ဖင်ကြားထဲတွင်ပူနွေးနွေး အချောင်းတစ်ချောင်းထောက် ထားမှန်းခံစားရ သည်။ ကျွန်တော်ရင်တွေခုန်လာသည်။ ကျွန်တော်
လိုချင်တာဒါပဲမဟုတ်လား။ ဦးက ဒီတိုင်းခွထားတာမဟုတ်။ ကျွန်တော့်ဖင်ကြားထဲကို သူ့လီးကြီးနဲ့ပွတ်နေသည်။ ဦးမအိပ်သေးဘူးလား။
ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်မက်နေတာလား။ ကျွန်တော် အသာ ငြိမ်နေလိုက်သည်။ ဦး ရဲ့အသက်ရှုသံတွေမြန်လာသလို ဦးရဲ့လီးကြီးကလဲ မာပြီး
ကြီးလာသည်။ ကျွန်တော် အလိုက်သင့် ဖင်ကို ဦးဘက်ကို ပေးလိုက်သည်။ ဦး လက်တွေက ကျွန်တော့်ကို အတင်းဖက်ပြီး
အသက်ရှုသံတွေပိုပြင်းလာသည်။ ဦး ဖင်ရဲ့စောင့်ချက်တွေက ပိုပိုပြင်းလာသည်။ နောက်...ဦး တစ်ခုခုကိုရေရွှတ် နေပုံရသည်။ ဟုတ်သည်။
နာမည်တစ်ခုကိုခေါ်နေသည်။ ကျွန်တော် သေချာနားထောင်လိုက်သည်။
`ခင်... ခင်... အား... ´ ဦးဇနီး ဒေါ်ခင်ခင်ကို ခေါ်နေသည်ပဲ။ ကျွန်တော် ထိုကဲ့သို့ဆက်နေလျှင်ကောင်းမလား။ ဦးကို နှိုးလိုက်ရင်ကောင်းမလား။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော် ဦးရဲ့ လီကြီးကိုလိုချင်နေမိသည်။ ဘာကြောင့်လဲ။ ကျွန်တော် အခုမှ ကျွန်တော့်ဘဝကို ကျွန်တော်
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိရသည်။ ကျွန်တော်ဟာ ဂေးလ် တစ်ယောက်
ပဲ။ ဒီ့ထက် မိုက်မိုက်ရိုင်းရိုင်းပြောလျှင်...ဖင်ခံချင်တဲ့ အခြောက်၊ဂျီပုန်း၊ မိန်းမလျာ ၊ဂျော်လကီး .. . Queer, faggot, ဟူး ... ၊ ကျနွ ်တော်
ဦးဘေးနားက ဖြေးဖြေးချင်းခွာလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဦးကို အလိုက်သင့် နှိုးလိုက်သည်။
` ဦး ... ဦး ... ဘာဖြစ်တာလဲ...နေမကောင်းလို့လား´ ဦးက မျက်လုံးဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာသည်။
` ဘာဖြစ်လို့လဲ ...ရေစစ်..´
` ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး. . . ဦး က အဖျားတတ်သလို စကားတွေ ကယောင်ချောက်ချားပြောနေလို့ပါ´ ကျွန်တော် ပြောချင်တာ တစ်ခု
တစ်ကယ်တမ်းကျွန်တော် ပြော လိုက်တာကတစ်ခုဖြစ်နေသည်။ အမှန်ဆိုရင်...ဦးက ကျွန်တော့်ဖင်ကို
ပွတ်နေလို့...ကျွန်တော်အိပ်လို့မရလို့ပါလို့ပြောရမှာ။ ဦး မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ပြီးတော့
` ရေစစ်...sorry...ဦး ကအပိ ်မက်မက် ရငအ့်ဒဲ ီလိုပဲ... ရေစစ် စိတ်မဆိုးဘူးမလား´ ဦးဘာကို ဆိုလိုနေမှန်းကျွန်တော်သိသည။်
` ရပါတယ် ဦး ။ ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးပါဘူး။ ဦးကို ကျွန်တော် နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်။´
`ကျေးဇူးပဲ သား ... ဒါနဲ့ ဖိုးတေကို သွားမပြောပြနဲ့အုံး´
` ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောပြပါဘူး၊´ ကျွန်တော် ဦးကို ပြောချင်သည်။ ဦး ဆက်ပြီးပွတ်ချင်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်... တကယ့်လက်တွေ့
လုပ်ချင်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်ကျွန်တော်အဆင်သင့်ပါပဲလို့ ပြောလိုက်ချင်သည်။ ကျွန်တော် ရင်တွေတအားခုန်နေသည်။
` ဦး တစ်ယောက်တည်းအိပ်ရင်တော့ ဒီလိုဖြစ်မဖြစ်မသိဘူးရေစစ်... ဦးက မင်းကို ပြောပြဖို့မေ့သွားတယ်။ တခေါက်က ဦး သူငယ်ချင်း
တစ်ယောက်လာအိပ်လည်းဦး အခုလိုမျိုးလုပ်မိတယ်။ သူငယ်ချင်း ဆိုတော့နားလည်ပေးတယ်လေ။ နောက်ပြီး ဦး ကအိပ်မက်
မက်နေတာဆိုတော့ ဦးကို ခွင့်လွတ်ပေးတယ်။ ဒါတောင် မနက်ရောက်မှ ဦး သိရတာ...
ဦး အ့ဒဲ ီ့ကိစ္စကို မေေ့ နလို့ပါ´
` ရပါတယ် ဦး... ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးပါဘူး။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဘာမှဖြစ်မသွားဘဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှအားနာစရာမလိုပါဘူး´
` ဦး ဒီလိုထပ်ဖြစ်ရင် ဦးကို နှိုးလိုက်နော် သား... အားမနာနဲ့... ဦး ကအိပ်မက်ထဲမှာ ဦး မိန်းမကို မက်နေလို့ကွ...ရှက်ဖို့တောင်ကောင်းတယ်´
` ဟုတ္ကဲ့ပါဦး... ´
` ကဲ...သား လည်းအိပ်တော့ ... ဘာမှစိတ်ထဲမထားနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား´
` ဟုတ်..´ ကျွန်တော် အရင်လိုပဲ ဦးဘက်ကို ကျောပေးပြီးအိပ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် အာခေါင်တွေခြောက်လာသည်။ ရင်တွေ
တုန်နေသလိုမျိုးဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော်ဘယ်လိုလုပ်ဆက်ပြီးအိပ်လို့ရမလဲ။ ကျွန်တော် နှိုးလိုက်မိတာမှားသွားပြီလား။ ကျွန်တော် ဒီလိုပဲ အလိုက်သင့် နေသင့်သည်။
ထားလိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော် ဆက်မတွေးဘဲရင်ခုန်စွာနဲ့မရရအောင် ဆက်အိပ်လိုက်သည်။ မနက်မိုးလင်းခါနီးဖြစ်ပုံရသည်။ ကျွန်တော် နိုးတော့
ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာ ဦးက အိပ်နေတုန်း။ ခြေရင်းနားက နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့၅ နာရီခွဲပဲရှိသေးသည်။ ကျွန်တော် ဦးကို ကြည့်လိုက်တော့
ပက်လက်လှန်အိပ်နေသည်။
ဦးပုဆိုးက ပေါင်ရင်းနားထိလိပ်ပြီး တက်နေသည်။ ဦး၏ တောင့်တင်းသော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားက ကျွန်တော် မြင်တွေ့ ချင်သော
ရွှေ့လီးကြီးက ခေါင်းထောင်နေသည်။ ကျွန်တော် တော့်တော့ကို ဖြုံသွားသည်။ လီးကြီးက အနဲလေး ၈ လက်မလောက်ရှိမည်။ မိုးပေါ်ကို မတ်နေ
သည်။ ကျွန်တော် ကုတင်ပေါ်က ဖြေးဖြေးချင်းဆင်းလာလိုက်သည်။ ကုတင် ခြေရင်းနားသွားပြီး ပေါင်ရင်းနားလိပ်တက်နေသော ပုဆိုးကို
လက်နှင့်အသာဟလိုက်သည်။ ကျွန်တော့်ရင်တွေ
တကယ့်ကို တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ခုန်နေသည်။ အားပါးပါး..။ အကြောတွေ တထောင်းထောင်းထနေသောရွှေလီးကြီး ကိုမြင်ရသည်။ ဦး
ရဲ့အသားရောင်အတိုင်း ညိုပြီး လုံးပတ်ကလည်းတုတ်သေးသည်။ ကျွန်တော် ကိုင်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားသည်။ ပုဆိုးကို အသာ ပြန်ချပြီး
ကျွန်တော် ဦးဘေးနားမှာ ပြန်လှဲနေလိုက်သည်။ ဦး ရဲ့ဘက်ကို ကျွန်တော် ဖင်နှင့်တမင်တကာ တိုးလိုက်သည်။ ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီတိုကို
ဖင်တဝက်ရောက်သည်အထိ အသာလျှောထားလိုက်သည်။ ကျွန်တော် တိုးလိုက်တော့ ဦးက ကျွန်တော့်ကို ညက အတိုင်းသူ့
ပေါင်လုံးကြီးတွေကိုအားယူပြီး လာခွသည်။
ကျွန်တော် အမှန်ပင်ပျော်သွားသည်။ ဦးရဲ့ လီးကြီးက ဖင်ကြားတလျှောက် ထိပ်ဖူးကြီးက ထောက်ထားသည်။ ကျွန်တော် အလိုက်သင့် ဖင်ကို
နောက်ကိုထပ်တိုးပေးလိုက်သည်။ တအောင့်လောက်ကြာတော့ ဦးရဲ့လက်တွေက ကျွန်တော့်ကို ဖက်လိုက်သည်။ ခွထားသော
ခြေထောက်တွေကို ပိုပို ပြီးခွထားလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဦးရဲ့လီးက ကျွန်တော့် ဖင်ကြားတလျှောက်အတိုင်း ထိမိနေသည်။ ဦး စတင်ပြီး
ပွတ်တော့သည်။ ကျွန်တော် လည်းအလိုက်သင့် ဖင်ကို တိုးတိုးပေးလိုက်သည်။ မနက်မိုးလင်းခါနီးမက်တဲ့ အိပ်မက်ဖြစ်ပုံရသည်။ ဦး
ကဖင်တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် ကျွန်တော့် ဖင်ကြားထဲကို သူ့လီးကြီးထည့်ပြီးပွတ်နေသည်။ ကျွန်တော့် ဘောင်းဘီကို မသိမသာ ချွတ်ချလိုက်သည်။
ခက်တာ ကဦးရဲ့ ပုဆိုးကခံနေ သည်။ ကျွန်တော် အသားချင်းထိကပ်ချင်သည်။ ကျွန်တော် ဦးဘက်ကို မလှည့်ဘဲ လက်ကို နောက်ပို့ပြီး
ပုဆိုးစကို ဆွဲလှန်လိုက်သည်။ ပထမတော့ မရ၊ ဦးရဲ့အရှိန်က ပြင်းလာသည်။
နောက်တခေါက်ခေါင်းကို အသာလှည့်ကာ ကြည့်ပြီး ပုဆိုးကို လှန်တင်လိုက်သည်။ အခုမှ ဦးရဲ့ရွှေလီးကြီးက ကျွန်တော့် ဖင်ကြားထဲကို
အသားကုန်ပွတ်တော့သည်။ ကျွန်တော် ရင်တွေတုန်လာသည်။ လီးကြီးကို ဖင်ထဲထည့်ထားချင်စိတ် တွေတိုးလာသည်။ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်။
ကျွန်တော် အခုတော့ ဒီလိုပဲအလိုက်သင့် ဖင်ကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးသည်။ ဦး အသံတွေထွက်လာသည်။ တအင်း အင်း နှင့်။
ကျွန်တော် မျက်လုံးစင်းပြီး ဖီးလ်ဝင်နေတုန်း
` သား.... sorry... တကယ့်ကို sorry ...´
` ရပါတယ်ဦး´
` သားက ဦးကို လည်းမနှိုးဘူး ၊ ´ ဦးက ပုဆိုးကို ကဗျာကယာ ဆွဲချလိုက်သည်။ ကျွန်တော် လည်း ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်
လုပ္ပုံကို ဦး ရိပ္မိသြားလားမသိ၊
`ဦး အိပ်ရေးပျက်သွားမှာစိုးလို့ပါ´ ဦးက သူ့လီးကို လက်နဲ့ကိုင်ထားရင်း
` သား...ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ... နာသွားလား´
`မနာပါဘူး ... ´ ဦးက သူ့လီးကို ဂွင်းတိုက်သလိုလုပ်နေသည်။
` ဒီညတောင် သားဦးနဲ့အိပ်ရဲပါ့မလား၊ တော်ကြာဦးကို တမျိုးထင်ဦးမယ်။´
` မထင်ပါဘူးဦး၊ ´ ပြောရင်းနဲ့ ကျွန်တော် ဦးရဲ့ လီးကြီးကို ကြည့်မိသည်။
` ဦး ပစ္စည်းက ထပြီးရင် တော်တော်နဲ့မကျဘူးကွ၊ ငတ်နေတာလဲပါတယ် ... သား စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် ..သား ကိုဦးတောင်းဆိုစရာတစ်ခုရှိတယ်
´
`ရပါတယ်...ပြောပါဦး´ ကျွန်တော် ရင်တွေခုန်နေသည်။
` ဦး ခုနလိုပဲ နေချင်တယ်´ ဦးဘာကိုဆိုလိုမှန်းကျွန်တော်သိသည်။ ကျွန်တော် ပျော်လွန်းလို့ မရယ်မိအောင်သတိထားရသည်။
`ရပါတယ္...အခုလားဦး´
` သားအဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် . . . ´
`ပြေပါတယ် ဦး ´ ကျွန်တော် ဦးဘက်ကို ကျောပြန်ပေးလိုက်သည်။ ဘောင်းဘီကို ဒူးအောက်ရောက်အောင် လျောချ လိုက်သည်။
ကျွန်တော်အခုမှ အသိအလင်းခံစားရတော့မည်။ ဒီကိစ္စ ဖိုးတေ သိသွားလျှင် ဘာတွေဖြစ်လာအုံးမည်မသိပါ။
`ကျေးဇူးပဲသား ... ဖိုးတေကို မပြောနဲ့အုံး။ သားဂတိတည်တယ်ဆိုတာ ဦးယုံပါတယ်´ ဦး ကစကားနဲ့ ပါအပြီ ချုပ်နေသည်။ ဒီတစ်ခါ ဦးက
ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် ဖင်ကြားထဲကို ပူနွေးနွေး အသားချောင်း ကြီးက လာထောက်သည်။ ပြီးမှ ဖင်နှစ်လုံးကြားထဲက
အကြောင်းကြားထဲကို မရမက ထိုးထည့်လိုက်သည်။ တချက်တချက် ဦး ဒစ်က ကျွန်တော့် စအိုဝလေးကို လာလာထောက်သည်။ ကျွန်တော်
လည်ချောင်းတွေခြောက်ကပ်ပြီး လက်တွေတုန်လာသည်။ ကျွန်တော် အလိုက်သင့်နေပေးသည်။
` သား... ဦး ပစ္စည်းကို သား ပေါင်ကြားထဲထည့်လို့ရလား´
` ရပါတယ်ဦး ... ဦး အဆင်ပြေသလိုလုပ်ပါ´ကျွန်တော် ဦးမျက်နှာကိုမကြည့်ရဲသေး။
` ဒါဆို သား မှောက်ပေးပါလား´ ...ကျွန်တော် လန့်သွားသည်။ ငါ့ဖင်ကို ဦးတကယ်ချမလို့ အစပြိုးနေတာလား။ ကျွန်တော်
မှောက်ပေးလိုက်သည်။ မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးနှင့်ကပ်ထားလိုက်သည်။ ဦးက ကျွန်တော့်အပေါ်တက်ခွသည်။ အရပ်လည်းမြင့်
လူကောင်လည်းကြီးတ့ဥဲ ီးက တော်တော်လေးသည်။
` သား . . . ပေါင်နှစ်ချောင်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်´
`ဟုတ်က့ဥဲ ီး´ ဦးလီးကြီးက ဖငန် ှစ်လုံးနှင့် ပေါင်ကြားထဲကို တိုးဝင်လာသည်။ စစချင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်တော့ ကျွနေ် တာ့် ဥတွေကို
ဦးရဲ့ဒစ်နဲ့ထိုးမိသည်။ ရုတ်တ ရက်ဆိုတော့ ကျွန်တော်နာသွားသည်။
`အား ´
` သား...နာသွားလား .. ဒါဆို သားပေါင်အောင်မှာခေါင်းအုံးကို ခုထားပါလား´
` ဟုတ်ကဲ့´ ဦး လိုချင်တ့ပဲ ုံစံက ဖင်လေးကိုကော့ပေးစေချင်သည်။ အခုမှ ဦးလီး က ကျနွ ်တော့်ပေါငြ်ကားထဲ ဝင်လိုက်ထကွ ်လိုက်လုပ်နေသည်။
အသားချင်းပွတ်နေတာနဲနဲကြာတော့ပူလာသည်။ ဦး ရဲ့လက်က ကုတင်ဘေးနားက အံဆွဲထဲကိုနှိုက်သည်။ ဘူးတစ်ခုကိုထုတ်လိုက်သည်။
`ဆီမရှိတော့ သိပ်မကောင်းဘူးပေါ့...ဒါက ဆီတော့မဟုတ်ဘူး။ လိင်ကိစ္စတွေ အတကွ ် သုံးတဲ့ ရေပါတဲ့ အဆီတစ်မျို းကွ။ KY Jelly ဆိုလား၊
ဦးသူငယ်ချင်း နိုင်ငံခြားကနေလာတုန်းပေးထားတာ ၊ ´ ပါးစပ်ကလည်းပြောရင်း ပုလင်းထဲက jel တွေကို ကျွန်တော့်
ဖင်ကြားထဲလောင်းထည့်နေသည်။ စစချင်းအေးခနဲဖြစ်သွားသည်။ ဦး က သူ့လီးကြီးကို ပေါင်
ကြားထဲက ပြန်ထုတ်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ဒစ်ခေါင်းက ကျွန်တော့်စအိုကို လာထိုးမိသည်။ ကျွန်တော်
အဖျားတတ်သလိုညည်းမိသည်။
` အား .......ဟင်း......´
` သား . . .ဖြစ်ရဲ့လား´
` ဟုတ်...ဖြစ်ပါတယ်ဦး ...´ ဦးက ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားကို မိန်းမတစ်ယောက်၏ စောက်ဖုတ်ကို လိုးသလိုမျိုး လုပ်သည်။
ကျွန်တော် ဦး၏ လီးကြီးကို ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ် ထဲကို သွင်းထားချင်သည်။ ဦး လုပ်နေရင်း အရှိန်တတ်လာသည်။
`သား... ပေါင်ကို ပိုပြီး ကပ်ထားပေး...ဦးပြီးတော့မယ်´
`ဟုတ်..´ ပေါင်ကို ပိုပြီးခပ်တင်းတင်းစေ့ပေးလိုက်သည်။ ဦး၏လီးလုံးပတ်က တုတ်လို့သာ ဒီလိုမျိုးလုပ်လို့ ရသည်ဟုထင်သည်။
မဟုတ်လို့ကတော့ ချောင်ကျနေမှာအမှန်ပင်။ သိပ်မကြာလိုက်ပါ။ ပစ်ခဲပြီး ချွဲပျစ်နေသော ဦးရဲ့ သုတ်ရေတွေ တရစပ်ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ဦး
က ဂွင်းထုသလိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော့် ဖင်ပေါ်မှာ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ပူနွေး
သောအရသာ က ဖင်ကြားထဲကနေ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။ jel ရဲ့ ချွဲပစ်ပစ်နှင့်ရောသွားကာ ကျွန်တော့် ဖင်ကြားတစ်ခုလုံးစီးပိုင်နေသည်။
` ကျေးဇူးတင်တယ်သား... ဖိုးတေ ကိုကျေးဇူးပြုပြီးမပြောပါနဲ့သား´
` ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦး...ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောဘူးလို့ကတိပေးပါတယ်´ ဦးက သူ့ပုဆိုးကိုယူပြီး ကျွန်တော့်ဖင်ကြားထဲကို သုတ်ပေးသည်။
`ရတယ် ဦး...ကျွန်တော့်ဘာသာလုပ်လိုက်မယ်´
` ရပါတယ်...ဦး လုပ်ပေးမယ်။ သားဒီအတိုင်းနေ...ပြီးမှ ရေချိုးလိုက်ပေါ့´ ကျွန်တော့်ဖင်နှစ်မွာကို ဖြဲချလိုက်ပြီး ပုဆိုးကို သွင်းကာ
သုတ်ပေးသည်။ ဦး ကျွန်တော့်
ဖင်ကို ဖြဲပြီးကြည့်နေသည်ဟု ထင်သည်။ တချက်တချက် ဦး လက်ခလယ်က စအိုဝလေးကို မသိမသာ ပွတ်ဆွဲလိုက်သေးသည်။
`ရပြီ ဦး...ကျွန်တော် ရေသွားချိုးလိုက်တော့မယ်´
` ကောင်းပြီသား´ ကျွန်တော် ကို သား . . သား နှင့်ကိုခေါ်နေတော့သည်။ ဦးရဲ့လီးကို ကြည့်လိုက်တော့
အနည်းငယ်ပျော့သယောင်ရှိသော်လည်း တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်ကြီးရှိတုန်းပင်။ အကြောတွေက ထနေသေးသည်။ ဒစ်ဖျားမှာသာ
လရေတွေကြောင့်ဝင်းနေသည်။ ကျွန်တော် ဦးရဲ့လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ချင်သည်။ ကျွန်တော့်မှာ ထိုကဲ့သို့လီးမျိုးရှိရင်
နေ့တိုင်းဂွင်းထုမိနေမလားမသိ။ ကျွန်တော့်အတွေးကိုဖြတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။ ရေချိုးနေရင်း ခုနက မြင်ကွင်းကိုမြင်ကာ
ဂွင်းထုလိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်တွေထဲမှာ ဒီတစ်ခါဂွင်းထု သည်က ပိုပြီး ကောင်းသည်။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ည
ဦးနှင့်အိပ်ဖို့ကိုမျှော်နေမိသည်။ အချိန် ရယ်...ကုန်တာနှေးလိုက်တာ။ ည အိပ်ဖို့ကိုသာ မျှော်နေမိသည်။
ကျွန်တော်ဟာ အစားခံရဖို့ ကျားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အရှေ့ကို ရဲရဲ ထိုးကျေးွ ဝံ့တ့ ဲ သိုးငယ်တစ်ကောင်ဖြစ်နေတော့သည်။
+++
ညက မီးပျက်တာနှင့်အပြိုင် မည်းချင်တိုင်းမည်း မှောင်ချင်တိုင်းမှောင်နေတော့သည်။ ငတေ တို့အိမ်တွင် LED မီးအိမ်လေးပဲရှိသည်။
အခန်းတခုလုံးကို အရမ်ကြီးလုံ လောက်အောင်မလင်းပါ။ စူးရှပြီးမျက်စိကို ပြာဝေတတ်သော ထိုမီးရောင်ဖြင့်ကျွန်တော် စာမကြည့်ဖြစ်ပါ။
ကျွန်တော်နှင့်ငတေက ထုံးစံအတိုင်း ညမအိပ်ခင်စကား တွေတဝကြီးပြောနေသည်။
ဒီနေ့ပြောသည့်အကြောင်းအရာကနဲနဲထူးဆန်းသည်။ ငတေက ကျွန်တော့်ကို သူ့အဖေနှင့်အိပ်ရတာအဆင်ပြေလား ဟုမေးသည်။ ငတေ့
မေးနေသောအမူအယာမှာ နဲနဲထူးခြားနေသည်။
ကျွန်တော်နှင့်ဦး အကြောင်းတွေကို ငတေ သိသွားလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့အဖေအကြောင်းကိုသူသိလို့လား။
စကားလမ်းကြောင်းကိုသာကျွန်တော် မရမက လွှဲလိုက်သည်။
` ငတေ... မင်း mp3 ထဲမှာ လေးဖြူသီချင်းရှိလား´
` အေး ... ရှိတယ်...ယူမလို့လား...ယူသွားလေ..ဓာတ်ခဲကတော့ကုန်ခါနီးပြီ ...´
` မယူတော့ပါဘူး။ ငါပြန်ခါနီးမှCD ခုတ်ခိုင်းမလို့´
` အေးပါကွာ..ငါမင်းကို သီချင်း CD တွေကော porn DVD တွေကောအားရပါးရခုတ်ပေးလိုက်မယ်´
` တယ်တော်ပါလား ငါ့အကြိုက်ကိုသိသားပဲ´
` သိတာပေ့ါကာွ ..ငတေပဲ...မင်းဘာကြိုက်လအဲ ကုန်သိတယ်။ ငတေပဲ...လေ...၊ ရေစစ်ဆိုတ့မဲ င်းက အောကားကြည့်ရင်တောင်
ဆော်ချောဖို့ထက် ဘဲချောချောကိုပိုကြည့်တာမဟုတ်လား´ ကျွန်တော် လန့်သွားသည်။ ငတေ ကျွန်တော်
ဂေးလ်တစ်ယောက်ဆိုတာသိသွားပြီလား။
` မဟုတ်ပါဘူးကွာ....မင်းထင်လို့ဖြစ်မှာပါ။ ငါ..က ဆော်ချောချောလေးကိုပဲကြည့်တာပါ။´ ငတေ က ခစ်ခန ဲ ခနဲ့ တ့တဲ့ရဲ ယ်သည်။
` လာဖြီးမနေနဲ့။ this man နဲ့ this man ဘာမှာညာလို့မရဘူး...´
` ဘာလဲငတေ...မင်းကငါ့ကို ဂေးလ် လို့ပြောချင်တာလား´
` မသိဘူးလေ။ ´
` တော်ပြီ...ငါသွားအိပ်တော့မယ်´ ကျွန်တော်ထပြီးအခန်းအပြင်ထွက်မယ်လုပ်မှ ငတေက လှဲနေရာကထပြီးကျွန်တော့် အနောက်ကနေ
ခါးကိုလာဖတ်ထားတယ်။
` စိတ်မဆိုးဘာနဲ့ကွာ...ငါကချစ်လို့စတာပါ..မင်းပုံစံက စိတ်ဆိုးရင် အပျိုဖော်ဝင်စကောင်မလေး စိတ်ဆိုးတဲ့ပုံစံနဲ့ တူလို့ပါ´ ငတေ က
ကျွန်တော့်ထက်အရပ်နည်းနည်းပိုမြင့်ပေမယ့် ငတေ့ရဲ့ ညီလေးက ကျွန်တော့်ဖင်ကိုထောက် ထားတယ်။ ငတေ ဒူးကွေးပြီးဖက်ထားပုံရသည်။
ကျွန်တော် မရုန်းဘဲ နေလိုက်သည်။ ကျွန်တော့်ပါးတွေ နွေးခနဲ စိုသွားမှ
အသိပြန်ဝင်လာသည်။ ငတေ ကျွန်တော့်ညာဘက်ပါးကို နမ်းလိုက်သည်။
` ခွေးကောင်...ညစ်တီးညစ်ပတ်´ ပါးတွေကို လက်ဖျံနှင့်အတင်းပွတ်ပြလိုက်သည်။ အခုထိ မရုန်းမိသေး။
`လာကွာ...´ ဆိုပြီး အီတီတီ အသံနှင့်အတူ ကျွန်တော့်ကို မြောက်တတ်သွားအောင် ခါးက ဖက်ပြီးချီလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို ပစ်တင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ပက်လက် အနေအထား ကုတင်ပေါ်ရောက်သွားတော့ ငတေက အပေါ်ကနေတက်ခွပြီး ကိုယ်ပေါ်ကို
အလျားလိုက်မှောက်အိပ်လိုက်သည်။
` ဟေ့ကောင်...ထ ...ငါဒါတွေစိတ်မဝင်စားဘူး´
` မသိပါဘူးကွာ...မင်းကဒီလိုမျိုးကိုကြိုက်တယ်ထင်လို့...´ စကားပြောပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်မှဆင်းသွားသည်။
` မင်းလွန်ပြီ ငတေ...မင်းဒီနေ့တညနေလုံးငါ့ကို စကားတွေနဲ့ဖဲ့နေတယ်။´
` မင်းက ဘာနဲ့အဖဲ့ခံချင်လို့လဲ´ အခုလိုပြောနေပုံက ညစ်တစ်တစ်နိုင်သည်။
` တော်ပြီ...မင်းသိအောင်ပြောမယ်။ ငါ မင်းထင်သလို ဂေးလ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရင်တောင် မင်းနဲ့တော့ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ဘူး ´
` အိုး... လာလာချည်သေး... အေးပါ ရေစစ်ရာ...ငါက သူငယ်ချင်း ချင်းချစ်လို့စတာ... ငါလည်းမင်းကို မလုပ်ရက်ပါဘူး´
` ကဲ..ငါသွားအိပ်တော့မယ်...´
`အခုမှ ၉နာရီခွဲပဲရှိသေးတယ်။ ငါနဲ့နေပါအုံးကွာ...စိတ်မဆိုးပါနဲ့..စကားထပ်ပြောကြမယ်´
` စိတ်မဆိုးပါဘူး။ ငါအိပ်ချင်လာလို့ပါ။ နောက်ရက်တွေရှိသေးတာပဲ´
အမှန်တော့ ကျွန်တော် ဦးအခန်းထဲကိုဝင်ပြီးအိပ်ချင်နေသည်။ ဒီနေ့တော့ ရေချိုးပြီးကတည်းက စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်တစ်ထည်နဲ့
အိမ်နေရင်းပုဆိုးခပ်ပါးပါးလေးကိုသာဝတ်ထားသည်။ ကျွန်တော် က အိပ်ချင်ထာထက် ဒီနေ့မနက်ကလိုမျိုး
ဦးဘာတွေလုပ်မလဲဆိုတာကိုသိချင်နေသည်။
` အေးပေါ့လေ...အသစ်တွေ့တော့ အဟောင်းမေ့တာပေါ့´ ကျွန်တော် တော်တော် ပေါက်သွားသည်။ ငတေ က ကလေးမဟုတ်လူကြီးမဟုတ်
ပြောတဲ့စကားတွေက တစ်ဖက်
သားကို ဘယ်လောက်ထိ ထိခိုက်မှန်းသူမသိပါ။ ဂေးလ် တစ်ယောက် (များသော အားဖြင့် ကျွန်တော့်ကဲ့သို့ ပုန်းနေသော ဂေးလ်လိုလူ) ကို
အခြောက် လို့သွယ်ဝှက်ပြီးဖြစ်စေ တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ ထိုသို့စကားမျိုးတွေကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပါ။ မိမိ ကိုယ်ကိုယ် ယောကျာ်းစစ်စစ်
တစ်ယောက်ဟု သိစိတ်ကတော့ ခံယူထားမမြဲဖြစ်သည်။
` ဟုတ်တယ် ကွ..´ ရွဲ့ပြီးပြောလိုက်သည်။
` ငါ့ အဖေ က ပိုကောင်းတယ်ပေါ့´
` ဟုတ်မယ်... ဦးက မင်းထက် ပိုကောင်းတယ်။ မင်းလို မမိုက်ရိုင်းဘူး´
` ဟ... ဘလိုင်းကြီးပါလား´
` ....´ ကျွန်တော် ဆက်မပြောဘဲ အခန်းထဲက အပြီးထွက်လာခဲ့သည်။ ငတေ နှင့် ကျွန်တော် က ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီလိုပဲ။ ငတေ က
ကျွန်တော့်ကို အမြဲလိုလို စိတ်ဆိုး အောင်စသည်။ပြီးမှ ပြန်ချော့မည်။ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သော ငတေ့အဖို့ အဖော်မက်သည် မှာမဆန်း။
အခန်းထဲဝင်သွားတော့ ဦး က လှဲနေသည်။ ဘယ်ဘက်ကို ကိုယ်တခြမ်းစောင်းလေး
ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် အိပ်မည့်ဘက်ကို ကျောပေးထားသည်။ ကျွန်တော် ညစ်သွားသည်။ ဦး တကယ်အိပ်ပျော်နေပြီလားမသိ။ ကျွန်တော်
ခြေထောက်ကိုခပ်ဖော့ဖော့နင်းပြီး ကျွန်တော် အိပ်မည့်ဖက်
အခြမ်းကိုသွားသည်။ ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်တ့အဲ ခါ ကုတင်လှုပ်သာွ းလို့လားမသိ။ ဦး နှိုးလာသည်။
` ဦး..ကန်တော့ ...ကျွန်တော် လုပ်လို့နိုးသွားပြီ။´
` ဦး ကမအိပ်သေးဘူးကွ... သားကိုစောင့်နေတာ´
`ဗျာ´ ဦးပြောပုံစံက ယောကျာ်းက သူ့ဇနီးကို အိပ်ဖို့စောင့်နေသလိုမျိုးကြီး။ ကျွန်တော် အမှန်ပင်ပျော်သွားတယ်။
` ဘာပြောစရာရှိလို့လည်းဦး´
` ဟို... သားကိုပြောရမှာ အားလည်းနာတယ်။ ဦး ကိုယ့်ဖာသာလည်း...ပြောမထွက်လို့´
` ရပါတယ်ဦး...ကျွန်တော့်ကို သားအရင်းတစ်ယောက်လိုသဘောထားပြီးပြောနိုင်ပါတယ်...အားနာစရာမလိုပါဘူး´
` ဦး...ပထမ ဆုံး မနက်က ကိစ္စကိုတောင်းပန်ချင်တယ်။ ဦး စဉ်းစားကြည့်တော့ ဦးလုပ်ရပ်တွေက မကောင်းဘူး... အိမ်မှာလာနေတ့ဧဲ ည့်သည်ကို
ဒီလိုမျိုးမဆက်ဆံသင့်ဘူးလေ။ နောက်ပြီး...ရေစစ်က သားသူငယ်ချင်း..၊ ဦး သူငယ်ချင်းဆိုရင်လည်းထားဦး၊ နောက်..ဦးက ရေစစ်
အဖေထက်နဲနဲပဲငယ်တယ်။ ရေစစ် ဦးကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါကွာ´
` ရပါတယ်ဦး... ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တာကိုပဲဝမ်းသာလှပါပြီ။ ကျွန်တော်လိုက်လျောပေးလို့ရတာ
အကုန်လိုက်လျောပေးပါ့မယ်´
ကျွန်တော် ရေလာမြောင်းပေး လုပ်နေသည်။ ဘာကြောင့် ကျွန်တော် ဒီလိုဘဝကို ရောက်ရတာလဲ။ တစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝကို
စိတ်ပျက်မိသည်။ ယောကျာ်းစစ်စစ်တစ်ယောက်က သူ့စိတ်ကိုအာသာဖြေရန် အပျော်မယ် (ပြည့်တန်ဆာ) တစ်ယောက်ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး
လုပ်လို့ရသည်။ ကျွန်တော် ဆိုတဲ့ ဂေးလ် တစ်ယောက်ဟာစိတ်အာသာ ဖြေဖို့ဘယ်သူ့ကို ခေါ်လို့ရမှာလဲ။ ကျနွ ်တော် ကြားဖူးတာ က တစ်ချို့
ငွေကို ရေလိုသုံးနိုင်တဲ့ ဂေးလ်တွေကတော့ ခပ်မိုက်မိုက် ဘဲတွေကိုငေနွ့ဲ ပေါက်ပြီးပျောြ်ကတယ်။ ကျနွ ်တော် ပထမဆုံးအတွေ့ အကြုံကို
ခံစားကြည့်ချင်သည်။ ဘာလို့များဖင်ခံချင်စိတ်၊ လီးစုပ်ချင်စိတ်တွေ ထနေမှန်းမသိ။ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ကောင်မလေးတွေ။
ခါးသေးရင်ချီ ကောင်မလေးတွေက ကျွန်တော်လိုလူမျိုးအတွက်မဟုတ်သည့်အတွက် ကျွန်တော် လူဖြစ်ရှုံးသလို ခံစားရသည်။
` ကျေးဇူးပဲသား... ဦးက သား စိတ်ဆိုးနေပြီး ဖိုးတေ နဲ့သွားအိပ်ပြီလားလို့´
` မအိပ်ပါဘူး။ ငတေနဲ့စကားခဏသွားပြောတာပါ´
` ရေစစ် မှာ ရည်းစားရှိလား´
` ဟုတ်ကဲ့ ရှိပါတယ်´ ငါ ဘာလို့ဦးကိုလိမ်လိုက်မိတာလဲ။
` ဒီမွာလား´
` မဟုတ်ဘူး ၊ ဂျပန်မှာကျောင်းသွားတတ်တယ်´
`တော်တယ်ကွ၊ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ကျောင်းတတ်ရတာ လွယ်တာမှတ်လို့´
` ဟုတ်တယ် ဦး...သူက ကျွန်တော့်ထက်အများကြီး စာတော်တယ်။ မှတ်ဉာဏ်လည်းတအားကောင်းတယ်´ ဆက်ပြီးလိမ်နေမိသည်။ ဦး
နဲ့ကျွန်တော် ကုတင်မှာထိုင်ပြီး မျက် နှာတွေကို မကြည့်ဘဲ စကားပြောနေသည်။ ကျွန်တော် မသိမသာ ဦးကို ကြည့်လိုက်တော့ ဦးက
ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်သည်။ ဦး ပုံစံက ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာရှိသေးပုံပင်။
` ဦး ပြောစရာရှိရင်ပြောလေ... ကျွန်တော့်ကို အားမနာနဲ့´
` ဟို... ဦး ... ပြောရင် ကောင်းမကောင်းတွေးနေတာ´
` ပြောပါဦး ...အားမနာပါနဲ့´
` သား... စိတ်မဆိုးရင်... သား မနက်က ပုံစံ အတိုင်းနေပေးပါလား´ ဟိုက်ရှားပါး ...ရေခဲတွေပျော်တာထက် အဆ ၁၀၀ လောက်ပိုပြီး
ပျော်သွားသည်။
` ရပါတယ် ဦး..ကျွန်တော့်အတွက်အပန်းမကြီးပါဘူး´ ကျွန်တော်ပြောပြီး ခေါင်းအုံးကို ခါးအောက်မှာခံပြီး ဖင်ကို ကော့ထားပေးလိုက်သည်။
` ဦး... ဒီနေ့အလုပ်မှာ တစ်နေကုန် မနက်က အကြောင်းကို တွေးလိုက်တိုင်း ဦး ငပဲကြီးက ထ လာတယ်။ တစ်နေကုန် ထ နေတယ်။ ဦး
ဒီလိုမဖြစ်တာ နှစ်နဲ့တောင်ချီပြီ။
ဦး ပထမ ဒီနေ့ ရှောခ်ဘိ သွားမလို့ပဲ။ ဦး ရောဂါတွေကူးမှာကို တွေးမိလိုက်လို့။ ´
` ...´
` နောက်...ည သန်းခေါင် ဦးစိတ်ရူးထလို့ သားကို နောက်ကနေညှောင့်မိရင်..သား အိပ်ရေးပျက်မှာလည်းစိုးတယ်´
` ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဦး လုပ်ချင်သလိုလုပ်ပါ´
` သား...ကို ဦးတကယ်ကို ကျေးဇူးတင်တယ်။ ´ ပြောပြီးတော့ ကျွန်တော့် ဖင်နှစ်လုံးကို လက်နဲ့နယ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ ကျွန်တော့်ပုဆိုးကို
လှန်တင်လိုက်သည်။ မနက်ကလို
KY jel ကို ဖင်ကြားထဲ ညှစ်ထည့်လိုက်သည်။ စအိုဝ လေးကို ထိသွားတော့ အေးခနဲဖြစ်သွားသည်။ ဦး မနက်လို ချက်ချင်း သူ့လီးကြီးကို
ထိုးမထည့်။ သူ့လက်ချောင်းတုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် ကြီးတွေ
နဲ့ဖင်ကြားထဲကို ပွတ်ပေးနေသည်။ ကျွန်တော် ခေါင်းထောင်ပြီးလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဦးက သူ့ရွှေချောင်းကြီးကို
ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ဂွင်းတိုက်နေတယ်။ ညာလက်က ကျွန်တော့်ဖင်ကြားထဲမှာ။
စအိုဝ လေးကို လက်ချောင်းထိပ်ကလေးနဲ့ကလိနေတယ်။ ကျွန်တော် ဘာပြောလို့ရမှာလဲ။ မပြောရင်ကော ဦးက ကျွန်တော့်ကို ဂေးလ် စစ်
ပါလို့ထင်သွားမှာပေ့ါ။ ခက်တယ်။ လက်ချောင်းက ဂျယ်အကူအညီနဲ့ စအိုဝ ထဲကို ဖြည်းဖြည်းထိုးထဲ့တယ်။ မဝင်ဘူး။ ကျွန်တော်
ဘာမှမပြောတော့ဘူး။ ဦးကို ကျွန်တော် ပြောပြီးသွားပြီပဲ။ ဦးလုပ်ချင်သလိုလုပ်ပါ လို့။ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးအသာနေပေးလိုက်တယ်။
ဒီတစ်ခါပွတ်နေတာက နေအားနည်းနည်း ပိုသုံးတယ်။ တစ်ခါမှ ဖင်မခံဘူးပေမယ့် ဆယ်ကျော်သက်ဖင်ပေါက်က
လက်ချောင်းလောက်ကိုတော့အားနဲ့သွင်းတော့ ဝင်သွားတယ်။ တော်တော်နာ
တယ်။
`အား...´
` ဆောရီး...သားနာသွားလား...ဦး က သား ရဲ့ အပေါက်သေးသေးလေးကိုမြင်ပြီး ကလိချင်သွားလို့ပါ...သားနာတယ်ဆို.ဦးမလုပ်တော့ဘူး´
ဦးလက်ကပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
လက်တစ်ဆစ်စာပဲဝင်ပုံရသည်။
` ဗြုန်းခနဲမို့ လန့်သွားလို့ အော်လိုက်မိတာပါဦး... ´ လုပ်ပြန်ပြီ၊ ဦးနေရာမှာ ကျွန်တော်ဆိုရင် ဒီကောင်ဂေးလ် ဆိုတာသေချာသိပြီ။
ယောကျာ်းစစ်စစ်တယောက်က
ကိုယ့်ဖင်ထဲကိုတော့ လက်အထိုးထည့်ခံမှာမဟုတ်။
` ဦး မနက်က အတိုင်းပဲလုပ်တော့မယ်။ ဦး က သား ဖင်လေးကို ပွတ်နေရင်း ဦး ဇနီးကိုသတိရသွားလို့။ သား ဆိုတာကို လည်း မေ့သွားတယ်´
` ရပါတယ်ဦး... ဦး အဆင်ပြေသလိုလုပ်ပါ။ ကျွန်တော့် အဆင်မပြေရင်ပြောပါ့မယ်။´ အခုလိုပြောလိုက်တာက
ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ်သလိုတော့ဖြစ်သည်။
` ကျေးဇူးပဲသား´ ဦးက မနက်ကလိုပဲ သူ့လီးကြီးကို ပေါင်ကြားထဲထိုးထည့်သည်။ ပြီးတော့ စပြီး မိန်းမကိုလိုးသလို လိုးနေတော့သည်။
ကျွန်တော့် ကို အတင်းဖက်ထားသည်။
ကျွန်တော်ကလည်းပေါင်ကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ မောသွားလို့လားမသိ။ ခဏ နားသည်။ လီးကိုလည်း ပေါင်ကြားထဲက ပြန်ထုတ်သည်။
ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ကတော့ မဆင်းသေး။ ပေါင်ကြားထဲ
ကထုတ်ပြီး ဖင်ကြားထ ဲ ထ့ထဲ ားသည်။ ကျနွ ်တော် ထိုက့သဲ ို့နေတာကို ပြိုကိုက်သည်။ ဒါမပှ ဲ လီးရဲ့ ပွတ်သပ်မှုက ကျနွ ်တော့်တကိုယ်လုံးကို
ဖီးလ်ဖြစ်စေသည်။ တောင့်တင်းမာကြောနေသော လီးက
ဖင်ကြားထဲမှာရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်သည်။ တချက်တချက် စအိုဝကို ထောက်ထားသည်။ အားနဲ့လည်း စအိုဝကို တေ့ပြီးစောင့်သည်။
တုတ်ကြီးကြီးနဲ့ထိုးသလိုမျိုးအောင့်တောင့်တောင့်ဖြစ်သွား
သည်။ စအိုထဲကို အတင်းထိုးထည့်နေပုံရသည်။ အာခေါင်တွေပိုခြောက်လာသည်။ အကြောတွေလည်း တုန်ခါသွားသည်။
`ဦး ... ဖြစ်ရဲ့လား´
` အေးကွယ်... ဦး တော်တော်နဲ့မပြီးဘူးဖြစ်နေတယ်။ သား ကိုလည်းအားနာလှပြီ၊´
` မရိုမသေ...ဦးကို သား ဂွင်းတိုက်ပေးရမလား´ ကျွန်တော် ဖြစ်ချင်နေတာ ဦးရဲ့လီးကိုအားရပါးရကိုင်ချင်သည်။
` သား ... အဆင်ပြေပါ့မလား´
`ပြေပါတယ်... ကျွန်တော်လည်း လုပ်နေကျမို့ပါ´
` အေးလေ... စမ်းကြည့်တာပေါ့´ ဦးက ကိုယ်ပေါ်က ဆင်းပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ပေးသည်။ ဦးလီး မှာအကြောတွေ
ထောင်းထောင်းထနေသည်။ ဒစ်ကြီးမှာလည်း
လန်နေသည်။ နီညိုရောင်ထနေသော ဒစ်ခေါင်းကြီးက စုပ်ချင်စရာကောင်းသည်။ ထိပ်ဖူးအရည်ပြားက ရှည်ပုံရသည်။ ဒစ်
အောက်ခြေနားမှာထူထူလေးဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော် ထထိုင်ပြီး လီးကြီးကိုကိုင်လိုက်သည်။ ကျွန်တော့် လက်ညှိုးနဲ့ လက်မ
ကောင်းကောင်းမထိချင်။ ကျွန်တော် ပထမတော့ဖြည်းဖြည်း ထုပေးသည်။ အရည်ပြား အောက်ကို ရောက်သွားတိုင်း ဒစ်ခေါင်းကြီးက
ပြောင်တင်းသွားသည်။ နွေးနေသော လီးကို စုပ်ပေးချင်သည်။ ကျွန်တော် မလုပ်ရဲပါ။ ၅ မိနစ်လောက်ကြာသွားသည်ထင်။
လက်တောင်ဘယ်ညာပြောင်းပြီးသွားသည်။ ဦးက မပြီးသေး။ အသက်ကြီးလို့ကြာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆေးသောက်ထားလို့လား။
` သား . . . လက်ညောင်းနေပြီလား။ ဦး ဒီနေ့မှာကြာတယ်ကွာ... ဖြစ်နိုင်ရင် သား ဦးကို ထုပေးတုန်း သားရဲ့ဖင်တွေကို ပေးကိုင်ပါလား ..ဦး
ဒါဆိုရင် မြန်မြန်ပြီးမယ်ထင်တယ်´ ဦးက ကျွန်တော့်ကို သူလိုရာကို ပြောနေသည်။
` ဟုတ်ကဲ့ဦး ။ ရပါတယ်။ ´
` သား ပြောင်းပြန်မှောက်အိပ်လိုက်ပါလား´
` ဦး ကိုယ်ပေါ်မှာလား´
` အေး...သားအဆင်ပြေမလား´
` မဟုတ်ပါဘူး။ ငရဲကြီးမှာကြောက်လို့ပါ´ 69 ပုံစံနေခိုင်းစေချင်သည်။ ဒါဆို တောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးက ဦးရင်ဘတ်ပေါ်ကို
ထောက်ထားမှာပေါ့။မသိချင်ယောင်ဆောင်
နေလိုက်သည်။
` ငရဲမကြီးပါဘူး။ သားက မိန်းကလေးမှမဟုတ်တာ´
` ဟုတ်ကဲ့ဦး´ ကျွန်တော် ဦးပြောတ့အဲ တိုင်းနေပေးလိုက်သည်။ ဒီလိုနေပေးလိုက်တော့ ကျနွ ်တော့်က ဦးထက် အရပ်ပုတ့အဲ တွက် ဦးလီးကြီးက
ကျွန်တော့်မျက်နှာနဲ့ အပ်နေပေမယ့် ကျနွ ်တော့် ဖင်တွေက ဦး ရင်ဘတ်ကျော် ကျော်မှာပဲရှိနေသည်။ လီးကို အနီးကပ်ကြည့်လို့ရသွားသည်။
ဂျယ်တွေကြောင့်ပါပြောင်လက်နေတ့ ဲ လီးကြီးက ဘာအနံမှမရှိ။ ဦးသေသေချာချာဆေးထားပုံရသည်။ တချက်တချက် ပါးနငှ့်အပ်မိသည်။ ဦးက
ကျွန်တော့်ဖင်နှစ်မွာကို လက်နဲ့အားရပါးရညှစ်သည်။ နို့တွေကိုညှစ်သလိုမျိုးညှစ်သည်။ ညှစ်လို့အားရပြီးမှ လက်ချောင်းထိပ်က
ဖင်ကြားထဲကို လျှောသွင်းကာ ပွတ်နေသည်။ လက်ညှိုးဖြစ်ပုံရသည်။ စအိုဝတည့်တည့်ကို အားနဲ့ဖိလိုက်သည်။ ခုနကလို
လက်တစ်ဆစ်လောက်ဝင်သွားသည်။ ချီးပါချင်လာသလိုလိုဖြစ်လာသည်။
ဒီတစ်ခါမအော်မိတော့။ မနက်တိုင်း ဝမ်းကို အားရပါးရသွားတတ်သည့် အကျင့်ကြောင့် အိမ်သာမပြေးချင်။ လက်ချောင်းကပိုထိုးထည့်လိုက်သည်။
တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖြစ်သွားသည်။ ဖင်ရဲ့ကြွက်သားများကို ပိုညှစ်ပေးလိုက်သည်။ နောက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ထုတ်ချည်သွင်းချည်လုပ်နေသည်။
ကျွန်တော်လည်း ဦးရဲ့လီးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ထုပေးလိုက်သည်။
`သား... အား...ဦး ပြီးတော့မယ်။ ...အား...သားခေါင်းကို ဖယ်ထား။ ပေကုန်လိမ့်မယ်´ ပြောသာပြောနေသည်။ ဖင်ထဲမှာ ဝင်နေသော
လက်ညှိုးကို မထုတ်သေး။ ကျွန်တော်အရှိန်ပြင်းသလို လိုက်ပြင်းပြင်းအသွင်းအထုတ်လုပ်သည်။ ပြီးတော့မယ်သာပြောသည်။ ၁၀
ချက်လောက်ပုံမှန်ထုပေးသော်လည်းမပြီးသေး။ ဖင်ထဲက လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
`အား...´ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် အော်ရသည်။ ဦး ရက်စက်သည်။ လက်ချောင်းကို နှစ်ချောင်းပူးပြီးထိုးထည့်လိုက်သည်။ KY jel ကြောင့်လားမသိ
ဝင်သွားသည်။ ဖင်ထဲလည်းပြည့်ကျပ်ကျပ်ဖြစ်သွားသည်။ ဦးက` အား... ထွက်ပြီ´ ပစ်ခဲပူနွေးသော
လရည်များတပြွတ်ပြွတ်နဲ့ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ညှီစို့စို့အနံ့နဲ့အတူ ကျွန်တော့် လက်တွေပေသွားသည်။ နှုတ်ခမ်းနားမှာလည်း
တချို့အစက်တွေစင်သွားသည်။ ဖင်ထဲက လက်နှစ်ချောင်းပူးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲထုတ်လိုက်တော့ ဟာ ခနဲဖြစ်သွားသည်။ နှုတ်ခမ်းမှာ
စင်ထားသော လရည်စက်ကို ဦးမမြင်အောင် လျှာနှင့်သပ်လိုက် သည်။ ငံကျိကျိ အရသာ ရှိသည်။ ( စာအုပ်တွေထဲက ဖတ်ဖူးလို့
ရေးလိုက်ပါသည်။တကယ်ငံရဲ့လားမသိပါ)။ ကျွန်တော်ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိင်တူကို စိတ်ဝင်စားမှန်းမသိ။ သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်
အင်မတန်ရွံဖို့ကောင်းသည်။ ဦး ကိုယ်ပေါ်က ထပြီး ပုဆိုးပြန်ဝတ်ကာ ရေချိုးခန်းထဲသွားဆေးကြောသည်။ ဦးက မောပြီး ပက်လက်လှန်ကာ
ကျန်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်ရဲ့တောင်နေသောလီးကို ဂွင်းတိုက်လိုက်သည်။ ဒီလိုဆိုရင်မလွယ်။ ကျွန်တော် ငတေ တို့အိမ်တွင်ဆက်နေ သင့်သလား။
ဦး နဲ့ ဒီလို ဆက်သွားရင်တော့ ဒီ့ထက်လွန်တာတွေပဲဖြစ်ဖို့ရှိသည်။ တွေးရင်းနဲ့ကြောက်လာသည်။ ငတေ့ကို ဖွင့်ပြောရင်တော့ ဂတိမတည်သော
လူ ကျွန်တော် ဖြစ်မည်။ ကျွန်တော် အခန်းထဲပြန်ဝင်လာတော့ ဦး က ထိုင်နေသည်။
` သား ... ေက်းဇူးပဲ´
` ရပါတယ်ဦး´
` ဦး ... သွားဆေးကြောလိုက်အုံးမယ်´ ခေါင်းသာ အသာပြန်ညိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဖင်ထဲက အခုမှ ကျိမ်းစပ်စပ်ဖြစ်လာသည်။ ဘာလို့များ ဘုရား
က ကျွန်တော်တို့လို လူမျိုးတွေဖန်ဆင်းပေးထားတာလဲ။ ကုတင်ပေါ်မှာလှဲရင်း စဉ်းစားမိသည်။ ကျွန်တော် ဂေးလ် တစ်ယောက်ဟု ဦးကို
ဖွင့်ပြောလိုက်ရမှာလား။ ဒါဆိုရင်ဘာတွေဖြစ်လာနိုင်လဲ။ ကျွန်တော် မပြောတတ်။
တကယ်တမ်း ဒီ အိမ်က ထွက်သွားရင်ကော... ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှပျော်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော် ချစ်သော သူငယ်ချင်းနှင့် သူ၏ အဖေကို
မခွဲနိုင်ပါ။ အထူးသဖြင့် ဦးကို ကျွန်တော် ချစ်နေမိသည်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားသည်။
+++
မိုးစင်စင်လင်းတော့မှ ကျွန်တော်နိုးတော့သည်။ ခါတိုင်းလို ခပ်စောစော မနိုးတော့။ ဘေးနားမှာ ဦး မရှိတော့။ ဒီနေ့ ည ကျွန်တော် အရင်
အခန်းထဲ ဝင်အိပ်မှဖြစ်မည်။
ဒါမှမဟုတ် ငတေ့ အခန်းထဲမှာသွားအိပ်မည်။ ဒီနေ့ ကွန်ပျူတာ သင်တန်းပိတ်သည်။ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ။ နောက်တော့ ငတေ တို့အိမ်နားက
အင်တာနက်ဆိုင်သွားသုံးဖြစ်သည်။ ဆိုင်ထဲတွင်လူသိပ်မရှိသေး။ ဆိုင်ရှင် အစ်ကိုကြီးက အသားက ခပ်ညိုညို။
ကုလားမင်းသားတွေနဲ့ခပ်ဆင်ဆင်။ ဖြောင့်တန်းနေသော နှာတံက သူ့ရုပ်ကို ပိုပြီးအားဖြည့်ပေးထားသည်။
ဆိုင်ထဲက ထိုင်ခုံတွေ က ထိုင်လိုက်ရင် နံရံကို သာကျောပေးထားသဖြင့် ကြိုက်ရာဖွင့်ကြည့်လို့ရသည်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်
ယောကျာ်းချင်းလိင်ဆက်ဆံပုံတွေကို ကြည့်ချင်နေမိသည်။ ဟိုးအရင်တုန်းက တော့ သင်တန်းကသူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ဓာတ်ပုံပေးဖူးသည်။
vedio တော့ မကြည့်ဘူးသေး။ google ထဲမှာ search လိုက်သည်။ gtalk ထဲက ဂေးလ် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို တစ်ခြားတစ်ယောက်
ကမေးသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့်မေးလိုက်သည်။ bananalover ဆိုတဲ့ Nick name လေးနဲ့ ဂေးလ်က လိပ်စာတွေပေးသည်။ ကျွန်တော်
ဟိုလျှောက်ဖွင့်ဒေီ လျှာက်ဖငွ့်ကြည့်သည်။ ကြည့်သည့်အထဲတွင်www.uknakedmen.com ဆိုတဲ့ website လေးကို ခိုက်သွားသည်။ web ထဲက
gay porn star တွေက ရုပ်တွေက မင်းသားတွေအရှုံးပေးရလောက်သည်။ တောင့်သည်။ ဖြောင့်သည်။ နွဲ့နွဲ့လျလျပုံစံမျိုးတွေ လုံးဝ မတွေ့ရ။
ဒီထဲက model တချို့ကို ခိုက်သွားသည်။ လီးတွေကို အားရပါးရစုပ် နေပုံတွေ။ ဖင်ထဲကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသွင်းထားပုံတွေမှာ ရင်တွေခုန်ပြီး
ရေတွေငတ်လာသည်။
air-corn က အေးပေးမယ့်ရင်ထဲတွင် ပူနေသည်။ video အစမ်းလေးတွေကို ကြည့်မိသည်။ ပိုက်ဆံရှိရင် ထိုခွေတွေကို ကျွန်တော် online
ကဝယ်ချင်သည်။ ကြည့်နေရင်း ခုနက ဆိုင်ရှင်အစ်ကိုကျွန်တော့် နားကို ဘယ်လိုရောက်နေမှန်းမသိ။ window ကိုပိတ်တာမမှီ။
သူမြင်သွားပုံရသည်။ ကျွန်တော် အခုမှ ရှက်လာပြီး အကုန်ပိတ်ခါ ပိုက်ဆံသွားရှင်းသည်။
` 1200 ကျပါတယ်´ ကျွန်တော်သုံးတာ တော်တော်ကြာသွားသည်။ 2000 ပေးလိုက်သည်။
` 800 ပါ။ ညီ နောက်လည်း လာသုံးပါ။ ညီ့အတွက်နေရာကောင်းကောင်းစီစဉ်ပေးထားမယ်´ သူဘာသဘောနှင့်ပြောမှန်းမသိ။
` အင်း ...´ ပြုံးရုံသာပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပြုံးပြသည်။ ငါ မင်းဘာကောင်လဲဆိုတာ ငါသိတယ် လို့ပြောနေသလိုပင်။ ဒီလို
စိတ်ပျက်စရာတွေကို ကျွန်တော်ဘယ်အချိန်အထိများတွေ့ရအုံးမည်နည်း။ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ငတေ ရှိသည်။ ကျွန်တော့်ကို
သော့အပို တစ်စုံပေးထားသည့်အတွက်ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလို။ အိမ်ပေါ်ရောက်ရောက်ခြင်း ငတေက
` ရေစစ်... ဘယ်တွေလျှောက်လှိမ့်နေတာလဲ...´
` အင္တာနက္သြားသုံးတာ´
` မင်းပြန်လာတာအတော်ပဲ ... ငါ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဖုံးဆက်လာလို့... သွားတွေ့မလို့´
` အေးပါ..ငါ ဘယ်မှသွားစရာမရှိတော့ဘူး။ စိတ်ချလက်ချသွား´
` အဖေ ပြန်လာရင် ငါ နောက်ကျမယ်လို့...ညစာဝယ်ရင်ငါ့ကို မစောင့်နဲ့လို့´
` အေးပါ...ငါပြောထားလိုက်ပါ့မယ်´
` မင်းကော စားပြီးပြီလား´ ငတေ က ဂရုစိုက်တတ်သည်။
` အေး... စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်သွား... ´
` မင်းပျင်းရင်း စာအုပ်တွေရှိတယ်။ မီးလာရင် ခွေတွေလည်းရှိတယ်..ကြည့်ပေါ့ ´
`အေးပါ... ´ ငတေ အပြတ်ကို ရှိုင်းထားသည်။ သူငယ်ချင်းက ယောကျ်ားလေးတော့မဖြစ်နိုင်။ မိန်းခလေးတောင်မှ ရိုးရိုးသူငယ်ချင်းမဖြစ်နိုင်။
` သြားၿပီ´
တံခါးကို ပိတ်ပေးလိုက်သည်။ မီးက လာသည်။ ငတေ့ အခန်းထဲက ခွေတွေကို မွှေနေလိုက်သည်။ ကျွန်တော် ကြည့်ချင်သော
ဘာကားတွေရှိမလဲ။ ဟိုးအရင်က ကြည့်ဖူးတ့အဲ ကြိုက်ဆုံးဇာတ်လမ်း Brokeback Mountain လိုမျို းကြည့်ချင်သည်။
ဂေးလ်တေအွ ကြိုက်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်သည်။ သည်ကားကို ပြန်ကြည့်တိုင်း ငိုချင်သည်။ သေသာွ းတဲ့ ချစ်သူရဲ့ အကျ ႌ ကို နမ်းရှုပ်နေတ့ ဲ အခန်းကို
ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ဂေးလ် ဇာတ်လမ်း တော်တော် များများကြည့်ဖူးသည်။ ဇာတ်လမ်းနာမည်လေးတွေကို
ပြောချင်သည်။ စာဖတ်သူစိတ်ဝင်စားမယ်လို့ လည်း ထင်သည်။ ကြည့်ဖူးပြီးသားရှိသလို မကြည့်ဖူးတာလည်း ရှိမည်။ ပထမဆုံးကြည့်သော
ဂေးလ်ဇာတ်ကားမှာ.. MAURICE (James wilby, Hugh grant, Rupert graves) ဖြစ်သည်။
The merchant ivory collection က ထုတ်လုပ်သည်။ ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ကို အခြေခံထားသည်။ brokeback mountain
နဲ့အပြိုင်ကို ကောင်းသည်။ နောက် a.k.a ဇာတ်လမ်းကရှုပ်သည်။ ကျွန်တော် မကြိုက်ပါ။ ဒီခွေတွေက BC (British Council Library) က
ရှာတွေ့ ပြီးငှားကြည့်ဖြစ်တ့ဇဲ ာတ်လမ်းတြွေဖစ်သည်။ အ့ဒဲ ီက ပဲ နောက်နှစ်ကားရှိသေးသည်။ သိပ်မမှတ်မိတော့။
The beautiful laundry သိပ်မကောင်းပါ။ ဘိုးတော်ဘုရားက ဂေးလ်ကားဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းဆက်တိုက်ကြည့်ဖြစ်တာတွေကောင်းသည်။
ဇာတ်လမ်းတွဲထဲတွင် Queer as Folk ကတော့ကောင်း
သည်။ Bangkok Love Story ထိုင်းနိုင်ငံက ဇာတ်လမ်း။ ကျွန်တော် ကြိုက်သည်။ No Regret ရယ် Forzen Flower က
ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွေ။ ကောင်းသည်။ နှစ်ကားစလုံးကောင်းသည်။
Eternal Summerက ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံက ဇာတ်လမ်း၊ အကြိုက်ကြီးတော့မဟုတ်။ ရိုက်ချက်တွေကတော့ကောင်းသည်။
ဇာတ်လမ်းဖွဲ့စည်းပုံကောင်းသည်။ Antique ကလည်း ကိုရီးယားဂေးလ်ဇာတ်လမ်း။
ကြည့်ရတာတော့မဆိုး။ ကိတ်မုန့်လုပ်တာနဲ့ ဂေးလ်ရဲ့အကြောင်းကို ဇာတ်လမ်းက လျှို့ဝှက်စွာရိုက်ထားသည်။ Aai no Kotodama က
ဂျပန်ဇာတ်လမ်း။ သူငယ်ချင်းနစှ ်ယောက်ကနေ ချစ်နေတ့ပဲ ုံစံရိုက်ထားသည်။ မင်းသားတွေက ပိန်လွန်းအားကြီးသည်။ ဇာတ်လမ်းက
မြန်မာပြည်အနေနဲ့တောင်ရိုက်လို့ရနိုင်သည်။ တချို့ကြည့်ဖူးတဲ့ အင်္ဂလိပ်ကား တွေက သိပ်မမှတ်မိတော့။ ရှိသေးရင်လည်းကျွန်တော့်ကို
အီးမေးလ်နဲ့ ပြောပြနိုင်ပါသည်။ ကျေးဇူးတင်အထူးတင်ပါသည်။Lan Yu ကိုတော့ မကြည့်ရသေး။ ဟောင်ကောင်ဇာတ်ကားဖြစ်သည်။
ရှာလို့မတွေ့။ မြန်မာပြည်အင်တာနက် နှုန်းနဲ့ တော့ ဘယ်လိုမှကြည့်ဖြစ်မည်မဟုတ်။ နောက်အခု အရမ်းကို ကြည့်ချငေ် နတဲ့
နှစ်ကားရှိသေးသည်။ တစ်ကားက စပိန်က ဖြစ်ဖို့များသည်။ နောက်တစ်ကားက ဟောင်ကောင် က ရိုက်သည်။ Permanent Residence
(HongKong)နဲ့ Cover Boy (စပိန်ဖြစ်ဖို့များသည်)။ ငတေ ဝယ်ထားတဲ့ကားထဲက Knowing ဆိုတဲ့ကားကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဇာတ်လမ်းက အရှိန်တတ်နေတုန်းတံခါးလာခေါက်သည်။ ငတေ တော့မဖြစ်နိုင်။ တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
` ဦး...´ ၃ နာရီလောက်တာရှိအုံးမည်။
` ဦး ... ဒီနေ့ အလုပ်က စောစောပိတ်တယ်လေ။ ´ ဒီနေ့ တနင်္ဂနွေဆိုတာကို မေ့နေသည်။
` ဦးကို ငတေ ကမှာထားတယ်။ ည စာကိုသူ့အတကွ ်မဝယ်ထားပါနဲ့ တဲ့... သူငယ်ချင်းနဲ့ သာွ းစားမလို့တဲ့´ ဦး က ကျနွ ်တော့်ကို
စိုက်ကြည့်သည်။
` သားကိုကော မခေါ်ဘူးလား...သားပျင်းနေမှာပေါ့´
` ဟို...သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့သီးခြားတွေမှာ မို့လို့ပါ´ ဦးက ချွေးတွေကို လက်ဖျံနှင့်သုတ်လိုက်သည်။ ရှ ပ်အကျႌÐကိုလည်း ချွတ်လိုက်သည်။
` အေးလေ... သားက ခွေကြည့်နေတာကိုး...ကြည့်...သားဘာသာ ဆက်ကြည့် ...ဦးရေချိုးလိုက်အုံးမယ်။ ည စာကို
ဦးနဲ့သားအပြင်ထွက်စားကြတာပေ့ါ´
`ဟုတ်ကဲ့ ဦး..´ ဦး သူ့အခန်းထဝဲ င်သာွ းသည်။ ဘာကိုမှ မစဉ်းစားဘဲ ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဇာတ်လမ်းထဲတွင် နစ်မြူပ်နေလိုက်သည်။
နောက်နေ့မှ ခွေဆိုင်တွင် Shinjuku Incident သွားဝယ်အုံးမည်။ Jackie Chan ကားအသစ်။ ရန်ကုန်မှာက အကုန်အဆင်ပြေသည်။
ဝယ်ချင်တာတွေဝယ်လို့ရသည်။ ခွေက ဇာတ်သိမ်းခါနီးပြီ။ ဦးက အခန်းထဲမှထွက်လာသည်။ ရေလဲပုဆိုးကို ခပ်တိုတိုဝတ်ထားသည်။
` သား ကော ရေချိုးပြီးပြီလား´
` မချိုးရသေးဘူးဦး . . . ဦးချိုးပြီးမှပဲချိုးတော့မယ်´ ပွယောင်းယောင်းရှိနေတဲ့ဆံပင်တွေထဲကို ဖွလိုက်ပုံမှာ စွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသည်။
` ဦး နဲ့တူတူချိုးမလား...။ ´ ကျွန်တော် ပြာသွားသည်။ ဒီတိုင်းဆိုရင် ငတေ့ ဖေဖေ က ဂေးလ် တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂေးလ်
စစ်စစမ် ဟုတ်ရင်တောင် ဂေးတေနွ့ဲ ဆက်ဆံရတာကို နှစ်သက်တ့ ဲ gay lover တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျနွ ်တော်ဘာပြန်ဖြေရမလ။ဲ
ငတေနဲ့တောင် ရေတစ်ခါမှတူတူချိုးဖူးတာမဟုတ်။ ခက်တော့သည်။
` ဟို... ဦးပြီးမှပဲချိုးတော့မယ်လေ´
` လာပါ...ဦးကို ရှက်မနေပါနဲ့ ... သားအကြောင်းဦးမသိတာကျနေတာပဲ´ ကျွန်တော်ပိုလန့်သွားသည်။ ကျွန်တော့်အကြောင်းသိနေသည်။
ဂေးလ် တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းသိနေသည်။ ဖြစ်တော့ဖြစ်နိုင်သည်။ဦးက လည်း ငယ်ရာကကြီးလာတာပဲမဟုတ်လား။ ကျွန်တော်
ဘာဆက်လုပ်ရမှာလဲ။ ဒီနေ့ ငတေ မရှိတော့ ကိစ္စတော့မရှိ။ ကျွန်တော် မငြင်းမိဘဲ မေးခွန်းတစ်ခုသာမေးဖြစ်သွားသည်။
` ဦး က ကျွန်တော့်အကြောင်းဘာသိလို့လဲ´
` ဒါလား...ရေချိုးခန်းထဲရောက်မှပြောပြမယ်...ဦးအထဲက စောင့်နေမယ်´ အခု မှပြဿနာ.။ ဦးက အပြီကိုချည် နေတော့သည်။
ဘာကိုမှဆက်မတွေးဘဲ ဘောင်းဘီတိုလေးကိုသာချန်ထားပြီး အားလုံးချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရင်တွေလည်း ခုန်နေသည်။
ရေချိုးခန်းထဲဝင်တော့ဦးက မွေးကာစကလေးတစ်ယောက်လို။ လီးကတော့ မတောင်သေး။
` သား ... လာ..´
` ဦး ေျပာမယ္ဆို´
` အော်...ဒါလား... ဦးနဲ့သား မနေ့ညက ဖြစ်တာတွေကိုပြောတာပါ။ သားအကြောင်းဦးသိတာက သားကအသန့် ကြိုက်တယ်လေ။ ဦးနဲ့
ဟို...ဟာ လုပ်ပြီးတာနဲ့ရေချိုးခန်းထဲပြေးဝင်တာပဲမဟုတ်လား...ဒါကြောင့်အခုထဲက သားကိုခေါ်လိုက်တာ´ ဘုရား...ဘုရား...။ တော်တော်လည်း
ကာမမီး တောက်နေတဲ့ ငတေ့အဖေပါလား။ အခမု ှ ရင်ဘတ်က အလုံးကြီး ပြုတ်ကျသွားသည်။ ရယ်ဖို့တော့ကောင်းသည်။
သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဝံပေု လအွ ဖြစ် ဟန်ဆောင်ရတ့ ဲ ကျနွ ်တော့်ဘဝမှာ တကယ်တော့ပင်ပန်းလှသည်။ ဦး က
ဒီထက်လွန်တာတွေလုပ်လာရင်ကော ..ကျွန်
တော်လိုက်လျောရမှာလား။ မနေ့ကညတောင် လက်နှစ်ချောင်းပူး ဖင်ထဲထိုးထည့်ပြီးပြီပဲ။ ဟူး..။ ကျွန်တော် တံခါးကိုဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့
တံခါးဘက်မျက်နှာလှည့်နေလိုက်သည်။
`သား ... ဖြစ်ရဲ့လား...´
` ဖြစ်ပါတယ်။ ငတေ သိသွားမှာကိုပဲကြောက်နေတာပါ။ နောက်ပြီး ကျွန်တော်ကယောကျာ်းလေးဆိုတော့ ..´
`သားကို ဦးက ယောကျာ်းလေးဖြစ်လို့ပဲ ဒီလိုလုပ်မိတာပါ။ မိန်းခလေးဆိုရင် မုဒိန်းမှုမြောက်မှာပေါ့..။ သားက လည်း ဦးကိုလိုက်လျောလို့ပါ´
မှားပါတယ်။ ကျွန်တော်ကပဲလိုက်လျောတယ်ရှိသေး။
` ဦးကို ကူညီတာပါ၊ ဦး ကတစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ အထီးကျန်နေမှာပေါ့´ ဦးက ကျွန်တော့ကို အနောက်ကနေသိုင်းဖက်လိုက်တယ်။
ဦးရဲ့ချွေးနံ့က ခပ်ပြင်းပြင်း ။
ယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ အနံ့ဟာ ကျွန်တော်တကိုယ်လုံးကို မွန်ထူသွားစေပါတယ်။ ကျွန်တော် အလိုက်သင့် ဘောင်းဘီချွတ်ပေးလိုက်တယ်။
ကုန်းပြီးချွတ်လိုက်တော့ ဖင်က ဦးရဲ့လီးကို တောင်းတသလိုမျိုး ဖြစ်သွားတယ်။ ဦးက ခပ်တင်းတင်းလေးခါးကို ဆွဲဖက်လိုက်တယ်။ ဦး
လီးကမာတောင်မာနေပြီ။
` သား... လေးဘက်ထောက်ပေးပါလား´ နှစ်ခါမပြောရပါဘူး။ မွန်ထူနေတဲ့ကျနွ ်တော်
ခပ်ကျဉ်းကျဉ်းရေချိုးခန်းထဲမှာလေးဘက်ထောက်ပေးလိုက်တယ်။ ဦးက ထုံးစံအတိုင်း ဖင်တွေကို အရင်ကိုင်တယ်။ ပြီးမှ ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲကို
လီးထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ဘယ်အချိန်းကတည်းက ယူထားမှန်းမသိတဲ့ KY Jel ကို လောင်းထည့်လိုက်တယ်။ လက်ကလည်း
စအိုဝလေးကိုကလိနေတယ်။ ခါးကိုကိုင်ပြီး အပြတ်စောင့်တယ်။ ကျွန်တော် လီးကို ကျွန်တော့်ဖင်ထဲကို ထည့်စေချင်တယ်။
ဒီလိုမျိုးကိုခံစားကြည့်ချင်တယ်။ ပြောလည်းမပြောရဲဘူး။
`အား...´ တွေးနေတုန်းမှာ လက်ချောင်းလက်တစ်ထစ်လောက်ထိုးထည့်လိုက်တယ်။
`ရလား..သား..´
` ရပါတယ်... နဲနဲနာသွားလို့ပါ´ နာတယ်လို့ပြောလို့လားမသိ။ ဂျယ်တွေကိုထပ် လောင်းထည့်လိုက်တယ်။ လေးငါးဆယ်ချက် လက်ကို
သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်ပဲ။ ကျွန်တော်လက်ချောင်းလေးတွေ အစားလီးကို လိုချင်နေမိတယ်။ တကယ်သွင်းရင်ကော ခံနိုင်ပါ့မလား။ ဦး က လက်ကို
ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ခဏရပ်လိုက်တယ်။ မောသွားပုံရတယ်။ လီးကို ပေါင်ကြားထဲကထုတ်လိုက်တယ်။
`သား... ဦးကို နဲနဲပေးသွင်းပါလား ´
`ဗျာ´
` ဟို...သားရဲ့အထဲကို ဦးရဲ့ လီးကို နဲနဲပေးသွင်းပါလား။ ဦး ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး လည်းသားရဲ့ အပေါက်လေးထဲ သွင်းဖို့ပဲအာရုံများနေတယ်။
ဘယ်လိုမှအလုပ်လုပ်လို့မရဘူး။
သားနဲ့ပဲ နေချင်နေမိတယ်။ သား...ဦးကို ကူညီလက်စနဲ့...´
` ကျွန်တော်... တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး။ ဦး ကိုကူညီချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ...နာမှာလည်း ကြောက်တယ်..ဦး ဟာ က အကြီးကြီးလေ´
` သား...ကိုမနာအောင်ဦးလုပ်မှာပါ...အဖျားလေးပဲသွင်းမှာ..ဟုတ်ပြီလား´ ရင်တွေအဆပေါင်းများစွာခုန်လာသည်။ ကျွန်တော်
လိုချင်တာကိုရပြီပေါ့။ ဂျယ်ကိုထပ်လောင်းလိုက်သည်။ နောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကွန်ဒုံးအိတ်လေးတစ်အိတ်ကို ဦးဖောက်နေသည်။
ဦးက မဆိုးဘူး။ ရောဂါပိုးရော ညစပ် တ်မှာကောကို ကြောက်ပုံရသည်။ ဒူးထောက်ထားတဲ့ကျနွ ်တော့်ဒူးတွေချောင်ချင်လာသည်။ ဦးက
လီးကိုကိုင်ပြီး စအိုဝလေးကို တေ့ထားသည်။ မသွင်းသေဘဲပွတ်ပေးသည်။ ဖင်ထဲကတောင်ယားသလိုလိုဖြစ်လာသည်။ စအိုဝလေးကို
တေ့ထားပြီး ဖြည်းဖြည်းဖိသည်။
မဝင်ပေ။ နောက်တစ်ခေါက် ဒီ့ထက်ပြင်းသည်။ မဝင်သေး။ ဖင်တောင် အောင့်လာသလိုလိုရှိသည်။
` သား... စိတ်ကိုလျော့ထား...အစ ခဏဘဲနာမှာ...နောက်မနာတော့ဘူး.. ဦး...လုပ်ဖူးတယ် ...သားမကြောက်နဲ့´ လုပ်ဖူးတယ်ဆိုတာ
ဦးမပြောလည်းကျွန်တော် ရိပ်မိသည်။
သားသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လုံးကိုတောင် ဒီလို လေးဘက်ထောက်ပုံစံမျိုးရအောင်ချုပ်နိုင်သေးတာပဲ။ ခက်တာက နဂိုကမှ
ခံချင်နေတဲ့ဖင်ကိုသွားဆွတော့လည်း။
` ဟုတ်ကဲ့ပါဦး ´ စိတ်ကိုလျော့ပြီး စအိုကြွက်သားတွေကို လျော့ပေးထားသည်။ ဒီတစ်ခေါက်ပိုပြီးပြင်းသည်။
` အား.... ´ စအိုဝတစ်ခုလုံးပြည့်ကျပ်သွားသည်။ ဒစ်တစ်ခုလုံးဝင်သွားပုံရသည်။ စပ်ဖျင်းဖျင်းနှင့်။
` သား... ခဏလေး အောင့်ထား´ ဦးက ကျွန်တော့် ဂုတ်သားတွေကိုလာနမ်းသည်။ လီးကို ဆက်မသွင်းတော့။ ခဏနားထားသည်။
ကျွန်တော်ငြိမ်သွားမှ ဖြည်းဖြည်းချင်းထပ်သွင်းသည်။ အီးပါချင်သလိုလို ဖြစ်သွားသည်။ ပြည့်ကျပ်သွားသည်။ အောင့်လည်းအောင့်လာသည်။
ကျွန်တော် မအော်ဖြစ်တော့။
` ဦး ..အကုန်မသွင်းနဲ့နော်´
` အင်းပါ...သားကို အ့ဒဲ ီလောက်မရက်စက်ပါဘူး... သားကို ဦး ချစပ် ါတယ်။ သားက ငတေနဲ့ အသက်တူတူပဲဟာ...ငတေ
ဟာဦးသားအရင်းဖြစ်သလို သားဟာလည်းဦးရဲ့သားပဲပေါ့ ... သားသဘောတူရင် သားကိုတောင် ဦးရဲ့သားအရင်းလိုမွေးစားချင်တာ´
မွေးစားသား ဆိုတာ မွေးပြီစားတာကိုပြောတာလား။ ပြောရင်းနဲ့လီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အကုန်လုံးတော့မဟုတ်ဘူး။တစ်ဝက်လောက်ပဲ။
အခုမှ နေသားကျလာတယ်။ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်ပေမယ့် ၄ လက်မလောက်ကို ပဲသွင်းထုတ်လုပ်နေပုံပဲ။ အခုမှ လီးကို ထပ်လိုချင်နေမိတယ်။
အကုန်လုံးထိုးထည့်
လိုက်တော့လို့မပြောရဲဘူး။ မျက်လုံးကိုမှေးစင်းပြီး ဖီးလ်ယူနေမိတယ်။ ဖင်ခံတဲ့အရသာကို ကြိုက်သွားရင်တော့ ...ကျွန်တော်
ဦးရဲ့မွေးစားသားပဲလုပ်လိုက်တော့မယ်။ ကျွန်တော့်လီးကိုကိုင်ပြီးလက်တစ်ဖက်က ဂွင်းထုနေလိုက်တယ်။ လက်က
တစ်ဖက်တည်းထောက်ထားတာကြာတော့ ညောင်းလာတယ်။ ဦးက ခါးကို ကိုင်ပြီး ဆောင့်တယ်။ မြန်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ဖင်တွေကို
အနောက်ကိုမသိမသာ ဆုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အား... ပိုဝင်သွားလို့လားမသိ။ နာသေးတယ်။ ဦးက ထပ်ပြီးညှောင့်တယ်။
ပိုပြီးအရှိန်ပြင်းလာတယ်။
` အား.....သား...ဦး...အဆုံးထိသငွ ်းချင်တယ်...´ ပြောပြီးပြီးချင်းသွင်းထဲ့လိုက်တယ်။ ကျနွ ်တော်မျက်ဖြူလန်မတတ်ဘဲ။
ဖင်တစ်ခုလုံးအောင့်သွားတယ်။
` ေသၿပီ...အား.....´
` ...ကောင်းတယ်ကွာ..ကျပ်နေတာပဲ...သား....ရလား´
` အား............ရ ..ပါ...တယ်´ တဒုတ်ဒုတ် တဖွတ်ဖွတ်နဲ့။ ရေဘုံဘိုင်ကရေကျသံနှင့်အတူ သံစဉ်ညီနေတယ်။ ဖင်ခံတဲ့အရသာကို
ကျွန်တော်တကယ်ကြိုက်သွားတယ်။
ဘာလို့အခုလိုနောက်ကျမှ ခံဖြစ်သွားတာလဲ။ အရင်ကအချိန်တွေကို နှမြောမိတယ်။ ဖင်က စပ်ဖျင်းဖျင်းနဲ့။ အောင့်ကလည်းအောင့်သေးတယ်။
ဒါပေမယ့်ဘယ်လိုမှပြောမပြတတ်တ့အဲ ရသာကိုလည်းတစ်ပြိုင်နက်ခံစားနေရတယ်။ ဆောင့်ချက်တွေက တော်တော့်ကိုပြင်းလာတယ်။
တော်တော်ကြာကြာလေးဆောင့်ပြီးတော့
` သား ... ဦး ပြီးတော့မယ်။ ...သားလည်းပြီးချင်ရင်ပြီးလိုက်လေ´ ဦးက ဂွင်းတိုက်တာကို တွေ့ပုံရတယ်။
` ဟုတ်´ ဂွင်းအဆက်မပြတ်ထုလိုက်တယ်။ အား..ပါး...။ မျက်လုံးတွေပြာသွားတယ်။ ဖင်နှစ်လုံးကြားထဲကို ပူနွေးနွေးလရည်တွေ စီးသွားတယ်။
လီးကြီးကိုထုတ်လိုက်တော့ဟာသွားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြီးသွားတယ်။ ဦးက ကျွန်တော့်ကို မှောက်ချလိုက်ပြီးအပေါ်ကနေဖိထားတယ်။
ဂုတ်သားတွေကို နမ်းတယ်။ ပါးတွေကိုလည်းနမ်းတယ်။ဒီလိုမျိုးကို နေ့တိုင်းလိုချင်နေမိတယ်။
` သား...ကျေးဇူးအရမ်းတင်တယ်။..ဦး သားကိုမွေးစားလို့ရမလား´
` ဗျာ´
` သားကို ဦးမွေးစားချင်လို့ပါ။ သားဦးနဲ့တူတူ ဖိုးတေနဲ့တူတူ ဒီမှာနေသွားပေါ့´ ကျွန်တော် က ဒီတစ်ခါ သဘောတူမိသွားတယ်
` ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ဦးက ကျွန်တော့်မွေးစားအဖေဖြစ်သွားရင် ...ဖိုးတေလိုပဲ ဦးကို ဖေဖေလို့ခေါ်ရတော့မှာပေါ့´
` အင်းပေါ့... သားသဘောတူတယ်မလား၊ သားအဖေကို ဦး ကဖုန်းဆက်ပြီးပြောပေးမယ်။ သားဖေဖေ က အဖေအရင်းပေ့ါ...ဦးက
မွေးစားအဖေပေါ့။ သားမှာ အဖေနှစ်ယောက်ရတာပေါ့´ ပြောပြီး ကျွန်တော့်ကိုပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်တော့
ဦးမျက်နှာမှာချွေးတွေစို့နေသည်။
` သဘောမတူစရာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့်... ဦး သားကို ဒီလိုပဲနေ့တိုင်းလုပ်နေမှာလား´
` နေ့တိုင်းတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဦး ... အဲ...ဖေဖေလည်းသားကိုနေ့တိုင်းမလုပ်နိုင်ပါဘူး´
` ဦး ကိုမေးစရာရှိတယ်။ အမှန်အတိုင်းဖြေရမယ်နော်´ ကျွန်တော်ကောင်မလေးတစ်ယောက်လိုနွဲ့နေမိသည်။
` ဦးလို့မခေါ်ရင်ကြိုက်တာမေး´
` ဟို..ကျွန်တော်ခေါ်လို့မထွက်သေးဘူး´
` ဘာမခေါ်ထွက်စရာရှိလဲ... ဖေဖေ လို့ခေါ်ကြည့်..သားကလိမ္မာပါတယ်´ ကျွန်တော့်ပါးကို တစ်ချက်ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။
သိချင်တာမေးဖို့ခေါ်လိုက်ရတော့သည်။
` ေဖေဖ..´
` သား´
` ဖေဖေက သားကို ဒီလိုမျိုးဘာကြောင့်လုပ်ရတာလဲ´
` သားက ကောင်မလေးတစ်ယောက်လိုနူးညံ့တယ်။ ချစ်ဖို့လည်းကောင်းတယ်။ ဖေဖေရဲ့ ဇနီးကို သွားသတိရစေတယ်။ သားသုံးတဲ့ shampoo
အနံ့ကလည်း `ခင်´ သုံးတ့အဲ နံ့နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း... ´ ဦးက သူ့မိန်းမနဲ့အနံ့တူလို့ဖင်ချတာပေါ့။
` ဦး ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုမြင်လည်း။ ဦး ဖင်ချတာကိုခံလို့ ဘယ်လိုမြင်လည်း´
` သားကို ဘယ်လိုမြင်ရမှာလဲ´
` ဟို...သား...ကို မိန်းမလျာ တစ်ယောက်လို့မမြင်ဘူးလား´
` အင်း...သားကို...ပထမတော့ မထင်ဘူး။ ´
`ဒါဆိုနောက်တော့မှထင်တာပေါ့...ဘယ်အချိန်ကတည်းက သားကို ဂေးလ်ဆိုတာသိသွားတာလဲ´
` သား ...ဟာ ဂေးလ် တစ်ယောက်မဟုတ်ရင်...ဦးကို ဖင်ခံပေးဖို့မပြောနဲ့...အိပ်နေတုန်း နောက်ကနေ ပွတ်တာတောင်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါကနေသိသွားတာ´ လတ်စသတ်တော့ ကျွန်တော် ဂေးလ်မှန်းသိသွားလို့ ဖင်ချတာပေါ့လေ။
` သွားပါပြီ။ ဦး...အဲ...ဖေဖေ ...ငတေကိုဒီအကြောင်းတွေမပြောပါနဲ့ နော်...ကျွန်တော်ဂေးလ် တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို´ လူမိသွားမှတော့
ဝန်ခံဖို့ပဲရှိတော့မှာမဟုတ်လား။ ဦး က ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်း တွေကို နမ်းတယ်။ ရင်တွေအခုထိ တုန်နေတုန်း။ နှုတ်ခမ်းတွေကို
ခဏဖယ်လိုက်ပြီး...
` ေဖေဖ ... သား..ကိုခ်စ္လားဟင္´
` အင်း.. ငတေ ထက်ပိုချစ်တယ်´
` ဘာလို့လဲ´
` ငတေကို ဖေဖေက ဒီလိုလုပ်လို့မှမရတာ´
`သွား... ဖေဖေလူဆိုး´ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော် ငတေ့အိမ်မှာနေဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်တော် အပျော်ကြီးပျော်နေမိသည်။ ဂေးလ်တစ်ယောက်
အတွက်သူလိုချင်တာကို ရတာဟာလောကမှာအပျော်ဆုံးလို့ထင်မိသည်။ ကျွန်တော့်လောက်ပျော်ရွှင်မည့်သူအခုရှိမည်မထင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့
ရေမိုးချိုးသည်။ ထမင်းတူတူစားသည်။ ညတူတူအိပ်သည်။ ဦးကို ကျွန်တော် ချစ်မိသွားသည်။
ၿပီးပါၿပီ
"}]}